Útlendingastofnun? –Skattstofan.
Frk. Rose! Það er hérna fólk frá yfirvöldum.
Ég var stungin á hol, John.
Allt sem hefur veitt mér einhverja gleði í lífinu hefur verið tekið.
Hvernig heldurðu að mér líði, Moira?
Eli var einn af fjölskyldunni.
Hann sagði að ég skyldi láta hann um fjármálin. Tíkarsonurinn.
Þetta er svo mikið rugl, elskan.
Það er fólk hérna sem tekur allt dótið okkar. Það tekur allt dótið.
Geturðu kannski farið aðeins út? Bíddu aðeins.
Þið megið ekki taka þessar töskur.
Kærastinn minn keypti þær handa mér og þess vegna á hann þær eiginlega.
Gerðu svo vel að færa þig aðeins. –Færðu þig bara sjálfur.
Ég er að reyna að skilja hversu klikkað fólk þarf að vera
til að geta hugsað sér að fá borgað fyrir að eyðileggja líf annarra.
Eyðileggja líf annarrar manneskju.
Hvert ætlarðu með þetta?
Sálin í mér var tekin höndum og það er ekkert lausnargjald.
Það kemur enginn að bjarga mér.
Við höfum korter til að safna saman persónulegum eigum okkar.
Getum við kannski flýtt okkur svolítið?
Settirðu Kristen hjá Robin? Þeim er illa hvoru við annað.
Eli fór ansi illa með þig, Johnny. Hann hirti allt saman.
Þeir leita hans enn.
Þeir telja að hann sé á Cayman–eyjum.
Hann var fjármálastjórinn okkar og átti að sjá um skattamálin.
Það er smávægileg upphæð sem þú getur fengið
og síðan er ein eign sem yfirvöld ætla að leyfa þér að halda áfram.
Krakkarnir? –Krakkarnir eru orðnir sjálfráða, Moira.
Þú keyptir lítið bæjarfélag árið 1991, Johnny. –Já.
Ég keypt bæinn í gríni handa syni mínum.
Keyptirðu hann í alvöru? –Já, ég keypti bæinn.
Hvernig hefði ég annars átt að fá afsalið?
Þú hefðir alveg getað fótósjoppað afsalið.
Já, og sparað peningana. Bjargað peningunum.
Hvernig hefði ég átt að fótósjoppa afsalið?
Grínið fólst í að eiga bæinn. –Hættið þessu.
Það var brandarinn. –Ó, Guð.
Það var brandarinn.
Johnny til málsbóta ætla ég að segja að þessi bær
gæti einmitt verið svarið við bænum ykkar.
Í það minnsta um tíma. –Hvað meinarðu?
Þið getið búið þar næstum ókeypis
þangað til þið komið aftur undir ykkur fótunum.
Við hljótum að eiga einhvers staðar þakíbúð sem við getum flutt í?
Það hljóta að vera aðrir kostir í boði.
Það er einnig sá möguleiki að verða heimilislaus.
Ég var umkringd gömlum konum með der allan tímann
og það var kartöflulykt af þeim.
Það var hvergi hægt að leggja sig.
Það var rúm þarna en ekkert eldhús.
Já, ég veit það.
Nei, ég veit ekki hvað ég get sagt þér.
Það eru kýr alls staðar. Gjörsamlega úti um allt.
Já, ég veit það.
Johnny Rose! Ég heiti Roland Schitt.
Ert þú bæjarstjórinn sem við áttum að hitta?
Það passar. Ég er bæjarstjórinn og ef þú leitar að rassi
til að kyssa þá er það rassinn á mér.
Þetta er fjölskyldan mín. Þetta er David, sonur minn.
Við skulum koma okkur inn á skrifstofuna, Johnny.
Stelpurnar geta séð um töskurnar. Þú kemur með mér.
Fylgdu mér bara. Þessa leið.
Gættu þín, vina mín. Svona já.
Cheaters–maraþonið sem við fylgdumst með. Þetta er þannig.
Hafið auga með töskunum, börnin góð.
Það eru greinilega engir töskuberar í helvíti.
David, hvað erum við...? –Þegiðu.
Þegiðu sjálfur. –Nei, þegi þú.
Þegiðu bara sjálf.
Nafnið er Rose.
Ég sé enga pöntun á því nafni.
Þetta er í lagi, Stevie. Ég tók frá tvö herbergi fyrir þau.
Það er ekkert frátekið hérna.
Gott og vel. Láttu þau fá tvö herbergi.
Þetta fólk á bæinn. Þau eru stórlaxar.
Við þurfum að lágmarki þrjú herbergi.
Það er ekki í boði, vinan.
Reglan er sú að hver fjölskylda fær eitt herbergi
en ég ætla að splæsa í annað af einskærri háttprýði.
En hvað með svítur? Áttu ekki tvær svítur?
Þessi gaur.
Nei. Þetta er mótel og þess vegna erum við vanari
trukkabílstjórum og drukknum unglingum.
Get ég bara fengið lykil að einhverju herbergi, takk.
Hvaða herbergi sem er.
Ég vil bara baðker og langa framlengingarsnúru.
Gerðu svo vel, frú.
Lyktin er eins og upp úr íþróttatösku.
Svimar fleiri en mig?
Guð minn góður þetta minnir mig á þegar ég var í gaggó.
Ég gerði það í hverju einasta herbergi hérna.
Ef réttarmeinafræðingarnir kæmu hingað með bláu ljósin sín
myndi allt húsið lýsast upp. –Það er gott að heyra.
Oj, bara. –Drottinn minn dýri.
Hitt herbergið er þarna hinum megin.
Þarna er rúmið.
Ég ætti líklega að fjarlægja ábreiðuna og brenna hana.
Þetta er fínt, Roland.
Kærar þakkir fyrir þetta.
Ókei.
Ókei, ókei.
Ókei, ókei, Ókei. Ókei.
Ókei. Ókei.
Ókei. Ég elska þig.
Það virðist sem þið séuð með allar rásirnar nema Rás 19.
Ég veit ekki af hverju.
Við munum nú líklega ekki horfa mikið á sjónvarpið.
Enn og aftur, kærar þakkir.
Ég vil ekki tefja þig því ég veit að þú ert önnum kafinn maður.
Hæ. –Get ég aðstoðað þig?
Ég er að leita að aukahandklæði. –Allt í lagi.
Kannski er þetta heimskuleg spurning
í ljósi ástandsins á herberginu okkar,
en er einhver ráðstefnusalur hérna?
Já, það er ráðstefnusalur hérna. –Fínt.
Þú finnur hann ef þú ferð út um dyrnar og svo til vinstri.
Hann er við hliðina á heilsulindinni. –Takk.
Viltu að ég panti tíma fyrir þig fyrst við erum hér?
Ég þarf bara handklæðið, takk. –Ég læt senda það til þín strax.
Jæja, Roland.
Enn og aftur vil ég þakka þér fyrir að liðsinna okkur
en nú verðum við að taka upp úr töskunum okkar.
Já, auðvitað. –Ef þér væri sama.
Ekkert mál, Johnny. Ég get alveg hjálpað til.
En eitt í viðbót áður en ég fer.
Væri ykkur sama þótt ég notaði salernið?
Er það algjörlega nauðsynlegt?
Já, ég myndi sko segja að það væri algjörlega nauðsynlegt.
Algjörlega nauðsynlegt.
Þessi lest er lögð af stað ef þið skiljið hvað ég meina.
Ég þarf að fá þetta rúm. –Af hverju?
Af því að ég þarf það. –Af hverju?
Af því að ef einhver brýst inn um miðja nótt til að myrða okkur
ráðast þeir fyrst til atlögu þarna og þess vegna þarf ég þetta rúm.
Meinarðu sem sagt að þú viljir að ég verði myrt á undan þér?
Fyrir framan þig? Hvað myndirðu síðan gera?
Myndirðu bara hlaupa í burtu og láta mér blæða út á gólfinu?
Eitthvað svoleiðis, já. Það var ætlunin.
Þú getur fengið rúmið eftir að ég fer.
Hvert ertu að fara?
Stavros er á leiðinni að sækja mig. Ég var búin að segja þér það.
Hvað meinarðu með að Stavros sé á leiðinni?
Hvað meinarðu? Hvenær? Hvenær kemur hann?
Líklega þegar heimska Mary–Kate
hættir að sölsa undir sig flugvélina hans.
Hvert förum við?
Eins og staðan er núna ætlar hann bara að sækja mig.
Ég hafði samt hugsað mér
að við kæmum síðan einhvern tíma og sæktum ykkur.
Hvers konar siðblindingi skilur fjölskylduna sína eftir
í einhverju útældu greni til að geta verið úti á lífinu
með glataða kærastanum
sem hún hefur ekki þekkt nema í þrjá mánuði?
David, í næsta mánuði verða það fjórir mánuðir.
Drottinn minn dýri.
Hann sagði mér að hann sæi fyrir sér
að segjast kannski elska mig einhvern tíma fljótlega...
Þetta er það heimskulegasta sem ég hef nokkurn tíma heyrt.
Ég ætla að segja mömmu þetta. Ég ætla líka að segja pabba. –Nei.
Sagðir þú þeim frá þessu? –Nei, David.
Ég bíð bara eftir rétta tækifærinu.
Annars fer pabbi að grenja og mamma gerir þetta sem hún gerir alltaf,
lætur sem allt sé í lagi en talar ekki við mig í fimm mánuði
og ég vil það ekki. –Ég þarf samt þetta rúm.
Ég þarf að fá það.
Veistu hvað, David? Í þetta sinn verður þú myrtur fyrst.
Nei, þú verður myrt fyrst. –Þú verður á undan, David.
Nei, þú! –Jú, víst. Þú verður myrtur fyrst. –Nei.
Þú verður myrtur fyrst.
Mér finnst þessi staður reyndar frekar krúttlegur.
Sagðirðu krúttlegur?
Nei, Alexis, Hampton–heimili Mörthu Stewart er krúttlegt.
Hvar er skrítni náunginn?
Hvar er hann?
Hann er á klósettinu. Hann neitar að fara.
Hann hefur verið þarna í óratíma. Guð minn almáttugur.
Minntu mig á að gera við gluggann þarna inni. Hann opnast ekki.
Hlustaðu nú, Roland.
Við erum þakklát fyrir allt sem þú hefur gert.
Núna þurfum við að fá næði. Fjölskyldustund.
Auðvitað. Það er hægt að draga gardínurnar fyrir.
Nei, sko. Þið eruð þá með Rás 19. –Roland! Drullaðu þér út.
Þetta var einum of ofsafengið. Þetta var alveg óþarfi.
Við erum bara dálítið þreytt enda hefur dagurinn verið langur.
Flest okkar tóku helling af lyfjum og áhrifin eru að fjara út núna.
Ég held að sem fjölskylda verðum við að fá tíma til að slappa af.
Ég skil þig, Johnny.
Þú þarft ekki að biðjast afsökunar.
Þú þarft heldur ekki að láta svona ófriðlega.
Ég skil að þið þurfið ykkar fjölskyldustund og allt það.
Auðvitað skil ég það. Veistu hvað ég ætla að gera?
Ég ætla bara að drulla mér héðan út.
Þurfum við að borða hér?
Mér finnst þetta voða sætt. –Hvað er að þér, Alexis?
Hvað meinarðu? –Er þér alvara?
Herbergið var krúttlegt. Þetta hér er voða sætt.
Mér er gróflega misboðið hérna.
Ég skil ekki hvað þér finnst svona sætt við þennan stað.
Bærinn er viðbjóðslegur. Hann er ógeðslegur.
Hann er hrífandi og skemmtilega gamaldags.
Hann er eins og í ævintýri.
Hvað í fjandanum er eiginlega að þér, Alexis?
Allt í lagi. Stavros er á leiðinni hingað að sækja mig
og ég ætla að búa hjá honum í smá tíma.
Það mun ekki gerast. Ég er líka yfir mig hneyksluð á því
að litla stúlkan mín hafi breyst í sjálfselska og svikula hóru.
Halló.
Hæ, ég heiti Twyla. Ég mun þjóna ykkur í dag.
Ég las um það sem kom fyrir ykkur og það sem þið genguð í gegnum
og það virðist vera hrikalega glatað.
Hrikalega glatað?
Ég átti frænda í Elmdale sem vann við símasölu.
Hann græddi fullt af peningum.
Síðan kom í ljós að fyrirtækið hans var ólöglegt og hann missti allt.
Það er ekki alveg sambærilegt. –Jú, eiginlega.
Hann er í fangelsi sem er hræðilegt en nú er hann að læra spænsku.
No mas, le duele. Ég held að það þýði hættu, þetta er vont.
En skemmtileg saga. Gætum við fengið næði?
Þið látið mig bara vita þegar þið eruð tilbúin að panta.
Ég verð bara þarna.
Ég harðbanna þér að yfirgefa fjölskylduna þína.
Ég er fullorðin kona, mamma.
Svona hegða ofdekraðir krakkar sér. –Mér finnst þetta ófyrirgefanlegt.
Þú ert bara að farast úr öfundsýki af því ég er á förum héðan.
Þú ert með flösu á augabrúninni. –Ekki láta svona.
Hættið nú, krakkar.
Veröld okkar er að hrynja, Johnny. Ég er að deyja inni í mér.
Það eru einhver ónot í mér líka. Ég ætla að fá nautabringuna.
Færðu þig aðeins. –David.
Guð minn góður, John.
Voru ekki hurðir á herbergjunum?
Jú, þetta er hótel. Þetta eru hótelherbergi.
Þetta er mótel. Þetta eru mótelherbergi.
Hvað ef dótinu okkar var rænt? –Hvaða dóti? Það er ekkert dót.
Ég á dót.
Tíkarsonurinn.
Ég þarf að leggja fram kvörtun. –Ef þetta snýst um hurðir...
Þetta snýst um hurðir. Hurðirnar mínar eru horfnar.
Útihurðirnar. Einhver stal hurðinni.
Þú verður að tala um það við Roland.
Hann býr hérna neðar í götunni.
Þú ferð bara til vinstri og beygir síðan aftur til vinstri.
Það er pallbíll í innkeyrslunni.
Það er límmiði á stuðaranum með mynd af nakinni Helen Mirren.
Guð minn góður. Ó, nei.
Hvað? –Eyrnalokkarnir mínir.
Þeir voru hér. Þeir eru ekki á sínum stað.
Hvert fóru þeir? –Ég veit það ekki.
Fyrst hótarðu að yfirgefa mig og nú eru demantseyrnalokkarnir horfnir.
Þú ert ofurdramatísk núna. –Þegiðu og leitaðu að þeim.
Leitið alls staðar.
Ég sé þig þarna á bak við bílinn, Roland.
Vitanlega sérðu mig. Ég var að skoða mölina mína.
Möl þessa dagana. Hvað getur maður gert?
Já, svona er mölin. –Já, mölin er svona.
Ég færi þér góðar fréttir.
Ég fékk náunga til að gera við gluggann á baðherberginu.
Það er nú það síðasta sem ég hugsa um í augnablikinu.
Nú, er það? Hvernig væri þá að við tækjum á vanda þínum?
Það eru hurðirnar. Ég vil fá þær aftur.
Áður en dimmir. Sonur minn hræðist flugurnar.
Þá er nokkuð sem ég vil minnast á, Johnny.
Þú gerðir dálítið slæmt.
Þú varst ókurteis við mig fyrir framan fjölskylduna þína.
Nú finnst henni minna til mín koma. –Ég held að það sé ekki mögulegt.
Ef ég á að vera hreinskilinn varstu frekar uppáþrengjandi við okkur.
Johnny, þegar ég var krakki og gerði eitthvað af mér,
tók pabbi hurðina af herberginu mínu.
Hann sagði við mig: "Maður verður að eiga næði skilið, Roland."
Ég skil ekki alveg hvað þú meinar. Hvern fjandann kemur það næði við?
Ekki neitt. Ég varð bara fúll og tók hurðirnar.
Ef þú móðgaðist vegna einhvers sem ég sagði þarna á mótelinu
máttu vita að það var ekkert persónulegt.
Allt í lagi. Afsökunarbeiðni móttekin.
Þetta var nú frekar útskýring en afsökunarbeiðni.
Það gildir einu, ég tek afsökunarbeiðnina til greina.
Sem þetta var ekki.
Takk enn og aftur fyrir afsökunarbeiðnina.
Þetta var indælt.
Ég baðst ekki afsökunar á neinu og ég nenni þessu ekki lengur.
Þú baðst afsökunar á mjög fallegan og auðmjúkan hátt
og slíkt gera aðeins stórmenni. Johnny Rose er því stórmenni.
Halló.
Hæ.
Gerðu svo vel að koma hingað.
Ég vænti þess ekki að þú hafir séð umrenninga
eða krakkhausa sniglast umhverfis hótelið í dag?
Enga krakkhausa, nei.
Herbergin okkar eru jafn aðgengileg og útimarkaður í Marokkó.
Einhver fór hingað inn og stal eyrnalokkunum mínum.
Varst þú hér ein í dag? –Já.
Þú varst ein. Þú hefur þá verið eina manneskjan á staðnum í dag.
Ég tel mig vita að hverju þú ýjar með þessu.
Nei, ég var aðeins að undirstrika
að þú hefðir verið hér ein
á sama tíma og eyrnalokkunum var stolið.
Ertu að spyrja mig hvort ég hafi stolið eyrnalokkunum þínum?
Það myndi ég aldrei gera. Hvað heldurðu eiginlega?
Ég myndi heldur aldrei leggja fram kæru
ef eyrnalokkunum yrði allt í einu skilað.
Ef þeir birtust skyndilega hér aftur,
ef þú skilaðir þeim, þá myndi ég ekki kæra.
Ég myndi líta í hina áttina.
Ég þarf eiginlega að drífa mig.
Ég þarf að komast til veðlánarans fyrir lokun.
Ég skulda krakksalanum mínum fúlgur fjár.
En þú virðist alveg ráða við þetta.
Hvað gerðist eiginlega?
Ég spurði móttökudömuna kurteislega að því
hvort hún hefði stolið eyrnalokkunum mínum
en hún sendi mér ískalt augnaráð og er nú á leið til veðlánarans.
Hvað meinarðu? Ég þarf handklæði.
Halló?
Hæ, mér þykir leitt ef mamma sakaði þig um að hafa tekið eitthvað.
Þetta er allt í lagi.
Jæja þá.
Þýðir það samt að þú ætlir þér að setja eitthvað skrítið
í rúmin okkar þegar þú þrífur herbergin okkar?
Ég sé ekki um að þrífa herbergin. –Allt í lagi.
Má ég spyrja þig spurningar? –Gerðu svo vel.
Mér finnst þú frekar dónaleg. –Er þetta spurning?
Nú hef ég beðið þig um handklæði í þrígang
til að ég geti þvegið þennan bæ af líkamanum.
Heldurðu að mig langi að vera hér? –Heldurðu að mig langi að vera hér?
Ég veit ekki til hvers þig langar.
Þú hefur svarað mér með eins atkvæðis orðum síðan ég kom.
Ætlarðu að hætta að elta mig ef ég útvega þér handklæði?
Já. –Þá það.
Ég geri þetta bara vegna þess að þú sagðir að ég væri dónaleg.
Ég tek því sem hrósi.
Þessi maður er klikkaður. Hvað í fjandanum gerðist hér?
Við vorum rænd.
Nú er einhver bæjarbúi að leggja inn eyrnalokkana mína
hjá veðlánaranum til að kaupa sér krakk.
Demantana þína? –Já, demantana mína.
Þeir voru það eina sem ég gat falið undir tungunni.
Ég tók eyrnalokkana þína og faldi þá í skónum mínum, Moira.
Til öryggis.
Nei, nei!
Stavros sendi mér SMS.
Hann sleit sambandinu. Hann kemur ekki.
Hann sagðist ekki mega vera að því að sækja mig
því hann hafi þekkst boð Diddys um að mæta í hvíta partíið
og hafi ekki tíma til að gera hvort tveggja.
Hann ætlaði samt að taka mig með sér í þetta partí.
Hann var aldrei Uppáhalds– Stavrosinn minn, Alexis.
Ég hef fyrirlitið hann alveg síðan hann bauð mér
að fá mér í nös með sér á sextugsafmælinu mínu.
En bara af einskærri forvitni,
hver er núna skoðun þín á krúttlegheitum hótelsins?
Finnst þér það enn krúttlegt? –Þú ert drullusokkur, David.
Er ég drullusokkur? Var það ég sem lét þig róa fyrir partí?
Hjálpaðu mér með hurðirnar, David.
Ég get það ekki. Ég var að koma úr sturtu.
Hjálpaðu honum með hurðirnar, David.
Guð minn almáttugur. Hjálpaðu honum sjálf.
Nei!
Gætirðu hjálpað mér með hurðirnar, David?
Þetta er loftþurrkun.
Taktu upp hamarinn og negldu aftur lokið á þessari líkkistu.
Eins og ég hafi ekki séð þetta fyrir.
Hann hefur nú þegar hætt fimm sinnum með mér.
Fyrst var það þegar hann kom ekki að hitta mig í Ríó.
Manstu líka eftir þegar hann gaf mér
trúlofunarhring fyrrverandi konunnar sinnar?
Í fyrrasumar skildi hann síðan mollýtöflurnar eftir
í hanskahólfinu í bílnum mínum og ég var tekin föst.
Værirðu til í að gera mér mikinn greiða og endurtaka þetta aldrei
við nokkra manneskju sem þú berð virðingu fyrir? Ertu til í það?
Já.
Við komum bara til að bjóða ykkur góða nótt, krakkar.
Líka til að minna ykkur á að við komumst í gegnum þetta saman.
Góða nótt. Bestu kveðjur til ykkar.
Við komum aftur undir okkur fótunum fyrr en varir.
Auðvitað gerum við það.
Þá verða fæturnir á okkur reyndar skólausir, grútskítugir
og sárir eftir að hafa gengið á sígarettustubbum og glerbrotum.
Í alvöru talað, Alexis. Hættu að væla um Stavros.
Fyrirgefið að ég skuli eiga svolítið erfitt núna.
Átt þú erfitt?
Góða nótt, börn. –Góða nótt.
Góða nótt. –Góða nótt.
Við skulum biðja þess að vakna ekki aftur.
Íslenskur texti: Berglind Anna Sigurðardóttir