Ó, já. –Já, já.
Eigið þið nokkuð...?
Guð minn góður. –David.
Hvar er sloppurinn minn? –Guð minn góður.
Guð minn góður. –Guð minn góður, hvað er að gerast?
Ég sá inn í helvíti. Guð minn góður. –Hvað?
Guð minn góður,
Það sem þú sást, David, var að við mamma þín...
Ég veit hvað ég sá. –Við áttum saman innilega stund.
Það verður ekki aftur tekið. –Vesalings þú.
Ég neita að skammast mín fyrir að sofa hjá konunni minni.
Oj, oj, oj.
Mér þykir leitt að segja ykkur það, en kynlíf snýst ekki bara
um að búa til börn sem fullorðnast
og reyna að láta mann skammast sín fyrir að stunda kynlíf.
Værirðu til í að hætta þessu?
Ég ætla ekki að blygðast mín. Skammist ykkar bara.
Skammastu þín bara sjálf fyrir að reyna að fara
í þessa stellingu fyrir klukkan átta að mrgni.
John?
Á ég að segja ykkur nokkuð? –Guð minn góður.
Vitið þið hvað það er erfitt að hafa ykkur svona ofan í sér?
Ég veit það núna.
Nú, jæja. Þá förum við aftur inn í herbergið okkar
og þú skalt ekki láta það hvarfla að þér að opna þessar dyr.
Er þér alvara? –Næst.
Guð minn góður.
Ég verð að fá hurðina í lag, Roland.
Skilurðu? Við fjölskyldan getum ekki búið svona áfram.
Við konan mín fáum aldrei næði.
Nú skil ég hvað þú ert að fara.
Ykkur langar sem sagt að hossa ykkur?
Ég veit ekki hvað þú átt við.
Eru einhver neðanmittisvandræði í gangi, Johnny?
Nei, það eru engin vandræði þar, Roland.
Ég þarf bara að fá læsinguna í lag.
Þetta er allt í lagi. Ég skil þetta, kafteinn.
Þú hefur verið lengi úti á sjó og þarft nú að sigla bátnum
inn í höfnina. Skrúbba mastrið.
Hvað gerið þið það oft þessa dagana? Tvisvar á dag?
Við tveir munum aldrei ræða þessi mál, skilurðu það?
Ég þarf bara að fá hurðina í lag.
Hvað segirðu um að ég bjóði þér upp á svolítið annað og betra?
Við eigum bústað við vatnið.
Það er ástarhreiðrið okkar hjónanna.
Þegar við þurfum að blása lífi í glæðurnar.
Ég býð ykkur að vera þar í nótt.
Þetta er vel boðið en ég ætla að afþakka.
Sæll, Johnny. –Jocelyn.
Hvað segirðu gott? –Bara allt fínt.
Kynlífið er í klessu hjá honum og ég bauð honum bústaðinn.
Það er alls ekki satt. –Ég vissi að það væri eitthvað að.
Það er ekkert að.
Þið ættuð að þiggja bústaðinn.
Samband ykkar má ekki við því að versna.
Það er ekkert að sambandi okkar. Við höfum bara ekkert næði.
Svona nú. Johnny. Ekki láta svona.
Þiggðu bústaðinn.
Þið megið nota tækin okkar. Við geymum þau undir rúmi.
Þakka ykkur fyrir.
Veljið öryggisorð.
Mér finnst að við ættum að þiggja þetta boð.
Ég trúi ekki að þú skulir segja það. Þetta er bústaður Rolands.
Hver veit hvað við gætum fundið þarna?
Við getum ekki átt innilega stund hérna í fangabúðunum
og mig langar ekki að breytast í foreldra mína
sem sváfu hvort í sínu rúminu, hvort í sínu herberginu.
Hvort í sínu landinu. –Einmitt. Ömurlegt hjónaband.
Ef þú ert til, er ég það líka. –Þú ert til. –Já.
Ég er til í tuskið.
Þetta leggst reyndar vel í mig, John.
Ég held að þetta leggist bara vel í mig líka. –Er það?
Guð minn góður.
Er verið að refsa mér fyrir eitthvað?
Ert þú einhver dónalegur gluggagægir, David?
Ég er ekki viss um að uppeldis– fræðingar mæltu með því
að þú segðir þetta við mig. Ég kom til að sækja tímarit
og síðan getið þið bara haldið þessum viðbjóði áfram.
Vertu kyrr. –Ekki fara neitt.
Alexis?
Þau eru hætt.
Við pabbi ykkar færum ykkur mikilvægar fréttir.
Ef þú segir mér að þú sért ólétt æli ég á stundinni.
Við ætlum í ferðalag. –Gott og vel.
Við ætlum að bregða okkur í bústað eina nótt.
Við förum fram á að þið reynið ekki
að hafa samband við okkur næsta sólarhringinn.
Ég er þakklátur fyrir að þið ætlið að gera þetta fyrir mig.
Við erum að þessu fyrir okkur. –Ég græði samt á því.
Viljið þið ekki bara vera lengur í bústaðnum?
Ég gæti ekki skilið ykkur eftir á þessu móteli í langan tíma.
Sóttirðu ekki einu sinni vitlaust barn á leikskólann?
Alexis líktist Kínverja þegar hún var smábarn.
Hvað þarf ég oft að verja sjálfa mig?
Er þá allt í góðu? Þakka þér fyrir.
Nei, þakka þér. –Þakka þér.
Í alvöru talað, takk. –Hættu, David.
Takk fyrir að lána okkur bústaðinn og bílinn ykkar.
Þið eruð aldeilis með farangur. Eru þetta kynlífstækin?
Þetta eru bara föt. –Já, einmitt það.
Hafið samt í huga að rafmagnið er af skornum skammti
og þið skuluð því ekki stinga mörgum tækjum
í samband á sama tíma, ef þið skiljið hvað ég meina.
Þarna fengum við enn og aftur innsýn í veröld hans.
Jæja þá, leiðbeiningar. Þetta er mjög auðvelt, Johnny.
Þú átt að aka eftir þjóðvegi 10 að Loon Lake–vegi í norður.
Þá áttu að beygja til hægri. Það er gat á girðingunni.
Þú átt að fara vinstra megin við gatið og halda áfram.
Þá ferðu í gegnum gatnamótin og ekur suður eftir Loon Lake–vegi.
Þá kemurðu að Pine–vegi. Þú ekur upp eftir Pine–vegi
og beygir til hægri við stóra eikartréð.
Eikin er mjög stór og gömul og fer ekki fram hjá þér.
Því næst ferðu til vinstri niður brekkuna
og við eigum þriðja bústaðinn til hægri.
Lykillinn er undir mottunni.
Náði þessu. –Í alvöru?
Lykillinn er undir mottunni.
Ég er að spá í að vera hinum megin því draslið eftir þig
gerir mig kvíðinn. –Hvaða drasl?
Þú manst hvað íbúðin mín í New York var alltaf snyrtileg.
Þar var alltaf allt tandurhreint.
Íbúðin var tandurhrein vegna þess að þú hafðir ræstingakonu
sem gerði allt tandurhreint fyrir þig.
Ég þreif hana líka eftir að Cecilia var búin.
Ég held að það væri best ef ég færi yfir.
Ég hlakka til að sofa í rúmi sem er ekki hugsað fyrir smákrakka.
Fínt, ég hef það þá bara huggulegt hérna inni. –Já.
Kannski set ég á mig maska
og heilsa síðan upp á sjálfa mig til að athuga hvernig ég hef það.
Er þá allt í góðu? –Já.
Fínt. Sjáumst í fyrramálið.
Ég á engan maska.
Mér leiddist svakalega.
Það þykir mér leitt að heyra.
Við ættum að notfæra okkur að mamma og pabbi séu farin.
Ég er að því. –Ég var að spá í að halda partí eða eitthvað.
Nei, það kemur ekki til mála. –Bara oggupoggulítið partí.
Ég hef bara engan áhuga á að komast að því
hvers konar fólk hefur áhuga á svona mótelpartíum.
Þú hefur samt áhuga á að liggja í rúmi
sem mamma og pabbi hafa gert það í?
Af hverju þurftirðu að segja þetta?
Ég sakna bara fyrra lífs, David. Ég sakna þess að gera eitthvað.
Ég sakna þess líka að vera umkringd fólki sem ég þekki næstum ekkert,
fólki sem finnst ég skemmtileg, klár og hugguleg.
Ertu ekki til í þetta?
Við bjóðum bara örfáum. Gerðu það.
Það getur ekki verið að þú viljir ekki hitta annað fólk en mig.
Það er alveg augljóst. –Og?
Þá það. Samt bara eitthvað smátt í sniðum. –Já!
Við getum farið í leiki eða eitthvað þannig.
Bara lítið og skemmtilegt leikjapartí. –Nei.
Við förum bara í leik og ekkert meira en það.
Þá það. Ef leikjakvöldið breytist í eitthvað annað
þá breytist það bara í eitthvað annað.
Það mun ekki gera það því við verðum ekki nema sex.
Ef fleiri koma verður of mikill hávaði.
Það verður mjög mikill hávaði.
Þetta partí verður...
Þetta er ekki partí. –Það verður æðislegt.
Ekki partí. –Svo rosalega gaman. Ég hlakka svo til.
Þetta er ekki svo slæmt. Sveitalegt en samt huggulegt.
Það er svo gott að vera úti í náttúrunni, Moira.
Ég er hissa og glöð. –Já.
Ég verð að viðurkenna að ég hafði mínar efasemdir
en Roland má eiga að þetta er fínt.
Hann er algjör fáviti.
Lykillinn er ekki undir mottunnni. Er lykillinn undir mottunni?
Þetta er alveg frábært.
Fjandans lygalaupur.
Heimski maður. Fáviti.
Gott. –John! –Ég er að koma, elskan.
Ó, halló.
Bíllinn minn bilaði og það rignir svo mikið.
Ég var að spá í hvort ég mætti gista hjá þér í nótt.
Fyrst skulum við koma þér úr þessum þurru fötum
og síðan sjáum við til hvers kvöldið leiðir okkur.
Mig vantar einn í viðbót á leikjakvöldið.
Með þér, systur minni, hlöðugaurnum og stelpunni á veitingastaðnum
erum við fimm en við verðum að vera sex til að geta spilað.
En hvað ef ég hef ekki gaman af því að spila?
Við erum alltof lík til að það geti verið rétt.
Komdu með uppástungur.
Viðkomandi verður auðvitað að vera skemmtilegur og klár
og hafa gott skopskyn
og yfirgripsmikla þekkingu á hinu og þessu.
Allt svona fólk er löngu flutt héðan.
Fyndin. –Mér er alvara.
Hvað segirðu um Eric? –Hann kláraði menntaskólann.
Mér finnst hann ekki líta nógu vel út.
Útlitið skiptir sem sagt máli? Höldum bara fegurðarsamkeppni.
Ef ég mætti vera að því myndum við gera það en ég hef ekki tíma...
En hvað segirðu þá um Söru? Hún er sæt og talar ensku.
Heldurðu að hún skilji þetta? –Skilji hvað?
Bara skilji um hvað þetta snýst. Að hún sé með þetta.
Hún verður að skilja að á leikjakvöldum
þarf að fara eftir ákveðnum reglum því annars gengur þetta ekki upp.
Má ég vera með þér í liði? Þú virðist vera svo skemmtilegur.
Þú þarft ekki að hjálpa til ef þú vilt það ekki.
Ég get fundið einhvern annan. –Er það? –Já.
Segjum það þá. –Þetta er ekkert mál.
Góða skemmtun.
Ég veðja á að hitt liðið vinni.
Hæ.
Get ég aðstoðað þig?
Ég kom bara til að biðjast afsökunar. –Á hverju?
Á því að hafa afboðað þig á leikjakvöldið.
Þú afboðaðir mig ekki. Ég gerði það sjálf.
Jæja þá.
Það myndi gleðja mig ef þú kæmir og fyndist æðislegt
ef þú tækir með þér einn gest til viðbótar
sem þú mátt velja alveg sjálf.
Skiptir sem sagt ekki máli að hann falli í kramið hjá þér?
Tengist þetta heldur ekki því að þér tókst ekki
að finna neinn til að koma? –Ha? Nei, alls ekki.
Þú ert klár og fyndin
og hefur yfirgripsmikla þekkingu á hinu og þessu
og það að við höfum ekki náð að smala saman rétta fjöldanum
í liðið er ekki ástæðan fyrir því að ég er hérna.
Þú ert svo mikill lygari.
Ég var líka að plata þegar ég sagðist ekki ætla að koma.
Mig langaði bara til að þú grátbæðir mig.
Ég skal kanna málið en fyrirvarinn er stuttur
og allt þotuliðið verður búið að ákveða að gera eitthvað annað.
Við sjáumst í kvöld.
Takk fyrir. –Ekkert að þakka.
Það liggur við að það sé bara huggulegt hérna.
Sveitalegt kot.
Ég átti hálfpartinn von á einhverjum hryllingi.
Sjáðu. Hérna eru Roland og Jocelyn.
Hver eru hin tvö?
Þetta er Bob. Hann er í bæjarráðinu.
En félagi hans? Roland á samkynhneigða vini.
Aftur verð ég bæði hissa og glöð. –Ég held að þetta sé konan hans.
Nei, maður kallar báða aðila eiginmenn.
Sjáðu hvernig þau brosa. Af hverju eru þau svona ánægð?
Þau þurfa ekki að standa í peningavafstri. Það er ástæðan.
Þau vita auðvitað ekki betur.
Hvernig þekkist þið Stevie? –Hún var barnapían mín.
Það er ekkert annað. Ertu vel að þér um ómerkileg málefni?
Hvað meinarðu? –Guð minn góður.
Þetta var vel valið.
Þið komuð þá. Saman. En krúttlegt.
Komið endilega inn. Þú lítur æðislega út, Twyla.
Þú lítur líka rosalega vel út, Mutt.
Ég tók með mér þessa böku úr vinnunni
en gleymdi að athuga hvernig hún væri.
Það eru helmingslíkur á að það sé kjöt í henni.
Ó, Guð, þetta er svo krúttlegt. –Takk fyrir.
Nú er klukkan orðin 8.15.
Við ætluðum að byrja klukkan 8.00 og erum því orðin korteri of sein.
Við skulum setjast niður og ég ætla að útskýra reglurnar fyrir ykkur.
Mig langar að þakka öllum innilega fyrir að koma.
Þetta er fyrsta félagslega athöfnin hjá mér í mjög langan tíma
og þess vegna vona ég að við skemmtum okkur sem best
og svo sjáum til hvers þetta leiðir okkur.
Þetta mun verða leikjakvöld í þremur hlutum
og því mun ljúka kl. 10.
Við sjáum til með það. –Við skulum byrja.
Við byrjum á að skrifa niður nöfn tíu frægra einstaklinga
á blöðin fyrir framan ykkur.
Ég held að ég komi ekki tíu nöfnum fyrir á þessum miða.
Þetta var fyndið.
Þú átt að setja eitt nafn á hvern miða.
Þú ert með tíu miða og átt að skrifa tíu nöfn.
Hverja ætti ég að skrifa?
Ég get ekki sagt þér það, Eric, því það myndi eyðileggja leikinn.
Hvernig veit ég þá hvaða nöfn ég á að skrifa?
Drottinn minn dýri. –Slakaðu á.
Hvern langar í skot? Allavega mig.
Fyrst verðum við að klára að skrifa niður nöfnin.
Hver er þetta? –Það má vera að ég hafi boðið nokkrum til viðbótar.
Hvers konar fólk er það? –Ég bara veit það ekki.
Ég hitti þá bara þegar ég var á leiðinni heim.
Hæ! Hvernig hafið þið það? –Bara mjög gott, takk.
Hæ, krakkar. Stevie, Mutt og Twyla.
Blessaður, Dane. –Hver í fjandunum er þetta?
Hann er alveg ferlegur. Þú verður bara að anda rólega.
Sæll, ég heiti David Rose. Við höfum skipt í lið
en nú erum við með oddatölu og getum ekki haldið áfram.
Engar áhyggjur. Við komum til að vera með í partíinu.
Kúturinn er úti í bíl.
Hvaða kútur? Það pantaði enginn kút.
Ekki vera ókurteis fyrir framan... –Dane. –Dane.
Hvað gerum við nú?
Í skálina, Eric. Settu þá í skálina.
Vá. –Já.
Ég sé bara með öðru auganu.
Ég er samt enn á lífi og það er fyrir mestu.
Ég er svöng. Ætti ég að...
Nei, þú þarft ekki að gera neitt.
Ég skal sækja mat og vín.
Þú hefur gert meira en nóg.
Nú jæja, þið eruð þá búin. Við kunnum ekki við að trufla.
Hvað eruð þið að gera hér?
Ég er að klára nýjustu bókina hans Harolds Zable.
Hefurðu lesið eitthvað eftir hann?
Hvað hafið þið verið hérna lengi? –Í dágóða stund.
Það var eins og þér gengi erfiðlega að koma þér í gang.
Okkur fannst ekki rétt að auka álagið á þig og þess vegna...
Nei, hæ. Þú ert góð.
Hver eruð þið?
Ég heiti Bob og þetta er Gwen, konan mín.
Þetta er bústaðurinn okkar.
Nei, það passar ekki. Roland og Jocelyn eiga hann.
Nei, bústaðurinn þeirra er lengra upp frá.
Stórt tré og girðing. Hann getur ekki farið fram hjá þér.
Hún dó. Hún er dáin. –Marilyn Monroe. –Nei.
Hún hjálpar fólki. –Oprah.
Kalkútta. –Holdsveikisjúklingar í Kalkútta.
Hún er móðir.
Þú átt ekki að gera, Alexis. –Díana prinsessa. –Nei!
Holdsveikisjúklingar í Kalkútta. Hún hjálpaði þeim.
Holdsveikisjúklingunum. –Þeir voru svo margir.
Hættu samt að öskra á hana. –Leikurinn gengur út á öskur.
Hún er móðir og heitir sama nafni og frænka þín.
Teresa? Móðir Teresa? –Já.
Það má ekki segja móðir. Það má ekki.
Hún skildi þetta bara ekki. –Það er einmitt tilgangurinn.
Þau fá engin stig og við verðum að byrja upp á nýtt.
Þetta er ömurlegt partí. –Hvað sagðirðu?
Af hverju gerum við þá ekki eitthvað annað?
Við gætum farið í drykkjuleik. –Nei, það kemur ekki til greina.
Í hvert sinn sem æðin í gagnauganu á bróður mínum hreyfist
fáum við okkur sjúss.
Af hverju þurftirðu að minnast á gagnaugað á mér í viðurvist þeirra?
Hver er þetta? –Vertu rólegur.
Dane datt í hug að bjóða nokkrum í viðbót. –Var það? –Já.
Hver er til í fatapóker?
Nú er ég farinn. Ég hef fengið nóg.
Nú er þessu lokið í kvöld. Ég segi hingað og ekki lengra.
Hættu að horfa á augað, Eric.
Af hverju ertu svona mikil kerling?
Mér þykir leitt að hafa langað til að skemmta mér í kvöld
og boðið þessum ókunnugu mönnum hingað
í þeirri von að ég myndi kela við þá.
Þú ert ekki sá eini sem er að deyja úr leiðindum í þessum bæ.
Það er hundleiðinlegt hérna
og ég reyni af öllum kröftum að gera það besta úr ástandinu.
Mér þykir þetta leitt. Ekki móðgast.
Ég hef mikla reynslu af átökum innan fjölskyldna.
Það er ég viss um.
Ef þú vilt halda partí, Alexis, þá skaltu bara halda partí.
Ég er hins vegar með stórt rúm í næsta herbergi sem bíður mín
og hef hlakkað til í allan dag að fara að sofa.
Við ættum kannski að drífa okkur. –Nei.
Þetta er í góðu lagi, David.
Mér fyndist æðislegt ef þú vildir vera með okkur
en þú ræður því alveg sjálfur. –Það er á hreinu að ég fer.
Ég býð ykkur því góða nótt. Ég þekki ykkur ekki.
Leggðu þetta frá þér, Dane, og farðu úr rúminu mínu.
Það má enginn leggjast í rúmið mitt í kvöld. Það má heldur enginn æla.
Æðin hreyfðist fimm sinnum. Sturtið í ykkur, krakkar.
Skál í boðinu.
Ég bið ykkur innilegrar afsökunar.
Mér þykir það leitt en ég kann ekki að búa um rúmið.
Það má vera að ég hafi skemmt tappatogarann þinn, Bob.
Þú braust hann í tvennt.
Dyrnar opnast ekki.
Þær eru læstar. –Eru þær læstar?
Hvað viljið þið okkur?
Ég læsti þeim til að óboðnir gestir kæmust ekki hingað inn.
Við vissum ekki að það væru nú þegar óboðnir gestir hérna.
Ég skil.
Bless.
Nú förum við. –Takk fyrir okkur.
Þið voruð fullkomnir gestgjafar. Þetta var æðislegur dagur.
Hæ. –Hæ.
Málið er þetta: Mér þykir leitt að þið systir þín eigið í illdeilum
og mér þykir líka leitt að hafa boðið Eric.
Sá brandari var fyndnari þegar hann var í kollinum á mér.
Þetta var lélegur brandari.
Þú verður samt að koma aftur. –Af hverju?
Af því að mér er illa við nánast alla þarna
og hvort sem þú trúir því eða ekki erum við í miðjum leik
þar sem allir eru að verða blindfullir
og liðið mitt er að tapa.
Það er ekkert fyrir mig.
Ég er heldur ekkert fyrir þetta en þú hafðir rétt fyrir þér.
Við erum mjög lík og mér finnst alveg ferlegt að tapa.
Ég skal með glöðu geði leyfa þér að fara aftur í rúmið
eftir að við höfum unnið nokkrar umferðir í viðbót.
Ég þarf bara edrú manneskju til að hjálpa mér.
Ég get það ekki. –Gerðu það.
Ég get ekki farið aftur þarna inn. Það er of niðurlægjandi.
Þau eru alltof full til að muna nokkuð eftir því.
Bara tvær vinningsumferðir og síðan máttu halda áfram að lesa.
Þá það, tvær umferðir. –Þá máttu fara að sofa.
Við verðum bara snögg að þessu. –Takk. –Ekkert mál.
Takk aftur. Passaðu þig bara að líta ekki á blettinn í rúminu.
Hvaða blett?
Þú ert heppin að ég er góður í þessum leik.
Ertu viss um að þú viljir ekki fá iðnaðarmann, John?
Ég þarf engan iðnaðarmann, Moira. Ég kann að halda á skrúfjárni.
Þetta er alveg ágætt.
Nú er þetta komið. Sjáðu bara.
Nú læsist hún.
Ég verð bara að segja það, Eddie.
Verkamannabúningurinn fer þér einstaklega vel.
Þakka þér fyrir, frú Rose.
Það er ekki oft sem mér er hrósað þegar ég laga læsingar.
Ó, Edward, ég verð því miður að segja þér
að ég get ekki borgað þér í dag.
Það er í góðu lagi, frú Rose.
Kannski geturðu borgað mér á annan hátt
ef þú skilur hvað ég meina.
Tókst þú grímuna mína?
Takk fyrir.
Ég þarf kannski að nota stærri skrúfu, frú Rose.
Vertu alveg kyrr. –Ég verð hér, Eddie.
Íslenskur texti: Berglind Anna Sigurðardóttir