Blessaður, Johnny. Megum við koma inn fyrir? –Já.
Takk. Halló.
Hæ. –Er allt í sómanum?
Við fengum sorgarfréttir.
Maður sem var mjög náinn okkur er látinn. –Ég samhryggist.
Munið þið eftir Bob? –Nei.
Þið brutust inn í bústaðinn hans og stunduðuð kynmök
á meðan hann og konan hans sátu í næsta herbergi.
Er það Bob? –Já, Bob. Hann situr í bæjarráði.
Er Bob dáinn? –Nei, ekki Bob heldur Carl bróðir Bobs.
Ég þekki Carl ekki.
Við þekkjum Bob sama og ekkert.
Carl leit svo mikið upp til þín, Johnny.
Það er indælt. Ég veit samt ekki hver þessi maður er.
Bob er skiljanlega skekinn vegna þessa alls
og hann bað mig um að spyrja þig hvort þú værir fáanlegur
til þess að vera kistuberi í jarðarför Carls.
Kistuberi? Í jarðarför Carls?
Ég veit það nú ekki.
Ég er auðvitað upp með mér því það er heiður
að vera beðinn um slíkt... –Ég vissi að hann segði já.
Ef allt væri með felldu gerði ég það en það er bara bakið á mér.
Ég er í vandræðum með bakið. –Hvað? –Bakvandamálið.
Bakið á þér? Já, það er ferlegt.
Svo er hann svo aumur í handleggjunum.
Vöðvarnir eru pínulitlir.
Einmitt. Við erum samt bara að tala um bakið á mér, elskan mín.
Alveg voðalegt.
Ég veit ekki hvað við munum segja við Bob.
Hann verður voðalega vonsvikinn.
Stundum rekur maður sig bara á vegg í lífinu.
Það mun ekki hjálpa Bob í þessari stöðu, Johnny.
Carl kippir sér þó ekki upp við það.
Komdu með fjandans skiptitöskuna, sagði ég.
Elskan mín, ég er að ná í kæliboxið ef þú tókst ekki eftir því.
Denim hefur þurft að fá nýja bleiu síðan áður en við fórum að heiman.
Guð minn góður. –Hvað?
Það er eitthvað pakk að koma sér fyrir hérna við hliðina á okkur.
Þau eru með smábarn með sér.
Heldurðu að þau séu með byssu?
Nei.
Af hverju gerðirðu þetta? –Hann er alltof heitur.
Hann á að vera í 20 sekúndur í örbylgjunni, ekki 20 mínútur.
Þú ert alveg að tapa þér. Af hverju ertu svona æst?
Hvað ertu að gera? –Ég ætla að vera hjá Ted.
Ég hef fengið vorfrí nógu oft til að vita
hvernig þetta endar og þetta mun ekki enda vel.
Ætlarðu þá að skilja mig eftir hjá þessu fólki? –Já.
Mér þykir það leitt.
Halló? Er einhver þarna?
Sæll, Bob. Hvernig líður þér?
Svona þokkalega.
Það er sagt að dauðinn sé eins og lífið
nema maður sé ekki með lengur því maður fór á annan stað.
Það er samt allt í lagi því maður er einhvers staðar.
En hvenær er maður kominn þangað? Hvenær verður sá staður hér?
Ég ætla bara að fá einn kaffi. –Drekka það hér? –Já.
Bob. –Sæll, Johnny.
Já, sæll vertu. –Má ég setjast hjá þér?
Ég gæti alveg þegið félagsskap.
Vertu bara kyrr þar sem þú ert og ég kem til þín.
Æ. Ó. Ái. Mig auman. Ég er óvenju slæmur í dag.
Roland sagði mér frá bakinu á þér. Mér þykir það leitt.
Það er frekar ég sem ætti að vera leiður, Bob.
Ég heyrði um það sem kom fyrir bróður þinn, Chris... –Carl.
Já, einmitt. Carl. Hann var góður maður.
Mjög góður maður.
Hann dáði þig, Johnny. –Og ég hann. –Já.
Ég hann líka.
Ég hef skilning á þessu með bakið á þér. –Já.
Ég var að velta því fyrir mér hvort þú værir kannski
til í að segja nokkur orð í jarðarförinni.
Sko. Mér finnst ég nú varla verðskulda þann heiður, Bob.
Ég er alveg vonlaus í öllu svona.
Þú ert hins vegar öllu vanur.
Þú ert svo vel máli farinn. –Nei, ég er það nú ekki.
Alls ekki. Ég er ágætur í að tala maður á mann en ekki í fjölmenni.
Þá fer ég iðulega að stama og klúðra málunum.
Af greiðasemi við mig, Johnny.
Hann hlýtur að hafa átt einhverja vini...
Engan.
Alveg sjálfsagt. Ég get svo sem sagt nokkur orð.
Ég skal segja nokkur orð.
Sástu parið sem var að koma hingað? Svakalega ótótlegt lið.
Mjög skuggalegt lið sem hefur eignast barn
sem hefur ekki enn verið tekið af þeim.
Hugsaðu þér að vera skyldur þeim. –Ég get það ekki. Það er of snemmt.
Þetta er frændfólk mitt. –Nú, jæja.
Barnið lítur samt nokkurn veginn eðlilega út.
Þetta er mjög ótótlegt lið. –Þau eru svo ótótleg.
Var Carl þá frændi þinn? –Ekki líffræðilega, nei.
Móðursystir mín var gift honum. Carl var stjúpfaðir Seans.
Tengist hann kannski dauða hans? –Það kæmi mér ekki á óvart.
Þau hættu saman rétt áður en Sean barnaði Bree.
Eða einhver barnaði Bree.
Bree er ekki sérlega vandlát varðandi það
hvaða mönnum hún býður í bólið með sér.
Huggulegt.
Ekki segja mér að það sé alltaf svona snyrtilegt hérna.
Það er það reyndar. –Það ilmar allt svo vel.
Það er híbýlailmurinn. Ég borðaði indverskt í gær.
Þetta er svo miklu betra en á mótelinu.
Þú veist hvernig lyktin er þar.
Komið hingað, litlu krútt.
Hæ. –Komið.
Dugleg stelpa. Þú ert svo góð stelpa.
Þeir eru svo...
Macy og Fifer verða hjá mér í nokkrar vikur
á meðan þær jafna sig. Er það ekki, Fifey?
Ormarnir eru næstum allir farnir, er það ekki?
Er litla krúttið með bleiu? –Já.
Svona já. Þetta er bara...
Hún er bara svolítið smeyk. Hafðu samt engar áhyggjur.
Ég er viss um að þér takist að vinna þær á þitt band.
Heldurðu það? –Já.
Ég hef bara ekki...
Ég er bara óvön hundum.
Hafðu engar áhyggjur af þessu.
Hugsaðu þér bara að þær séu börnin okkar.
Ætlarðu að segja eitthvað í jarðarförinni, John?
Maðurinn grét. Hvað átti ég að gera?
Þú áttir að taka í höndina á honum, líta í augu hans og segja nei.
Hvað segir maður um náunga sem manni er skítsama um?
Þetta er alveg eins og í jarðarförinni hans Gords.
Hver var þessi Gord? –Einmitt.
Hann var í tökuliðinu í Sunrise Bay.
Ég mætti í jarðarförina af skyldurækni
og móðursjúka kærastan hans króaði mig af
og píndi mig til að segja nokkur orð.
Mér datt ekkert í hug og stóð því bara upp og söng Danny Boy.
Það hágrétu allir í kirkjunni.
Ég elska þetta rúm. Mikið er ég glöð að þú sért ekki bróðir minn.
Ég er líka mjög feginn því. Þetta kvöld snýst bara um okkur tvö.
Voffi litli horfir á okkur. –Hundar gera þetta stundum.
Við gætum kannski boðið hundinum að fara.
Farðu nú.
Þetta er allt í lagi. Allt í sómanum.
Langar þig kannski að taka þátt í fjörinu?
Stóri hundurinn er að þefa af bleiunni.
Þýðir það að hún sé orðin full?
Jæja þá. –Hvað er í gangi?
Þið verðið að gefa okkur smá frið
og síðan megið þið koma og sofa hjá okkur.
Hvert vorum við aftur komin?
Afsakið! –Hæ.
Farðu.
Afsakið.
Ég held að þér hafi ekki verið boðið að vera með.
Ég myndi heldur ekki vilja fá boð.
Sjáðu hver er kominn.
Pabbi þinn ætlar að fara með þig heim.
Manstu eftir þessu? –Já.
Manstu eftir því? –Nei.
Ég er bara að stríða þér, gaur.
Þú verður að skilja að fyrrverandi stjúpi minn var að deyja
og við erum því að gleðjast yfir lífi hans.
Ég sé að þið eruð alveg í öngum ykkar yfir þessu öllu.
Ég kom til að biðja ykkur um að lækka svolítið í tónlistinni.
Ég ætlaði að reyna að ná nokkurra tíma svefni í nótt.
Svefni? Veistu hver hefur nú sofnað svefninum langa, væni?
Fyrrverandi stjúpi þinn. –Já, fyrrverandi stjúpi minn.
Einmitt.
Það er svo sorglegt. –Þakka ykkur fyrir.
Það væri frábært ef þið lækkuðuð. –Erum við búin með allt bland?
Takk fyrir.
Guð minn eini.
Mér þykir þetta leitt. Þau helltu mig fulla.
Ég þoli þau ekki. Ég gjörsamlega þoli þau ekki.
Lyktin af þér er...
Mjög eldfim. –Já, örugglega.
Þú verður að fá þau til að lækka.
Geturðu gert það? –Já.
Hæ, Denim. Hæ, litla krútt.
Mér þykir þetta mjög leitt, David.
Johnny. –Sæll, Bob.
Fallegt af þér að koma, Moira.
John sagði ekki annað koma til greina.
Við tókum frá góð sæti fyrir ykkur hérna fremst.
Það var fallega hugsað.
Mikið er þetta fallegur dagur fyrir jarðarför.
Bob. Ef ske kynni að ég vildi minnast á það í eftirmælunum...
Hvernig dó Carl?
Það var í raun alveg stórfurðulegt slys.
Hann var víst að reyna að losa beltið sitt úr viftunni í loftinu
en það vafðist utan um hálsinn á hinum.
Hvað sagðirðu?
Maður hefði ætlað að það hryndi allt niður
því það eru þyngsli í viftu og heilum mannslíkama
sem snúast stöðugt í tvo sólarhringa.
Carl hafði hins vegar fest hana rosalega vel.
Nú, nú.
Við erum að tala um almennilegt verksvit.
Já, ég skil. –Þannig var Carl.
Veistu eftir hvað þessi blettur er?
Ég hugsa að ef ég vissi það myndi ég ekki þrífa hann.
Af hverju ertu að þrífa þetta?
Því miður eru eiginlega öll glerbrotin hérna eftir mig.
Þú varst ekki í þínu besta standi í gærkvöldi.
Sögðu þau þér það? –Nei, nei.
Við spjölluðum heilmikið saman en þú varst ekki alveg með rænu.
Fyrirgefðu.
Reyndi ég að kela við þig? –Nei.–Gott.
Nú hef ég hins vegar áhyggjur af því
að hada reynt við einhvern annan.
Það er nokkuð sem ég geri iðulega þegar ég verð hífuð.
Það sem ég geri er að éta ruslfæði og þitt virkar skemmtilegra.
Átt þú þessar nærbuxur? –Nei.
Það er rosalegur klassi yfir Bree.
Þessum var vafið utan um fjarstýringuna.
Engar áhyggjur, ég fleygði fjarstýringunni.
Þau virðast vera með einhvers konar aukabúgrein.
Ég er eiginlega alveg viss um að hún strippar.
Af hverju heldurðu?
Það er bara svo mikið af... –Já, það er satt.
Maríjuana. –Ef þú ætlar að bjóða mér upp á það þigg ég það.
Þakka þér fyrir, Shannon.
Ekkert er eins vel til þess fallið að lýsa söknuði
eins og tilvitnun í Breaking Dawn,
sem var uppáhaldsmynd Carls úr Twilight–seríunni.
Hingað er kominn náinn vinur og átrúnaðargoð Carls.
Johnny Rose.
Þakka þér fyrir, séra minn.
Hvað getur maður sagt um Carl?
Hann var svo fullur af lífi en nú liggur hann mjög nálægt mér.
Dauðinn er hræðilegur.
Nú hefur hann samt sem áður hrifsað Carl til sín.
Carl var maður sem elskaði.
Mér er sagt að hann hafi elskað hlýjar peysur.
Hann elskaði að halda á verkfærum. Er það ekki rétt hjá mér, Bob?
Skyldi hann hafa hugsað um þennan bæ
á meðan hann hringsnerist í viftunni
sem hann var svo stoltur af?
Hér var hann fæddur, hér bjó hann og hér lét hann lífið.
Hér lét hann lífið.
Ég stend samt ekki hér til að tala um það
hvernig það sé að deyja í Schitt's Creek.
Ég er hér...
Hvar í fjandanum ertu, Sean? Ertu á barnum?
Ef einhver ætti að vera á barnum núna er það ég.
Andskotinn hafi það, Sean.
Hafið mig afsakaða.
Ég er hér til að tala um það að deyja í Schitt's Creek.
Ég er hér til að tala um ömurlegheitin í lífi okkar hér
og að kannski sleppum við aldrei í burtu héðan
og að okkur langi ekki að enda ævina ofan í kistu eins og Carl
hér á þessum guðsvolaða stað.
Mér þykir leitt ef ég var ekki nógu tillitsamur
varðandi hræðslu þína við dýr.
Ef það er einhver huggun þá báðu hundarnir mig
að segja þér að þeir skömmuðust sín mjög mikið fyrir hegðun sína.
Ég er að slá mér upp með dýralækni.
Ég hefði getað sagt mér það sjálf
að það yrðu einhver uppáþrengjandi dýr að þvælast hér um.
Ég tek bara að mér uppáþrengjandi dýr.
Ég vissi ekki hvað ég ætti að gera því ég elska þessa hunda svo mikið.
Ég elska líka...
Ég elska hvernig samband okkar er að þróast. Mjög mikið.
Svo krúttlegt andlit.
Ég ætla því að hjálpa þér að yfirvinna óttann við dýr.
Ekki hvolp, Ted.
Nei, það væri hrein illska gagnvart hvolpinum.
"Opnaðu hjarta þitt fyrir dýrunum.
Hvernig þú ferð að því að annast einhvern annan en sjálfa þig."
Þetta er mjög nákvæm bók. –Líttu á bls. 37.
Er það krítarkort? –Nei, þetta er herbergislykill.
Hann gengur að svítunni á Holiday Inn hótelinu í Elmdale.
Það er stranglega bannað að koma með gæludýr þangað inn.
Það vill svo til að ég var búin að pakka niður í töskuna mína.
Komdu.
Takk fyrir. –Nei, þakka þér.
Þakka þér. –Takk.
Takk. –Takk.
Takk.
Veistu hvar ég fékk þessa húfu? –Nei, hvar? –Í Assholes /R/Us.
Hjálpi mér hamingjan.
Við verðum að fara.
Ég finn hana ekki.
Hver fjandinn gengur á?
Einhver rústaði herbergið okkar.
Breandra? Hvar er fjárans húfan mín?
Ég er með hana.
Ég fór því að hugsa um það ef ég skyldi nú deyja hér.
Það fór ekki fram hjá neinum.
Náum okkur í samlokur og komum okkur síðan í burtu.
Það er góð hugmynd.
Moira.
Þegar þú söngst Danny Boy... Þvílík rödd.
Mig langar að fá þig til að syngja í jarðarför frænku minnar.
Hún er reyndar ekki dáin enn en hefur hóstað mikið undanfarið.
Værirðu til í að syngja viðlagið einu sinni enn fyrir Carl
áður en kistunni verður lokað? Gerðu það.
Taktu þér þann tíma sem þú þarft, elskan mín.
Íslenskur texti: Berglind Anna Sigurðardóttir