Nei. Nei. –Ha?
Nei. Nei, nei, nei.
Ég kom bara til að minna ykkur á að vera laus á laugardaginn.
Hvað er um að vera á laugardaginn?
Mamma ykkar á afmæli.
Nei.
Hún á afmæli aðra helgina í maí. –Þá er mæðradagurinn, elskan.
Nei, það held ég ekki.
Mér finnst ekki vera tilefni til fagnaðarláta þetta árið.
Af hverju? Er það vegna þess að við erum hér í þessum bæ?
Því meiri ástæða til að gera eitthvað.
Ég er reyndar sammála David.
Ég verð líka í Chicago um helgina. –Hvað sagðirðu?
Ted bauð mér. Við höfum skipulagt þetta í óratíma.
Má ég koma með? –Nei.
Nú ætla ég að segja ykkur fréttir. Þið farið ekki fet
og við ætlum að skipuleggja óvænta veislu fyrir mömmu ykkar.
Nei. Það er ekki góð hugmynd. –Er það ekki góð hugmynd?
Hvar myndirðu líka halda slíka veislu í þessum bæ?
Ég bara veit það ekki. Ég var ekki kominn alveg svo langt.
Kannski heima hjá Roland?
Að heyra kjaftæðið sem þú lætur út úr þér.
Þá skalt þú bara skipuleggja það. –Ha? Ó, nei.
Hættu þessu, David.
Talaðu við höndina því eyrun virka ekki lengur.
Það er reyndar ekki alveg svona sem maður segir þetta.
Hættu við ferðina, Alexis. Ferðaskrifstofan er lokuð.
Ég þoli ekki þegar hann gerir eitthvað svona.
Nei. Kemur ekki til mála. –Þetta er svo asnalegt.
Eftir hádegi á laugardaginn verður frjáls tími
og þess vegna pantaði ég ferð á bestu pitsustaðina í Chicago.
Við þurfum líklega að breyta því. Hvað fleira pantaðirðu handa okkur?
Við verðum í svítu á Clarendon– hótelinu í miðbænum.
Guð minn góður.
Ég fékk betra herbergi. –Fáum við herbergisþjónustu? –Já.
Ó, elskan.
Hæ.
Ég fékk hugmynd fyrir bjánalegu óvæntu veisluna fyrir mömmu.
Já, einmitt.
Hvað ef við segðum henni að þetta væri fjáröflunarsamkoma.
Hún myndi ekki neita að mæta, heldurðu það nokkuð?
Einmitt, einmitt. –Þá yrði hún að koma.
Já, algjörlega.
Hún elskar fjáröflunarsamkomur. –Hún elskar þær.
Hægan nú. Hvenær verður veislan?
Núna á laugardaginn.
Sagðirðu Ted ekki frá því að áætlanir þínar hefðu breyst?
Ég sagði þér að ég kæmist ekki, David.
Ertu að tala um næsta laugardag? –Já.
Ég sagði þér að ég gæti ekki mætt, David.
En Lex, þú mátt ekki missa af
óvæntu veislunni hennar mömmu þinnar.
Ég er sammála Ted.
En elskan mín, þú átt að mæta á dýralæknaráðstefnu í Chicago
og ég held að það sé bara mjög mikilvægt fyrir okkur.
Já, ég veit það. Það er bara einn ljóður á ráði mömmu.
Hún verður algjörlega miður sín ef Alexis mætir ekki
og þar sem þú kemur áreiðanlega af góðu heimili
er ég viss um að þú skilur það.
Ég ætla að slá þig utan undir.
En elskan, hvað um pítsuferðalagið okkar? Það var svo...
Þú þarft líka að spyrja Mutt hvort við megum fá hlöðuna lánaða
því ég var að spá í að hafa dálítið þannig yfirbragð á veislunni.
Ég veit að þið eruð náin sem vinnufélagar.
Nei, alls ekki.
Það verða haldnar fleiri ráðstefnur, dúllan mín.
Mér finnst að þú verðir að vera hér. –Mér líka.
David. Þið mamma eyðileggið líf mitt.
Roland!
Blessaður, Johnny Rose. Hvað segirðu gott?
Ég er bara hress. –Gott að heyra.
Þú þarft að gera mér greiða. –Ekkert mál.
Moira á afmæli á laugardaginn
og okkur langar að halda óvænta veislu fyrir hana.
Við þurfum að finna ástæðu til að hún klæði sig upp
og fáist til að fara út úr húsi.
Við höfum kvöldverðarboð heima hjá mér.
Vandamálið leyst.
Það er freistandi en þetta verður samt
að vera eitthvað fínt og glæsilegt. Allir í sparifötum.
Við vorum því að hugsa um hvort Jocelyn væri ekki
til í að halda "árlegu fjáröflunarsamkomuna" sína.
Hún hefur ekki minnst á neitt slíkt við mig.
Hvers vegna hefði hún átt að minnast á það?
Sjáðu til, Johnny.
Ef Jocelyn ætlaði að halda fjáröflunarsamkomu
held ég að hún segði eiginmanni sínum frá því.
Þetta er ekki alvöru– fjáröflunarsamkoma.
Þetta er bara leikbragð til að ná Moiru út úr húsi.
Ég gæti sagt henni sjálfur frá þessu
en hún myndi átta sig um leið
því þetta væri sama kvöld og afmælið hennar.
Hún verður því að heyra um fjáröflunarsamkomuna
hjá einhverjum sem veit ekki að hún eigi afmæli.
Viltu sem sagt að ég finni einhvern sem veit það ekki?
Nei, ég vil að þú segir henni frá þessu.
En það nær engri átt því ég veit að hún á afmæli.
Þú veist bara af afmælinu
vegna þess að ég var að segja þér frá því.
Moira veit ekki að þú vitir að hún eigi afmæli.
Ég skal ekki segja henni frá.
Af hverju hefðirðu átt að gera það?
Ég skal ekki segja henni frá því sem ég segi við þig.
Ég skal ekki segja neitt og þú þarft ekki að hafa áhyggjur.
Nú er ég reyndar áhyggjufullur. Verulega áhyggjufullur.
Ég ætla að bjóða Moiru á kaffihúsið seinnipartinn í dag.
Það væri mjög hentugt ef þú rækir aðeins inn nefið
og segðir henni frá fjáröflunarsamkomunni.
Segðu mér að þú skiljir um hvað ég er að tala.
Já, Johnny, ég skil það alveg.
Ég kann ekki við að láta tala við mig eins og barn.
Fyrirgefðu, Roland. –Það er lítillækkandi.
Þetta er bara svo mikilvægt. Rosalega mikilvægt.
Ég vil bara fullvissa mig um að þú skiljir áætlunina.
Þetta er samt stuttur fyrirvari til að skipuleggja fjáröflunarsamkomu.
Það verður engin fjáröflun. –Auðvitað. Engin fjáröflun.
Það er bara yfirvarp. –Yfirvarp, já.
Þetta snýst bara um skemmtun.
Ég þarf að fá far til Elmdale.
Hvað sýnist þér ég vera að gera?
Ég veit það ekki. Ekkert? –Ég er að vinna.
Ertu að vinna? –Já.
Ég er í vinnu og get ekki farið til að keyra þig til Elmdale.
Allt í lagi. Ég skil það alveg.
Ég fann súkkulaðitertu í Elmdale og ég verð að fara og sækja hana
fyrir afmælið hennar mömmu. –Ég vinn til klukkan sex.
Er einhver væntanlegur í dag? –Þetta er kaka. –Terta.
Er eitthvað um að vera?
Þú gætir alltaf komist á puttanum.
Og vaknað síðan hlekkjaður við staur heima hjá vörubílstjóra?
Ekki í dag.
Ég er í vinnunni að sinna starfinu mínu
og get ekki bara hætt því þótt þig langi í köku.
Gott og vel. Þegar þú segir þetta svona virðist ég vera hálfviti.
Ég er það ekki.
Ég vil því þakka þér fyrir framlag þitt þetta síðdegið.
Afsakaðu hvað ég er seinn, Johnny. Ég þurfti að leggja þetta á minnið.
Seinn? Seinn í hvað, Roland? Ég veit ekki hvað þú átt við.
Fyrir skemmtikvöldið hjá Jocelyn.
Ég er hingað kominn til að bjóða ykkur tveimur
til árlegs spariklæðnaðarviðburðar sem Jocelyn stendur fyrir.
Ég er ekki að bjóða ykkur
heldur vil ég bara segja að við sjáumst þar.
Á viðburðinum sem Jocelyn stendur fyrir.
Allir bæjarbúar verða þarna,
það verða allir í sparifötunum og...
Var ég búinn að segja að þetta væri fjáröflunarsamkoma?
Afsakaðu þetta, Johnny. Ég ætla að byrja upp á nýtt.
Hvers vegna biðurðu mig afsökunar?
Þú þarft ekki að biðja mig afsökunar.
Nei. Þetta er fjáröflunarsamkoma vegna krakkanna með munninn.
Þessi með klofna góminn.
Joc stendur fyrir henni á hverju ári.
En Roland...
Við verðum líklega bara hangandi heima á mótelinu á laugardaginn.
Já, ég skil það.
Það er erfitt að horfa á þessa krakka og allt það.
Ég skil það.
Þeir verða samt líka í sparifötunum.
Skrifaðu okkur fyrir fjórum miðum. –Ertu viss? –Já.
Það minnsta sem við getum gert er að styðja við bakið á Jocelyn
í þessu mannvinabrölti hennar. –Nú, jæja.
Ég er viss um að Jocelyn verður hæstánægð með það.
Kærar þakkir fyrir þetta, Roland.
Ekkert að þakka. Þetta gekk nú bara vel.
Já, takk fyrir.
Við sjáumst þá fljótt aftur, Johnny.
Já. Bless, bless. –Bless, Johnny.
Fyrirgefðu.
Gætirðu keyrt svolítið hraðar?
Við verðum að vera fljót að koma þessu upp aftur.
Við erum að skipuleggja óvænta veislu fyrir mömmu
sem á aldrei eftir að ganga upp
og ég átti að spyrja þig hvort við mættum fá hlöðuna þína lánaða.
Ef þú getur samt ekki tekið þér frí frá hjásofelsi eitt kvöld
skil ég það alveg.
Hver segir að ég geti ekki gert hvort tveggja?
Þú varst með pöddu í hárinu. –Oj, bara.
Jocelyn! –Hæ, Moira.
Mikið er ég glöð að rekast á þig, Jocelyn.
Roland minntist á fjáröflunarsamkomuna þína
fyrr í dag og þá fór ég að hugsa um svolítið.
Um hvað ertu að tala?
Árlegu fjáröflunarsamkomuna fyrir krakkana með vesenið í munninum.
Já, alveg rétt. Þetta verður rosalegt kvöld.
Það ætla ég að vona því mig langar til að fá að vera með.
Í hverju? –Fjáröflunarsamkomunni.
Eins og ég er viss um að þú veist sat ég í stjórn fjölmargra
ábatasömustu góðgerðarfélaganna allt frá San Francisco til London.
Eftir að ég talaði við Roland varð mér ljóst
að það væri skeytingarleysi af mér sem hef alla þessa reynslu
að bjóða ekki fram aðstoð mína.
Það er aldeilis vel boðið, Moira.
Ég ætlaði að spyrja þig en síðan kunni ég ekki við það.
Þú verður að hætta að vera smeyk við mig, Moira.
Þú tekur mig á taugum. –Fyrirgefðu.
Nei, þetta er allt í lagi. Segðu bara takk.
Takk? –Það var lagið.
Mín er ánægjan.
Andskotinn.
Hvað meinarðu með að þú hafir ekki fengið kökuna?
Eina súkkulaðitertan sem ég fann var í Elmdale
og ég bað Stevie að keyra mig þangað
en hún neitaði.
Ég held að hún sé að ganga í gegnum eitthvað núna. –David.
Ég veit það ekki. Eitthvað í líkamanum.
Ég þarf á þér að halda, David. Ég var að tala við Jocelyn
varðandi fjáröflunina sem hún er víst að skipuleggja.
Ha, hvað sagðirðu? Talaðirðu við Jocelyn?
Já, í sambandi við fjáröflunarsamkomuna.
Vesalings konan vissi ekki hvaðan á hana stóð veðrið.
Ég get ekki setið aðgerðalaus hjá og horft upp á það
þegar konan keyrir svona verðugt málefni alveg í kaf.
Þannig að við tvö ætlum að hjálpa henni.
Ég bað þig um að sjá til þess að henni yrði boðið
á fjáröflunarsamkomuna en ekki að hún færi að skipta sér af henni.
Fjáröflunarsamkoman var þín hugmynd.
Hélstu virkilega að mamma þín reyndi ekki að blanda sér í málið?
Hún gerði meira að segja Hilary dauðhrædda í fyrra
á fjáröflunarkvöldverðinum í Clinton–stofnuninni.
Guð! Roland, Roland. Heimski Roland.
Roland? Hvernig blandaðist Roland í þetta mál?
Það var ég sem blandaði honum í málið. Það voru mistök.
Þetta sleppur samt allt til.
Ég fer með systur þinni að sækja kökuna.
Það eina sem þú þarft að gera er að hafa stjórn á mömmu þinni.
Norður–kóreski herinn gæti ekki haft stjórn á móður minni
þegar svona skipulagning stendur fyrir dyrum.
Hvað?
Hvað svaf ég lengi?
Ég veit það ekki. Þrjú korter, kannski.
Hvar erum við? –Við erum alveg að koma.
Á síðasta skilti sem ég sá stóð Frá Elmdale
Ég hef ekki séð það enn en við verðum bráðum komin.
Stóð Frá Elmdale á skiltinu? –Já.
Það var leiðin til Elmdale.
Við erum komin of langt. Við verðum að snúa við.
En þú varst sofandi. –Þú áttir að vekja mig. –Nei.
Þú ert svo önugur þegar þú ert vakandi.
Alveg eins og þú ert önugur núna. –Er það? –Já, það er það.
Í sambandi við skreytingarnar, Moira,
þá var David svo elskulegur að láta mig fá mjög langan lista
yfir allt sem rétt væri að forðast.
Það er ekki nóg að setja bara á sig rautt nef og kalla það viðburð.
Það gilda ákveðnar reglur um svona lagað.
Þá byrjar ballið.
Fyrir hvaða stofnun er þetta? –Skurðlæknana...
Læknana sem löguðu munnana.
Ég hef aldrei heyrt minnst á þá stofnun.
En hvað um hluthafana? –Ég held að þeir komi ekki.
En durtslegt af þeim. Hvað kostar miðinn?
Ekki neitt.
Við höfum ekki ákveðið verðið.
Ég ætla sko ekki að borga fyrir þetta.
Guð minn góður. Skiljið þið ekki merkingu orðsins fjáröflun?
Viltu ekki bara láta okkur um að finna út úr því?
Ég þarf að fá skipulagið þitt, Jocelyn. Gestalistann líka.
Skipulagsbókina þína. –Við erum með ákveðið skipulag.
Við höfum samt ekki...
Við erum enn að vinna í þessu.
Jocelyn gerir eins vel og hún getur.
Í ljósi þess hvað Jocelyn hefur úr litlu að moða.
Það er ekki smart að setja fram persónulegar athugasemdir, David.
Ég er að reyna að átta mig á þessum blómum.
Hvað er að blómunum?
Þetta eru blóm sem eru upp á sitt besta á þessum árstíma.
Þau passa ágætlega við allt hitt sem Jocelyn datt í hug.
Mér þykir það leitt, David, en tíminn er á þrotum.
Ef við krefjumst þess ekki að Jocelyn segi af sér núna strax
þá bara veit ég ekki hvernig við snúum okkur í þessari martröð.
Af hverju læturðu þetta ekki bara eiga sig í þetta sinn?
Hver ert þú?
David? Ég skil.
Það er augljóst að þið þarfnist ekki
aðstoðar mesta mannvinar sem þetta land hefur alið.
Nei. –Fínt.
Ég óska ykkur alls hins besta.
Mér er skapi næst að fara.
Lokaviðvörun.
Ég ætla að telja upp að þremur. Þrír, tveir, almáttugur minn.
Ég held að hún verði steinhissa. Haldið þið það ekki?
Ég skil ekki hvernig þú þolir þetta fólk, David.
Þetta fólk er nú samt að leggja sig fram
við að safna peningum fyrir þessa krakka.
Flýðu þetta sökkvandi skip. Bjargaðu sjálfum þér.
Nú ætla ég að biðja þig um að leggja saman tvo og tvo.
Við ætlum að halda "fjáröflunar– samkomu" á sama degi
og það vill svo til að þú átt afmæli.
Þarftu að núa salti í sárin?
Við ætlum að halda "fjáröflunar– samkomu" á afmælisdaginn þinn.
Nú ertu bara vondur við mig.
Þetta er ekki fjáröflunarsamkoma. Það er ekki tilgangurinn með þessu.
Þið eruð þá að skipuleggja afmælisveislu... –Já.
Ég má ekki vita af því. –Einmitt.
Í hlöðu?
Við höfum ekki efni á kertunum. Þau kosta 300 kall.
Fylgja þau ekki með kökunni? –Það virðist ekki vera.
Eins og eldspýtur þegar maður kaupir sígarettur?
Reykirðu? –Nei.
Getum við ekki bara beðið þau um að gefa okkur kertin?
Þetta er engin kaupfélags– kommúna, Alexis.
Ef það er verðmiði á vörunni verður maður að borga fyrir hana.
Ekki ef maður tekur hana bara.
Það væri samt alveg síðasta sort. Ertu ekki sammála því?
Hvernig heldurðu að ég hafi fengið gleraugun á bensínstöðinni?
Stalstu sólgleraugum? –Já. Á bensínstöð.
Guð minn almáttugur. Ég ól upp þjóf.
Farðu og bíddu í bílnum. Bíddu þar á meðan ég borga.
Sæll, vertu.
Ég heiti Johnny Rose. Ég pantaði afmælisköku.
Súkkulaðitertu? –Já, það passar.
Það er svo góð lykt hérna. Dásamleg, alveg hreint.
Takk fyrir.
Svona já, sæta mín.
Bíddu aðeins.
Leyfðu mér að líta á þig. Gullfallegur. Fullkominn.
Eins og pabbi þinn þegar ég giftist honum.
Sjáðu okkur bara, Rose–fjölskylduna á leið á aðalfjáröflunarsamkomuna.
Þetta er nú eiginlega einum of hjá þér.
Ég sé ekki betur en að við séum öll hérna.
Eigum við að drífa okkur inn?
Ég held að við séum alveg mátulega sein.
Það er ekkert mátulegt við þetta. –Farðu á undan, mín kæra.
Hvar eru allir velunnararnir? –Ég bara veit það ekki.
Er þetta ekki rétta kvöldið?
Óvænt! –Ha?
Er þetta ekki fjáröflunarsamkoma?
Eruð þið bara hér til að gleðjast með mér?
Aldrei í sögu óvæntra veislna hefur nokkur orðið jafn hissa.
Elskan.
Hver sagði henni frá þessu?
Hæ.
Veislan heppnaðist vel. –Já.
Til hamingju. –Takk fyrir það.
Mamma þín virtist hafa orðið hissa.
Mamma varð mjög hissa.
Þú fékkst líka kökuna þína. –Manstu eftir þessari köku.
Ég bað þig um að aðstoða mig við að ná í hana.
Ég þarf að biðjast afsökunar á hegðun minni.
Ég held að það sé bara vegna... –Konutímans, er það ekki?
Vinadæmisins. –Ó.
Það reynist mér dálítið erfitt.
Ég held að ég hafi gert mér of miklar væntingar.
Ef þú gerir þér ekki of miklar væntingar getum við þá dansað?
Væri það í lagi?
Ég vanga nú yfirleitt bara við ókunnuga á börum.
Eftir að ég hef fengið mér nokkur... –Einmitt.
Ég get samt gert undantekningu.
Dönsum þá. –Gott og vel.
Þú lítur rosalega vel út.
Ég kunni ekki við að vera sá eini sem ekki væri í jakkafötum.
Þurftirðu að drepa mann til að útvega þau?
Já, reyndar. Ég þurfti að drepa nokkra til að finna réttu stærðina.
Þú lítur vel út sjálf. –Ég veit það nú ekki.
Ég var í þessum kjól á lokaballinu í gaggó fyrir þúsund árum
en hann færði mér heppni það kvöld
og þess vegna ákvað ég að vera í honum núna.
Var ætlunin að detta í lukkupottinn í kvöld?
Hvar er Ted?
Hann er á ráðstefnu eða einhverju í þá áttina.
Viltu dansa?
Já.
Alexis.
Ted?
Hvað ertu að gera hérna?
Ég fékk annan til að sitja síðasta fyrirlesturinn fyrir mig.
Ég vildi ekki missa af þessu. Blessaður. –Hæ.
Komum að dansa. Flott jakkaföt. –Takk.
Ég drap mann fyrir þau.
Þetta er æðisleg veisla, John.
Þú mátt samt aldrei gera þetta aftur.
Það var fyrst og fremst ég sem varð hissa.
Bæjarbúar komu á óvart. –Já.
Hvað?
Íslenskur texti: Berglind Anna Sigurðardóttir