Finnst þér þetta flott peysa?
Jared Leto gaf mér hana og ég hef aldrei myndað mér skoðun á henni.
Ég veit það ekki alveg. –Hvað meinarðu með því?
Annaðhvort finnst þér hún flott eða ekki.
Mér finnst hún flott vegna þess að Jared Leto gaf þér hana
og hann var sá fyrsti sem ég kyssti
en ég veit samt ekki hvort mér finnst hún flott þannig.
Þetta var ekki svar.
Mér líður mjög illa. Mig logsvíður í hálsinn.
Guð minn góður. Þú hefðir samt alveg getað svarað spurningunni.
Ég held að ég verði bara í henni.
Pabbi! Nennirðu að koma með safa handa mér?
Ég kem strax, elskan. –Við komum strax til þín.
Ég vissi að það kæmi að þessu, John.
Við værum einangruð, fátæk og fengjum enga læknisþjónustu.
Ég bað bara til Guðs að það yrði ekki Alexis sem lenti í þessu.
Þetta er bara kvef, Moira.
Þetta er alltaf bara kvef þangað til taugaveikin brýst út.
Ég er ekki með taugaveiki. –Auðvitað ekki.
Hverjar eru líkurnar á því?
Manstu eftir Valentinu, stofustúlkunni okkar
á Little Martinique?
Við héldum öll að hún væri bara kvefuð
þangað til það var um seinan?
Ég mun aldrei geta máð út minninguna um það
þegar hún lá þarna froðufellandi með óráði í leigubátnum.
Ég heyri ennþá í þér.
Við elskum þig, Alexis. Er það ekki annars?
Við elskum þig, Alexis.
Segðu að þú sért á leiðinni með safann.
Ég er á leiðinni með safann.
Ekki snerta hana, John.
Ég þori ekki að fara lengra en þetta.
Annað okkar verður að vera öruggt, Davids vegna.
Ég er hérna í herberginu.
Við erum enn á lífi, Moira. Ég held að við spjörum okkur.
Auðvitað gerum við það. Svona á að gera þetta.
Ég ætla bara að loka þangað til þetta verður yfirstaðið.
Fyrirgefið.
Finnst þér þetta flott peysa?
Þótt ég dáist mikið að hugrekki þínu þegar tíska er annars vegar
er ég ekki rétta manneskjan til að svara þessu.
Hvað er um að vera? –Ekkert.
Þú virðist eitthvað stressaður. –Ég er ekki stressaður.
Ég vil bara koma vel fyrir.
Ertu á leið í atvinnuviðtal?
Ég ætla að sækja um starf deildarstjóra í tískuverslun.
Í Elmdale. –Já.
Það er sumt sem ég held áfram að reyna að ljúga að sjálfum mér
og ef þú ert í raun og veru vinkona mín
leyfirðu mér að halda í þessar lygar
og skutlar mér í viðtalið.
Þetta er þá svona annaðhvort eða?
Get ég leyft þér að halda í lygarnar
og sleppt því að keyra þig til Elmdale?
Ég ætla að skipta um peysu og svo hitti ég þig við bílinn.
Þetta er eins og ponsjó.
Þá segir náunginn við mig:
Ég myndi nú ekki reyna þetta með brotið barkakýli.
Ég myndi aldrei láta mér detta það í hug.
Góðan dag, piltar.
Blessaður, Johnny.
Ef ykkur herramönnunum væri sama vil ég gjarnan byrja að vinna.
Já, ég líka. Viljið þið sjá spilagaldur? –Já.
Fyrst þarf ég að fá spilastokk.
Mér þykir leitt að leysa partíið ykkar upp
en þetta er skrifstofan mín og ég hef mjög mikið að gera.
Stattu upp, Roland.
Skrifstofan þín? Það er áhugavert, Johnny.
Ég minnist þess ekki að þú hafir sótt um atvinnuleyfi.
Það væri gaman að vera fluga á vegg og heyra þetta samtal.
Þú ert staddur hérna, Bob.
Það er viðtekin venja að ný fyrirtæki séu skrásett, Johnny.
Þú ert reyndar ekki með margt sem þarf að skrá, er það nokkuð?
Kannski ekki í þínum huga, Roland.
Hafðu samt í huga að þegar ég stofnaði Rose–vídeóleiguna
átti ég 2000 dollara og átti mér líka draum.
Þetta snýst allt um skipulagninguna.
Ég sé þetta daglega. Mikla skipulagningu.
Hann splæsir stundum á sig múffum en það er líklega bara
hluti af skipulagningunni. Ekki satt, Johnny?
Það gæti vel verið.
Ég gæti litið á þessa múffu og dáðst að henni
og fundist þetta hin fínasta múffa
en langaði samt miklu meira í beyglu
því ég hefði ekki fengið eina einustu beyglu
síðan ég kom til bæjarins.
Þegar ég átti Rose–vídeóleiguna sótti aðstoðarmaður minn
handa mér beyglu á hverjum morgni.
Mér datt því í hug að það vantaði beyglustað í þennan bæ.
Ég elska góðar beyglur, Johnny.
Heldurðu að það sé eitthvert vit í þessari hugmynd?
Ég tók þetta bara sem dæmi, Bob.
Ég fæ bara gæsahúð við tilhugsunina
um að við sitjum hér í draumaverksmiðju Johnnys.
Þetta er nú meiri vitleysan.
Ég fæ mér bara bita af múffunni þinni
í staðinn fyrir skrásetningargjaldið.
Rosa góð.
Ég þarf að mæta á æfingu með djassstelpunum, Alexis.
Þú verður að lofa mér því að þér versni ekki.
Við erum óravegu frá öllum spítölum
og þess vegna máttu ekkert reyna á þig.
Alexis?
–Ég er sofandi.
Ég þarf að spyrja þig alvöruspurningar.
Hefur þér versnað eða ertu ómáluð?
Það hjálpar ekki til að þú látir svona.
Mér þykir það leitt, elskan.
Þú ert samt sú fyrsta til að grípa einhverja pest hérna
og ég bara get ekki...
Takk fyrir umhyggjusemina en þetta er bara kvef.
Ég þarf bara að láta mér batna.
Það er alveg satt.
Heldurðu samt að ég sé með hita? –Ég veit það ekki.
Geturðu athugað það?
Ég held samt að þú verðir að sleppa pappírnum.
Það er rétt athugað hjá þér.
Settu höndina á ennið á þér. –Mamma!
Það er heitt. –Hversu heitt?
Ég veit það ekki, Alexis. Ég er engin hjúkrunarkona.
Ég lék samt einu sinni hjúkku í skemmtilegri uppfærslu af Harvey,
en hún vann á vitlausraspítala.
Ég held að þetta sé út af þessu næturgöltri þínu þarna í hlöðunni
og að þið Mutt séuð ekki nógu vel klædd.
Það verða allir lasnir við og við. –Talaðu fyrir sjálfa þig.
Fyrirgefðu, Alexis. Mér þykir leitt að fara frá þér
en mamma þarf að berjast fyrir einsöngskaflanum.
Nei, nei, nei.
Þetta getur ekki verið rétti staðurinn.
Við erum á réttum stað. Sérðu ekki hvað þetta er flott búð?
Þetta er bara fölsk atvinnuauglýsing.
Ég hef komið inn í þessa búð og það fæst ekkert flott þarna.
Hvernig stendur á að þú hefur komið inn í þessa búð?
Ég fór þangað með Roland því hann vildi kaupa föt á Jocelyn.
Þetta er löng og hræðileg saga.
Hvað um það, við getum ekki verið hér. Við verðum að fara.
Af hverju? Hvert er vandamálið?
Það er ekki ólíklegt að ég hafi móðgað eigandann.
Það hljómar nú ekki eins og eitthvað sem þú myndir gera.
Hún hefur mjög umdeilanlegan smekk.
Kannski sagði ég það við hana.
Það er því tilgangslaust að vera hér.
Þú mátt setja bílinn í gang.
Ég ók ekki alla leið hingað til að þú gerðir síðan ekkert.
Þetta er líklega eina starfið í þessum bæ
sem þú átt möguleika á að fá.
Viltu sem sagt að ég láti á þetta reyna og þykist vera voða hissa?
Ég held að þessi beygluhugmynd þín gæti alveg gengið upp.
Já, Bob, en eins og ég sagði í morgun
var þetta ekki hugmynd heldur bara dæmi um hugmynd.
Ég skil.
Segjum sem svo að þú opnaðir beyglustað,
hvað þyrftirðu þá að gera fyrst af öllu?
Satt best að segja veit ég það ekki svona í svipinn.
Ég þyrfti að byrja á því að finna hentugt húsnæði.
Síðan myndi ég þurfa að kaupa beygluofn og ráða beyglubakara.
Myndirðu nota sesamfræ?
Gwen elskar þessar með sesamfræjunum.
Já, alveg eins.
Síðan væri líka hægt að fá beyglu með bláberjum og rjómaosti.
Ég kann að meta ákafa þinn, Bob.
Jafnvel þótt beyglustaður væri eitthvað sem gæti gengið...
Ég held að hann gæti gert það. –Kannski það.
Samt væri í mörg önnur horn að líta.
Maður þyrfti að passa sig á að baka beyglurnar á réttan hátt.
Þú hlýtur að kunna að baka þær á réttan hátt.
Vegna þess að þú ert...
Gyðingur?
Ég var ekki viss um hvort ég mætti segja það.
Þið elskið samt allir beyglurnar ykkar.
Ég geri það líka en samt er ég ekki einu sinni...
Gyðingur. Það má segja þetta, Bon.
Mér finnst þetta vera eins og ég væri að blóta.
Hvaða orð er það sem maður má ekki segja?
Ég hef verk að vinna, Bob. Takk fyrir innlitið.
Þetta er tilkomumikil ferilskrá, David.
Ef mig vantar einhvern tíma skemmtikraft
veit ég hvert ég get leitað.
Takk fyrir það.
Hallærislegt.
Hvað sagðirðu?
Þú sagðir að búðin mín væri hallærisleg
þegar þú komst hingað með bæjarstjóranum.
Ég held samt að ég hafi það mér til málsbóta
að hafa alþjóðlega sýn á tískuheiminn
og einstaka sölumannshæfileika.
Við erum ekki búin með umræðuna um hallærislegheitin,
er það nokkuð? –Nei.
Ég get ekki annað en velt því fyrir mér
hvers vegna þú myndir vilja vinna í verslun
sem þú sagðir sjálfur að væri svona hallærisleg.
Ég veit ekki hvers vegna við þurfum að staglast á þessu orði.
Hallærisleg.
Finnst þér búðin mín ennþá hallærisleg, David?
Það er þess vegna sem mér finnst ég geta hjálpað til.
Heldurðu að ég þarfnist hjálpar þinnar?
Ég er aðeins hér til að svara auglýsingu í blaðinu.
Ég er á höttunum eftir félaga, David.
Einhverjum sem hefur trú á búðinni minni.
Ég get sagt með algjörri vissu að ég sé ekkert annað
en möguleika í þessari búð.
Er of mikið af varningi til sýnis? Já, vissulega.
Eru gínurnar aðeins of brjóstamiklar?
Algjörlega.
Er klósetthreinsilykt hér inni? Kannski.
Þetta er allt saman mjög uppbyggilegt
og þú hefur greinilega ákveðnar skoðanir.
Þetta er málið.
Mér virðist sem þú eigir erfitt með að halda aftur af neikvæðninni.
Ég veit því ekki hvort ég gæti treyst þér
til að vinna í Blússubúðinni.
Þetta var rosa gaman. Þakka þér innilega fyrir.
Ég þarf að sjá til þín á gólfinu að sinna viðskiptavinum. –Fínt.
Get ég aðstoðað þig?
Bob vildi að við hittumst.
Vildi Bob að við hittumst? –Já.
Má ég fá mér sæti? –Nei.
Blessaður, Johnny. –Bob.
Þetta er Ivan.
Hann gæti létt undir með þér. –Fáið ykkur sæti.
Ivan vildi gjarnan útfæra beygluhugmyndina með þér.
En, Bob, það er ekkert... Ég var búinn að segja það.
Ég á dálítið af múrsteinum. –Hvaða múrsteinum?
Til að nota í beygluofninn.
Ivan vinnur í verksmiðjunni
og er með pallbíl fullan af múrsteinum hérna úti.
Þessi beyglustaðarhugmynd var bara hugmynd.
Hún var ekki einu sinni hugmynd heldur frekar lýsing á hugmynd.
Það má svo sem vera en veistu hvað beygluofn kostar?
Ivan er til í að búa hann til ókeypis fyrir þig.
Svo framarlega sem ég fæ...
Svo framarlega sem hann fær að baka beyglurnar.
Það er enginn að baka beyglur eins og er.
Viltu að ég byrji að afferma bílinn?
Ekki afferma bílinn.
Gætirðu haft okkur afsakaða eitt augnablik, Ivan?
Ég þarf að ræða aðeins við Bob. –Ekkert mál.
Gætum við fengið smá næði?
Ég hitti þig fyrir utan eftir smástund.
Bob.
Við erum svo órafjarri því að geta talað saman um þetta mál.
Um viðskipti.
Þú sagðir að þegar þú stofnaðir Rose–vídeóleiguna
hafirðu aðeins átt 2000 dollara og draum.
Þú þarft ekki að... –Látum drauminn rætast.
Ég vil ekki peningana þína, Bob.
Finnst þér að ég ætti að kaupa hann?
Það er spurning. –Finnst þér hann ekki flottur?
Það sagði ég aldrei. Ég sagði það aldrei.
Í Frakklandi segja menn að því víðari sem kjóllinn er
því kynþokkafyllri sé hann á manni.
Ég hef aldrei komið til Frakklands.
Hvað ef ég fyndi nokkrar aðrar fyrir þig til að skoða
og svo myndum við bara sjá til hvað gerðist?
Ég kem strax aftur.
Hvað þarf ég eiginlega að bíða lengi eftir þér
eins og ég væri einkabílstjórinn þinn?
Þú þarft að gera dálítið fyrir mig. –Keyra heim án þín? –Nei.
Wendy vildi sjá hvernig ég væri við viðskiptavinina
og nú þarftu að láta sem þér líki samræður okkar aðeins betur
og þú þarft líka að kaupa af mér nokkrar blússur.
Nokkrar? –Eina. Blússu.
Hvað með þessa? –Hún er ekki í boði.
En systir mín mun fermast um helgina.
Ekki láta svona. –Láta svona hvernig?
Finnst þér hún ekki flott?
Þetta voru góð meðmæli.
Þessi slær áreiðanlega líka í gegn
þegar verður réttað yfir manninum mínum.
Hann hefur mjög góðan smekk.
Ég kom með nokkrar aðrar flíkur.
Við getum líka haldið okkur við þetta.
Asnalegt.
Alexis! Konan í búðinni sagði mér að stúlka í Elmdale
hefði nýverið fengið fuglaflensu
og þess vegna kom ég bara með allt sem til var.
Nú, nú.
Ég sé að þú hefur nú þegar fengið hjálp.
Sæll.
Ég vissi ekki að þú værir nógu hress til að fá gesti.
Ég kom bara með sitt lítið af hverju til að lækka hitann.
Þetta hjálpar mjög mikið. Takk.
Það er mikill léttir að Alexis eigi einhvern að
sem býr yfir svona náttúrulegum hjúkrunarhæfileikum.
Ég ætla að drífa mig. –Nei, elskan, vertu kyrr.
Ef ég hefði vitað að þú værir svona spræk hefði ég kannski ekki
eytt þremur korterum af ævi minni
í að hlaupa um allt til að finna kvefmeðul handa þér.
Ég bað þig ekki um að kaupa nein kvefmeðul.
Hefurðu einhvern tíma keypt handa mér kvefmeðul?
Einmitt.
Það var þess vegna sem það var eitthvað bogið við þetta.
Ég held að þú sért í góðum höndum hérna, elskan.
Ertu viss um að þú sért ekki aftur komin með kossageitina?
Þetta eru einkennin og svo býður lífsstíllinn upp á það.
Ég er ekki með kossageit, frú Rose.
Ekki móðgast, en það gætu verið einhverjir aðrir.
Guð minn góður.
Hvíldu þig. –Bless.
Blessaður.
Þurftirðu ekki að mæta á kóræfingu? –Jú.
Ég átti að vera mætt þangað fyrir klukkutíma.
Af hverju ertu ekki farin þangað?
Af því ég sá þig endalaust fyrir mér fárveika og aleina.
Það hefur ekki stöðvað þig hingað til. –Ég veit það.
Hvað í fjandanum gengur á, Alexis?
Ég er eitthvað svo máttvana.
Það ert þú sem ert veik en samt finn ég fyrir einhverju...
Móðureðli, kannski? –Nei, það er ekki það.
Nei. –Kannski.
Hef ég móðgað þig á einhvern hátt, Johnny?
Líklega. –Ég er bara að spá í
hvenær þú ákvaðst að leyfa mér ekki að vera með.
Í hverju?
Ég bjóst við að þú myndir ráðfæra þig við mig
áður en við tækjum mikilvægar ákvarðanir varðandi beyglustaðinn.
Hvaða ákvarðanir?
Til dæmis þá ákvörðun að ráða Ivan.
Ég hef vonda tilfinningu gagnvart honum.
Ég held að hann sé fyrrverandi KGB–maður.
Það er enginn beyglustaður, skilurðu það?
Þetta var bara heimskuleg hugmynd sem ég fékk
vegna þess að þú hafðir rétt fyrir þér.
Ég veit það alveg.
Varðandi hvað?
Að ég geri ekki neitt.
Það er nógu erfitt að fá góða hugmynd,
hvað þá að útvega peninga til að hrinda henni í framkvæmd
í svona litlum bæ.
Ég beitti sjálfan mig miklum þrýstingi.
Kannski of miklum þrýstingi
og þess vegna hefur mér ekki orðið neitt ágengt.
Þess vegna byrjaði ég á þessu beyglutali í morgun.
Nei sko. Eru ekki mannvits– brekkurnar miklu hérna?
Mér datt eitt í hug. Það er mér ekkert kappsmál
en hvað segið þið um að staðurinn heiti Bobsbeyglur?
Johnny, ég held að þú þurfir að segja Bob frá svolitlu.
Viltu ekki hafa nafnið Bob í þessu?
Ég skil. Veldu frekar eitthvað nafn úr Gamla testamentinu.
Það er ekki málið, Bob.
Það verður ekki opnaður neinn beyglustaður
því ég hef kannað málið og þetta er ekki álitlegur kostur.
Svo er líka beyglustaður í Elmdale.
En Ivan ætlar að skila inn uppsagnarbréfinu
og ég lét þig fá ávísunina.
Vitanlega mun ég skila þér ávísuninni.
Halló, Hafnarfjörður.
Þáðirðu peninga frá Bob?
Af hverju snerirðu þér ekki til mín?
Hefðirðu látið mig fá peninga?
Að sjálfsögðu ekki en sem meðeigandi þinn...
Þú ert ekki meðeigandi minn. Ekki meðeigandi.
Sjáðu til, Bob. Mér þykir vænt um það traust sem þú sýnir mér.
Ég get lofað þér því að mjög fljótlega fæ ég betri hugmynd.
Næst ætti ég líklega að biðja um að fá að sjá viðskiptaáætlun
til að fjárfesta nú örugglega ekki í einhverju rugli.
Ég líka. –Þú fjárfestir ekkert.
Hverjum er það að kenna?
Til hamingju. Ég ætla að sækja kampavínið.
Þið verðið stórhrifin af því.
Það er eins og það sem við drekkum alltaf
til að fagna enn einum skilnaði mömmu.
Æðislegt.
Hvenær má ég skila þessu?
Þú getur annaðhvort skipt henni eða fengið innleggsnótu.
Fyndið. –Þetta var ekki grín.
Þú þarft þá líklega að splæsa í drykkina í kvöld.
Ég get það. –Kvöldmatinn líka.
Ef mig langar í eftirrétt...
Þetta er híalínsloppur sem kostaði tólf dollara á tilboði.
Ég ætla að skutla einni rúsínu ofan í til að fá meiri froðu.
Það er alls ekki nauðsynlegt.
Til hamingju. –Heil rúsína.
Skál fyrir fyrsta starfinu þínu.
Fyrsta starfið mitt var reyndar fyrirsætustarf
hjá Gap þegar ég var sex ára.
Skál fyrir fyrsta starfinu þínu.
Ég er svo þreytt. –Já.
Segðu mér sögu.
Hvað segirðu um söng? –Nei.
Þá færðu að heyra sögu.
Eitt sinn var geislandi fögur leikkona.
Hana dreymdi um að eignast tvo syni.
Seinni sonurinn átti að heita Alex.
Þetta er leiðinleg saga. –Suss.
Það virðist sem hin unga og spræka sjónvarpsleikkona
sem tilnefnd var til Emmy–verðlauna
hafi orðið gjörsamlega heilluð af dótturinni
sem hún hafði reyndar ekki óskað sér.
Aðallega var það vegna þess að hún grét alls ekki jafn mikið
og kvenlegi sonur hennar
en líka vegna þess að hún var ævintýragjörn og kærulaus
og svo óskaplega falleg. Alveg eins og mamma hennar.
Þú liggur á handleggnum á mér, Alexis.
Í alvöru talað, ég finn ekki fyrir honum.
Alexis!
Farðu að sofa, vina mín.
Íslenskur texti: Berglind Anna Sigurðardóttir