Sjáðu ástandið á þessum stað hérna.
Það er eins og við séum stödd í fátækrahverfi í Mumbai.
Fyrir ári höfðum við 25 starfsmenn
sem sinntu heimilishaldinu fyrir okkur
en núna göngum við fram hjá dýnu í vegkanti
án þess að kippa okkur einu sinni upp við það.
Góðu fréttirnar eru þær að dýnan hylur brotnu klósettsetuna.
John, manstu ekki hvað Goldie Hawn sagði þarna á góðgerðasamkomunni?
"Þú ert lífið sem þú sættir þig við fyrir sjálfan þig."
Þetta sagði Goldie
eða einhver sagði þetta við hana úti á Indlandi.
Kannski las hún það bara einhvers staðar.
Hvað sem því líður eru þessi orð mér minnisstæð, John.
Ég ætla ekki að sætta mig við þetta líf
og þú ættir ekki að gera það heldur.
Myndi það drepa einhvern að gróðursetja nokkrar bóndarósir?
Ég hef á tilfinningunni að ef þig langar í bóndarósir
verðirðu að gróðursetja þær sjálf, Moira.
Þetta eru erfiðir tímar, John, en samt ekki svona erfiðir.
Mér finnst æðislegt að við skulum geta þagað saman. –Já.
Mér finnst eins og við höfum talað miklu meira saman í byrjun
en það er gott að þurfa ekki lengur að gera það.
Núna getum við tjáð líðan okkar með þögninni.
Hvað? –Ekkert.
Hvað!
Þú talaðir um það hvað það væri indælt að þegja
en samt ertu ennþá að tala um það.
Já, ég er ekki mállaus. –Það er vægt til orða tekið.
Erum við að rífast án þess að vera að rífast, eða eitthvað svoleiðis?
Það eina sem ég átti við var að það væri indælt að þurfa ekki að tala
en ég má greinilega ekki segja það.
Við erum alls ekki að rífast. Það eina sem ég meinti
var að þú hefur þörf fyrir að tala um allt en ekki ég.
Ég þarf alls ekki að tala um allt en ef ég hætti að tala
hvenær kæmi þá að því að við byrjuðum aftur að tala saman?
Eru þetta gínurnar mínar? –Já.
Hvert ætlarðu með þær? –Ég seldi þær á ebay.
Hvað meinarðu? –Hafðu engar áhyggjur,
ég ætla að nota peningana til að kaupa aðrar gínur
sem eru ekki alveg svona... –Skemmtilegar?
Klámfengnar. Ég pantaði sitthvað fleira.
Nokkra hluti til að dreifa um búðina
til að ná fram meiri heildarsvip.
Ég sá svo ansi skemmtilegt glingur sem væri upplagt
að hafa hjá treflunum. Hvar eru treflarnir?
Ég seldi þá líka.
Það verða aldeilis örar breytingar hérna þessa dagana.
En þessi kerti, finnst þér rétt að selja kerti í blússubúð?
Þau eru aðeins til skrauts. Ilmur skiptir mjög miklu máli
þegar kemur að því að skilgreina vörumerki.
Alexander Wang rak eitt sinn kunningja minn úr starfi
vegna ilmvatnsins sem hann notaði.
Alex má reyndar eiga það
að þetta ilmvatn hafði ekki verið í tísku síðan árið 1997.
Það er svo mikið viðarútlit á öllu hérna.
Viðarlykt líka. Mjög spes.
Þú þarft samt ekki að selja allt dótið mitt, David.
Þú getur notað greiðslukort fyrirtækisins.
Ég notaði það líka.
Gættu þess að geyma allar kvittanir því við getum notað þær
til frádráttar. Fyrir kertunum og skartgripastöndunum.
Enga skartgripastanda. –Enga skartgripa... –Nei.
Ég vil skartgripastanda, David.
Ég gaf mér tíma í öllu annríkinu til að láta vita af því
að þessi bær er allur að drabbast niður.
Það liggur ógeðsleg rúmdýna í vegarkantinum hérna rétt hjá.
Nei, það er dýnan hans Dicks Sinsons.
Hann ætlar að gefa hana.
Mér hefur alltaf fundist þú vera svo næmur og veraldarvanur maður.
Heimsborgari. Þú talar með þessum hreimi...
Takk fyrir það.
Ég er viss um að fjölskyldan þín hafði miklar væntingar
fyrir þína hönd þegar þú fluttist hingað frá...
Winnipeg. –Winnipeg, einmitt.
Við eigum betra skilið, finnst þér það ekki, Ray?
Við eigum skilið hreinlæti og blómabeð.
Við eigum skilið betra líf.
Þetta eru góðar ábendingar hjá þér, frú Rose. –Takk.
Mætti ég samt spyrja hvers vegna þú vilt tala um þetta við mig?
Ég var að hugsa um að fara með umkvartanir mínar
fyrir bæjarstjórnina og mér var sagt að það væri auðveldast
að fá þig til að gera eitthvað.
Þetta var fallega sagt.
Ég vildi með glöðu geði hjálpa. –Stórkostlegt.
Því miður á ég ekki lengur sæti í bæjarstjórn.
Ég lét af störfum þar fyrir hálfum mánuði
því ég hef svo óskaplega mikið að gera í vinnunni.
Þér er samt guðvelkomið að fara sjálf með þetta
til bæjarstjórnarinnar og ég get lagt fram stuðningsyfirlýsingu.
Hún mun þó ekki koma að neinu gagni þar sem ég sagði mig úr stjórninni.
Bæjarstjórnin var alls ekki ánægð með það framtak mitt.
Það kemur mér á óvart að þú hafir ekki frétt af því.
Ég talaði mjög opinskátt um þetta á hlaðvarpinu mínu.
Það er ótrúlegt að ég skyldi missa af því.
Ert þetta þú, David?
Sjáðu okkur bara, sonur.
Tveir örþreyttir verkamenn sem slíta sér út í saltnámunum.
Hvað meinarðu? –Tveir verkamenn í námunum.
Hvaða námum? Hvað meinarðu?
Maður tekur bara svona til orða. –Ég skildi þetta ekki.
Saltnámunum. Þegar fólk vann enn við það.
þegar námumennirnir unnu í saltnámunum
komu þeir heim til sín eftir að hafa mokað salti allan daginn.
Ég veit heldur ekki við hvað er átt.
Ég var að koma heim eftir fjögurra klukkustunda langa vakt
þar sem ég gerði næstum ekkert annað
en að viða að mér ilmkertaprufum.
Þetta hefur verið erfiður dagur.
Viltu ekki bara fá þér einn kaldan?
Þú átt hann skilið.
Verkamaðurinn. –Takk fyrir.
Það er ekkert hérna.
Í alvöru? Ég hlýt þá að hafa tekið þann síðasta.
Hvað um það, drengur minn, mig langaði bara að segja þér
hvað ég væri stoltur af þér. –Takk.
Þú fékkst starfið algjörlega út á eigin verðleika.
Það þurfti enginn að hringja í neinn og skipta sér af.
Það þurfti enginn að múta neinum.
Hvað meinarðu?
Þú lítur mjög vel út. Ertu í nýrri peysu? –Já.
Nú ætla ég að gefa þér heilræði.
Það borgar sig ekki að eyða öllum peningunum í einu.
Ég hélt að þú ætlaðir ekki að skipta þér af þessu.
Ég er heldur ekki að því. Ég sagði bara svona.
Ég vildi gefa þér heilræði.
Hvað þýðir eiginlega þetta orð?
Heilræði?
Það er það sem maður þiggur af vitru fólki.
Maður finnur að það er vit í því sem það segir.
Hafðu þetta í það minnsta í huga og vertu áfram svona duglegur.
Takk fyrir. Ég ætla bara að nota þetta.
Vaknaðu, svefnpurka, hvíldartíminn er liðinn.
Ég meina það, ég á enga peninga
og þessi taska er orðin meira en ársgömul.
Þetta er ég, Alexis.
Hvað er að sjá andlitið á þér?
Þú sérð það núna. –Rakaðirðu þig?
Græturðu? –Nei, alls ekki.
Hvenær gerðirðu þetta?
Bara núna áðan. Mig langaði að breyta til.
Þú talaðir ekkert við mig um það. –Að ég rakaði af mér skeggið? –Já.
Um hvað hefðum við átt að tala? Þetta er andlitið á mér.
Þú hefðir getað minnst á að þú ætlaðir að raka af þér skeggið
og þá hefði ég getað bannað þér það.
Ég hefði getað sagt þér að mér fyndist það ekki
góð hugmynd á þessum tímapunkti.
Þá hefði ég getað sagt þér að mér þætti leitt að heyra það.
Ég raka mig á hálfs árs fresti. Þú ættir að reyna að safna skeggi.
Ég var skegg fyrir mjög frægan leikara.
Ég veit að þetta er óþægilegt en skeggið á þér
er það sem er í mestu uppáhaldi hjá mér.
Er skeggið á mér í mestu uppáhaldi hjá þér?
Eitt af því sem er í mestu uppáhaldi, sagði ég.
Nei, þú sagðir að það væri í mestu uppáhaldi.
Ég bara vaknaði og þá er andlitið á þér gjörbreytt.
Það er rosalega margt í gangi núna.
Láttu mig þekkja það.
Ég komst að því að það sem kærastan mín sæi helst við mig
væri hárið sem yxi út úr andlitinu á mér.
Ég á bara við að við hefðum kannski átt að taka þessa ákvörðun saman.
Við þurfum að bæta samskipti okkar.
Mér fannst þetta einmitt ekki vera eitthvað sem við þyrftum
að tala um því ég hélt að samband okkar risti dýpra en þetta.
Þetta snýst alls ekki um það
heldur að ég fékk ekki að vera með í ráðum.
Ég þarf að tala um þetta.
Ef við hefðum talað meira saman
hefði ég getað búið mig undir þetta.
Að sjá þessar dúkkuvarir.
Takk fyrir að koma fyrir skábrautinni við pósthúsið.
Hún er reyndar svo brött
að ég skýst hvað eftir annað aftur út í umferðina.
Já, en málið með svona skábrautir er að skriðþunginn skiptir mestu.
Þú verður að...
Afsakið, ég þarf að koma kvörtun á framfæri.
Ég vonaðist einmitt til að óánægður bæjarbúi truflaði mig núna.
Viltu að ég bæti nafninu þínu við á mælendaskrána, Moira?
Það er óþarfi, ég er tilbúin til að tjá mig núna.
Það gengur samt ekki upp. Við erum með þessa skrá og...
Einbeittu þér bara að tímatökunni, Bob.
Ég veit nú þegar að við erum eftir á.
Vélritun er bara ekki mín sterkasta hlið.
Ray gæti vélritað án þess að horfa á lyklaborðið.
Þetta tekur enga stund.
Ég á bágt með að trúa því að þú hafir eitthvað betra að gera í dag.
Reyndar var Jennifer búin að biðja um orðið.
Sæl. Þú hefðir getað opnað á þér munninn.
Afsakið.
Gætirðu sótt klósettpappír ef þú ferð út á eftir?
Ég get bara ekki notað hótelklósettpappírinn.
Hann er eins og pappírsræmur í afmælisboði.
Maður togar bara aðeins í hann
og þá dettur allt í sundur og af klósettrúllustandinum.
Þú manst eftir Stevie, pabbi.
Já, ég man eftir Stevie.
Ég þekki Stevie og vissi að Stevie væri hérna.
Það var einmitt þess vegna sem ég reyndi að vera fyndinn.
Já, örugglega. –Hvað er þetta?
Þetta lítur út fyrir að hafa kostað sitt.
Þetta eru ný rúmföt.
Sagði ég þér ekki að spara peningana, David?
Jú, ég ætlaði bara að prófa þau fyrir búðina.
Vinnan borgaði sem sagt fyrir þau. –Borgar vinnan rúmfötin þín?
Ég var á leiðinni út en nú langar mig ekki lengur til þess.
Hvað er þetta? Er þetta nýr lampi? –Já.
Ég er að spá í að fara að selja heimilisvarning í búðinni
og þess vegna kemur þetta til frádráttar.
Til frádráttar? –Já.
Veistu hvað það merkir að nota eitthvað til frádráttar?
Já, auðvitað. Það er þegar maður kaupir eitthvað
og yfirvöld borga manni fyrir að hafa keypt það.
Hver borgar þá fyrir það? –Enginn. Maður afskrifar það.
Hver afskrifar það? –Ég veit það ekki. Yfirvöld?
Afskriftafólkið? Af hverju erum við að tala um þetta?
Ef ég þarf að fá mér í glas til að komast í gegnum daginn,
get ég þá bara afskrifað það? –Það er nú fullgróft.
Húðkremin sem þú fékkst send í morgun verða auðvitað afskrifuð.
Hvaða húðkrem? Keyptirðu húðkrem?
Ég er andlit fyrirtækisins.
Ef ég er útsteyptur í bólum, hvað segir það þá um fyrirtækið?
Þú getur ekki afskrifað þann kostnað. Alls ekki.
Ekki heldur fyrir þetta!
Rúmfötin fást samt ekki endurgreidd.
Þegar maður notar eitthvað til frádráttar
er átt við útlagðan kostnað fyrirtækis
til lækkunar á tekjuskatti. –Gott og vel.
Af hverju er þetta þá ekki kallað skattafrádráttur?
Þetta er kallað það.
Þú getur ekki bara keypt það sem þér sýnist
og afskrifað síðan kostnaðinn.
Þá skila ég einhverju af þessu.
Það er hvort eð er ekki nóg pláss hérna fyrir nuddstólinn.
Það er best að ég fari aftur að vinna
ef ske kynni að þér bærust fleiri pakkar.
Ég er hingað komin til að vekja máls á svolitlu
sem ég tel að komi okkur öllum við.
Sjálfsvirðingu.
Ég er smeykur um að við getum ekki hjálpað þér þar.
Ég á við það sem við höfum látið viðgangast hér í bænum.
Fólk skilur gamla draslið sitt eftir hér og þar
eins og hér sé bílskúrssala sem dreifist um allan bæinn.
Ég á betra skilið. Við eigum betra skilið.
Lítið barn sem fæðist í fangelsi veit ekki
að klósettið á ekki að vera í sama herbergi og rúmið en það vitum við.
Ég vissi ekki að þú hefðir setið inni.
Hvað meinarðu?
Ég er bara að færa rök fyrir máli mínu.
Fólk eins og þið hafið alla tíð búið í helli
og þekkið ekki heiminn.
Svo mætti ég á svæðið.
Nei, þetta var ekki það sem ég ætlaði að segja.
Hvað ertu að reyna að segja? –Að við ættum að gera eitthvað
til að aðgreina okkur frá fangelsisbarninu.
Grænar plöntur. Okkur vantar gróður.
Blóm, tré og runna bæði við kaffihúsið og mótelið.
Síðan þarf að taka almennilega til hendinni hér í bænum.
Ég ætla ekki að sætta mig við neitun.
Ég ætlaði reyndar að stinga upp á þessu áður en þú gerðir það.
Takk fyrir það.
Var þá bara eitt barn í fangelsinu eða voru þau fleiri?
Hefurðu grennst? –Ég rakaði mig.
Mér líst vel á þetta. Þú virkar unglegri.
Takk, Twyla. Mér þykir vænt um að þú skulir segja þetta.
Hvað má bjóða ykkur upp á í dag? –Hvaða köku ertu með í dag?
Fyrirgefðu, vildirðu köku?
Ég er bara ekki vön því að þú biðjir um fasta fæðu.
Ég ætla að fá eina sneið af einhverju.
Kannski ég fái mér líka köku.
Er allt í sómanum? –Já.
Ég veit það samt ekki.
Mér finnst eins og eitthvað hafi breyst á milli okkar.
Um hvað ertu að hugsa?
Ég er ekki viss um að það hafi neitt breyst.
Ég held að við þekkjumst bara betur núna.
Kannski er það vandamálið.
Ég sagði ekki að það væri vandamál
heldur að það væru nokkur atriði sem við þyrftum að laga okkur að
ef þetta á að geta gengið. Hjá okkur.
Kannski þarf ég að tala minna og hlusta meira.
Kannski þarft þú að tala meira og hlusta minna.
Ertu tilbúin til að gera slíkar breytingar?
Ert þú það?
Ég kom með tvo gaffla ef ske kynni að þið vilduð deila henni.
Gættu þín í tröppunum.
Næsta mál á dagskrá. Við komum fyrir rampi hérna.
Þú stilltir Roland aldeilis upp við vegg þarna áðan.
Ég var einungis að krefjast sjálfsagðra mannréttinda.
Ég var ekki ósammála þér.
Ég vissi alltaf að þú stæðir með mér.
Ég tæki nú ekki alveg svo djúpt í árinni.
Ég vil samt segja þér að yfirleitt er bæjarstjórnin
nokkrar vikur að gera upp hug sinn.
Ég ætla ekki að bíða í margar vikur á meðan einhver hugsar sig um.
Einu sinni fékk ég Winnie Mandela
til að svara mér innan klukkustundar
hvort hún ætlaði að mæta á góðgerðasamkomu eða ekki.
Þú ert alveg óþolandi en þú kemur ýmsu í verk.
Þetta var fallega sagt.
Hvað varstu að tala blómakassa? –Ég vil fá tvö sett.
Ef þú þekkir flinkan leirkerasmið...
Þú ættir að draga aðeins úr væntingunum.
Þú mátt teljast heppin ef þú færð sóleyjar í plastpotti.
Þú stóðst þig samt vel. –Takk fyrir það.
Húðsjúkdómagóðgerðasamkoma? –Já.
Þú ættir að reyna að njóta þess að fá þér vínarbrauð
á meðan allir í kringum þig klóra sér til óbóta.
Hvað er um að vera?
Ég held að við Mutt séum hætt saman.
Heldurðu það?
Ég þarf að spyrja þig alvöruspurningar.
Ertu fær um að taka mikilvægar ákvarðanir?
Þessu er lokið.
Hvað gerðist? –Ég veit það ekki.
Við vorum bara að tala saman
en síðan hættum við því allt í einu.
Er það allt og sumt? –Nei.
Eftir það töluðum við um það af hverju við töluðum ekki saman.
Við urðum síðan bæði sammála
um að jafnvel þótt kynlífið væri æðislegt...
Algjörlega stórkostlegt.
Eini sinni klifraði ég til dæmis upp í þaksperruna í hlöðunni...
Ég held að ég vilji ekki heyra neitt um það.
Hvað um það, við vorum sammála um að við reyndum
hvað við gætum að halda í lostann sem var á milli okkar áður
en ekki það sem væri beint fyrir framan nefið á okkur.
Hvað var það? –Hvað meinarðu?
Þetta sem var beint fyrir framan nefið á ykkur?
Hvenær?
Þessu er í það minnsta lokið. Það er samt skrítið
því ég hef aldrei fundið fyrir neinu eftir sambandsslit.
Engu. Ég hef meira að segja talað við lækna vegna þess.
Í þetta sinn líður mér samt öðruvísi.
Það er bara gott.
Ég held að hann hafi breytt mér. Það er eins og hann þekki mig.
Ég leyfði honum að kynnast mér, skilurðu?
Ég held að ég þurfi að fá knús eða eitthvað.
Hvað meinarðu? –Ég held að ég þurfi knús.
Viltu knúsa mig, David?
Fékkstu þér ný rúmföt? –Já, ég gerði það.
Þau verða samt afskrifuð. Ég á þau ekki.
David og Alexis! Nennið þið að koma aðeins hingað.
David og Alexis! Komið og sjáið þetta.
Hvað?
Þetta er ekki þess virði, John.
Móðir ykkar gerði svolítið sem við getum öll verið stolt af.
Tókstu upp smokkinn sem lá þarna í grasinu?
Hver átti hann? –Ég hef ekki hugmynd um það.
Það er ekki málið.
Þau munu aldrei sjá það.
Bættu þessu bara við endalausa listann yfir það
sem ég hef gert fyrir börnin mín en þau hafa ekki kunnað að meta.
Móðir ykkar lét koma þessum trjám hingað.
Vor þau ekki hérna áður? –Nei.
Það var ekkert hérna. Þetta var eyðiland.
Voru ekki fleiri plöntur hérna áður? –Nei.
Plöntunum hér í bænum hefur núna fjölgað. –Þökk sé móður ykkar.
Það er frábært.
Erum við alveg sátt við þessar plöntur?
Já, segjum það bara.
Það liggur smokkur þarna, David.
Oj bara. –Oj.
Íslenskur texti: Berglind Anna Sigurðardóttir