Guð minn góður.
Hún er ekki komin út.
Er þetta ekki vinur þinn, David?
Ég þekkti hann ekki svona í öllum fötunum.
Ég veit ekki hvað hann er að gera.
Ertu viss um það, David? Ég fer ansi nærri um það.
Ekki vera leiðinleg, Alexis.
Kom hann hingað til að... –Guð minn eini.
Ég sagði honum að koma aldrei hingað aftur ef þið væruð heima.
Hvað ertu að gera hérna?
Ég var bara staddur hérna í grenndinni...
Ég hélt að við hefðum ákveðið að forðast mótelið
eftir það sem gerðist í síðustu viku.
Hvað eigum við að gera, David?
Eigum við að labba af stað? Hvað eigum við að labba langt?
Ég ætla bara að labba af stað
því mér er hvort sem er alveg sama um það sem er að gerast núna.
Haldið áfram.
Labbið af stað.
Hvað er í gangi?
Ég skil.
Þú komst þá ekki hingað mín vegna. Ég skil.
Við erum bara aðeins að... –Já, já, já, já.
Það er í góðu lagi.
Skrítið, ég finn allt í einu málmbragð.
Guð minn góður, David. Þetta er svo asnalegt.
Hvað er að gerast?
Ég held að Jake hafi ekki komið hingað til að hitta David.
Við heyrum í ykkur. Skýrt og greinilega.
Hann er fyrr á ferðinni en ég bjóst við.
Ég vissi ekki... –Nei, þetta er allt í lagi.
Segjum það þá. Fyrirgefðu.
Skemmtið ykkur vel. –Ekki, John.
Nei, einmitt.
Hafðu engar áhyggjur, David.
Ég hef mjög oft verið í þessum sporum.
Ég er reyndar alltaf stelpan sem fer upp í bílinn.
Hann hefði samt átt að bjóða okkur far!
Við skulum drífa okkur, gott fólk.
Ertu tilbúinn, hr. Rose? –Já, Twyla.
Ég ætla að fá spælt egg og ristað brauð.
Hafðu það léttsteikt. Eggið, ekki brauðið.
Kemur strax.
Ég er líka að hugsa um að biðja um...
Hvað gerðist eiginlega?
Ég fór í flúðasiglingu.
Já, ég skil.
Nú er allt í lagi með mig. Í gær var sársaukinn hræðilegur.
Í dag er þetta meira svona viðvarandi verkur.
Það er samt ekki mjög mikilvægt.
Ég þarf ekki endilega að fá kaffi með morgunmatnum.
Ég sæki það um leið og ég verð búin...
Ef það er ekki of mikil fyrirhöfn.
Get ég hjálpað þér? –Nei, nei.
Vitið þið hvað? Ég get hjálpað til.
Ég skal aðstoða þig við þetta, Twyla.
Nei, það er sagt að maður eigi
að reyna að vinna bug á sársaukanum.
Nú, jæja. Fyrst læknirinn segir það....
Ég á við að ég get sem best hjálpað Twylu.
Ég er reyndar slæmur í baki en ég get samt alveg hjálpað til.
Hver potaði í kökuna mína og skildi bara kremið eftir?
Hver borðar kremið?
Hvers konar uppeldi fékkst þú eiginlega?
Hvernig dettur þér í hug að borða annarra manna mat?
Þú ert sem sagt til í að deila kærasta en ekki einni kökusneið.
Ég deili ekki kærastanum. Við Stevie erum bæði með Jake.
Á sama tíma.
Eins og kynferðislega þróaðar manneskjur.
Mín reynsla af svona þrenningum er sú... –Við erum ekki þrenning.
Þegar um þrjár manneskjur er að ræða verður alltaf ein út undan.
Alveg eins og mamma er til dæmis hrifnari af þér.
Það er ekki satt. Láttu líka ógert
að blanda mömmu í hliðstæðu við ástarsamband mitt.
Eigum við að borða saman í hádeginu, David? –Nei.
Nú jæja, þá borða ég bara ein.
Sko? –Sko hvað?
Alexis heldur að þú sért hrifnari af mér en henni.
Ekki láta eins og kjáni, Alexis.
Það er einmitt svona vænisýki sem veldur því
að ég er á nálum yfir því að umgangast þig.
Ég sat bara hér en þú vildir frekar borða ein.
Það er alls ekki satt.
Ég sá þig ekki. Ekki strax.
Það myndi færa mér ómælda gleði
ef þú borðaðir með mér hádegisverð, Alexis.
Í dag.
Nei, nei, nei, nei, nei. Það var ekki það sem ég...
Þú hittir mig á kaffihúsinu klukkan eitt.
Er eitthvað að? –Nei.
Ég ætti að fara að koma mér.
Ég vil ekki vera slæm fyrirmynd fyrir aðra starfsmenn mótelsins.
Ég hélt að þú værir eini starfsmaðurinn. –Já.
Það er líka önnur góð ástæða.
Ég skal skutla þér. –Ég held að ég gangi bara.
Ég reyni af alefli að endurtaka ekki það sem gerðist í gær.
Samt ligg ég hér og reyni af alefli að endurtaka það sem gerðist í gær.
Ég átti við þegar þú sóttir mig.
David líka og fjölskylduna hans.
Já, ég skil. Við hefðum víst getað tímasett það betur.
Þetta hlaut svo sem að gerast fyrr eða síðar
fyrst þessi staða er komin upp.
Ég hef á tilfinningunni að David finnist þetta frekar óþægilegt.
Hann er bara mjög viðkvæmur. Hann er eins og snjókorn.
Það er líklega tímabært að við tveir spjöllum aðeins saman.
Nei. Það var ekki það sem ég gaf í skyn.
Jú, þetta er prýðishugmynd. Bæði fyrir hann og okkur líka.
Gerðu svo vel, Twyla. Borð fimm. Kaprí–salat og engiferöl.
Kærar þakkir, hr. Rose. Ég er mjög þakklát.
Það virðist sem morgunösin sé loksins að renna sitt skeið.
Ég get þá kannski farið í eldhúsið
og skellt í eina eggjaköku handa okkur sjálfboðaliðunum.
Twyla mín, þú kemur bara þegar þú getur. –Ég kem rétt strax.
Gætirðu kannski rétt mér hækjuna? –Ekkert mál.
Nema... –Nei, hún er bara hér.
Nei, það sem ég ætlaði að spyrja um
var hvort þú gætir mögulega tekið niður pöntunina hjá þeim.
Ég þarf að gefa þeim til baka á borði þrjú.
Auðvitað. Ég get alveg gert það.
Það er skondið að ég skyldi minnast á egg
því það verður bráðum komið hádegi.
Ég skil alveg áhyggjur þínar.
Þetta er samt bara það sem gæsir gera.
Nei, þetta er ekki mál sem bærinn þarf að leysa.
Þú verður bara að gæta að því hvar þú drepur niður fæti.
Ég vil ekki heyra það.
Nei, mig langar ekki að heyra það.
Ég ætla að fara í snemmbúinn hádegismat.
Twyla er fótbrotin og þetta gæti því tekið svolítið langan tíma.
Ætlarðu að koma með? –Já. Ég ætla bara að sækja...
Hægan nú, ég held að ég komist ekki.
Ég bjóst nú ekki við að þetta yrði svona erfið ákvörðun.
Nei, Ronnie.
Ekkert myndi gleðja mig meira en að borða með þér í dag
en ég held að ég hafi ætlað að borða með Alexis.
Það er svona mæðgnadæmi.
Til að styrkja tengslin. –Já.
Hvað er svona rangt við það? –Ég veit það ekki.
Er eitthvað að því?
Þótt við mæðgurnar leggjum ekki í vana okkar að gera þetta
merkir það samt ekki að það sé útilokað.
Ég er viss um að það verður mjög gaman hjá ykkur. –Já.
Það er alveg á hreinu.
Þegar ég hef brotið ísinn með spurningum
sem espa hana upp. –Einmitt.
Svo er hægt að gantast aðeins með matinn.
Það virkar alltaf vel til að drepa tímann, er það ekki?
Svo framarlega sem þú hugsar ekki of mikið um það. –Einmitt.
Ef þú verður enn þarna þegar við komum
gætum við kannski fært borðin okkar saman. –Já, kannski.
Viltu að ég vinni í hádeginu í dag?
Myndirðu vilja gera það til að bæta upp fyrir vinnuna
sem þú áttir að inna af hendi í morgun?
Ég tók mér bara örstutt hlé til að horfa á tvo þætti af Scandal
með frú McCreary á meðan hún beið eftir hundinum sínum.
Af hverju viltu vinna í hádeginu?
Ég hélt kannski að þú þyrftir á mér að halda.
Ég vildi líka kanna hvort ég þyrfti að afboða mig í hádegismatinn
sem ég ætlaði að borða með mömmu á kaffihúsinu.
Það er alveg óþarfi.
Borðaðu hádegismat með mömmu þinni.
Segjum það þá.
Mér væri samt alveg sama þótt þú bæðir mig um að vera hérna.
Er allt í lagi með mömmu þína? –Já, auðvitað. Af hverju?
Vegna þess að núna hefurðu þrisvar sinnum
boðist til að vinna í hádeginu en flesta daga tekst mér varla
að fá þig aftur í vinnuna eftir hádegið.
Takk, Ted. Það er allt í himnalagi.
Við verjum yfirleitt ekki miklum tíma svona tvær saman
og þess vegna er ekkert mál að fresta því þangað til síðar.
Er þá ekki enn meiri ástæða til að þú drífir þig?
Ég reyni að borða hádegismat með mömmu minni
að minnsta kosti einu sinni í viku.
Stundum dregst hann á langinn og breytist í kvöldmat líka
því við gleymum okkur alveg í kjaftaganginum.
Jú, auðvitað. Ég er þá líklega laus í hádeginu.
Sjáumst við ekki bara á morgun?
Það eru enn verk hér sem þarf að vinna
og líklega væri best að þú kæmir aftur eftir hádegishléið.
Þarf ég samt ekki að gera neitt hérna í hádeginu?
Ég bið að heilsa mömmu þinni. –Ég skila því, takk.
Það var líklega ekki tímabært að segja að morgunösin væri búin.
Svona hljómar þetta: Borð fimm, sjö og átta
og svo er stór hópur á borði tólf
og þar þarf að sundurliða reikninginn.
Þakka þér fyrir, hr. Rose.
Ég er hér með steikarsamloku handa þér.
Það var nú alveg óþarfi.
Þú þarft bara að gera eitt enn áður en þú borðar hana.
Já, það vantar sósu með henni. Þú last hugsanir mínar.
Ég ætlaði reyndar að biðja þig um að fara með þetta á borð fjögur.
Já, vitanlega get ég það.
Ég kem svo aftur til að borða samlokuna, með sósunni.
Gerðu svo vel.
Ég pantaði þetta ekki. Ég pantaði fiskinn.
Ég á þetta. Er þetta ekki kombóið?
Ég ætlaði að panta fiskinn. –Þú getur alveg pantað fiskinn.
Hann sagði mér að gera það ekki. Sagði að hann væri ekki góður.
Er fiskurinn ekki góður? –Jú, hann er alveg ágætur.
Það var bara frekar mikil fisklykt af honum.
Það er best að ég panti frekar kombóið.
Bara svo það sé á hreinu
þá samanstendur kombóið af bollasúpu og hálfri samloku.
Hvað er þá þetta? –Þetta er heilt kombó.
Það er ekkert til sem heitir heilt kombó.
Hann sagði að það væri til.
Reyndar ekki með þessum orðum.
Ég sagðist ætla að athuga hvað við gætum gert.
Hvað er þetta þá? –Þetta er bara súpa og samloka.
Þetta er samt tilboð, er það ekki? –Nei.
Þú sagðir að þetta væri kombó.
Nei, ég sagði að þetta væri eins og tilbrigði við kombó.
Er þá ekkert tilboð?
Við erum með tilboð á kombóinu.
Það samanstendur af bollasúpu og hálfri samloku.
Hvað mun þetta þá kosta mig?
Ég held að við rukkum þig þá bara fyrir tvö hálfkombó.
Það er ekkert til sem heitir hálfkombó.
Það er bara bollasúpa og hálf samloka.
Ef ég fæ mér súpuna með nautabringunni
er það þá heilt kombó?
Hr. Rose?
Já, ég skal redda þessu, Twyla.
Þú vilt sem sagt bara fá súpu og samoku.
Hæ. –Sæl.
Ég er svo ánægð með að við gerum þetta.
Ég líka.
Þegar pabbi þinn kemur skaltu láta eins og allt sé eðlilegt.
Er eitthvað óeðlilegt við að við séum hérna?
Það er ekki eðlilegt að pabbi þinn þjóni til borðs
á samlokuveitingastað úti í sveit. –Oj.
Hvað er í gangi?
Hann heldur að hann sé að vinna. Láttu sem ekkert sé.
Má bjóða ykkur dömunum eitthvað sem ekki er kombó?
Ég ætla að fá blandað salat með kjúklingi.
Ég líka. Við eigum strax eitthvað sameiginlegt.
Salat. Það er gott og einfalt.
Get ég fengið salatsósuna sér?
Þú færð salatsósuna ofan á salatið eins og allir aðrir.
Þetta er eitthvað nýtt.
Sífellt fleira fólk sér líkama minn þessa dagana
og þess vegna datt mér í hug að ég ætti...
Hvað er í gangi?
Ég vildi bara athuga hvernig þú hefðir það
eftir allt sem gerðist í gærkvöldi.
Var það eitthvað allt sem gerðist?
Ég fór út að borða með fjölskyldunni minni
og þú fórst á rómantískt stefnumót með manni sem við erum bæði með.
Já, einmitt. Það.
Ég er alveg sáttur við það. –Ég líka.
Ég vildi bara fullvissa mig um að það væri ennþá allt í góðu
þegar á allt er litið.
Hvað ef málin flækjast eitthvað?
Hvað ætti að verða til þess að málin flæktust? –Ekkert.
Það síðasta sem við viljum samt er að það komi upp staða
þar sem ein manneskja ætlar að hætta við aðra manneskju
og sú manneskja verður sár vegna þess að málin eru orðin of flókin.
Mér er farið að líða eins og ég sé staddur
í texta eftir Avril Lavigne. Þótt ég elski Avril í laumi
og hafi veitt baráttu hennar við Lyme–sjúkdóminn mikla athygli
þá skil ég ekki alveg af hverju við...
Ef þú vissir að einhver ætlaði að segja þér upp,
myndir þú ekki vilja verða fyrri til?
Ef þú heldur að ég ætli að segja þér upp
og þú vilt verða fyrri til að gera það
þá hvet ég þig endilega til að verða fyrri til.
Ég fer kolrangt að þessu.
Ég þarf að orða þetta skýrar. –Já.
Þú verður bara að segja honum hvernig þér líður.
Ég held að allir myndu hafa gagn af því.
Ég átti við þig. –Mig?
Ég reyni bara að vara þig við.
Að þú ætlir að slíta sambandinu við hann.
Takk fyrir það.
Þú komst þessu til skila. –Guð minn góður. –Hátt og skýrt.
Þetta er Jake.
Ekki hafa neinar áhyggjur.
Ég ætla að láta þig um að segja honum þetta.
Halló.
Nei, reyndar var ég að gera æfingar.
Ég elska að borða salat í hádeginu.
Það er bara ekki þungt.
Þungt salat gæti allt eins verið kássa.
Hvernig gengur vinnan á dýra...
Hvernig gengur vinnan á dýraspítalanum? –Vel.
Það er dásamlegt.
Hvað með daglegu æfingarnar þínar? –Á hvað ertu að horfa?
Þetta er bara servíetta. –Leyfðu mér að líta á hana.
Þurftirðu að skrifa niður spurningar?
Ég myndi nú eiginlega ekki kalla þetta spurningar.
Hver er uppáhaldsliturinn þinn? –Svartur.
Þetta er ein af spurningunum.
Hún kemur á eftir spurningunni um dýraspítalann.
Alexis, er það einhver glæpur
að ég skyldi skrifa fyrirspurnir mínar niður?
Þær voru bara svo margar að ég óttaðist að gleyma þeim.
Þú þyrftir ekki á þessu að halda
ef þú værir að fá þér hádegismat með David.
Æ, góða besta, Alexis. Ég var ekki einu sinni viss um að þú kæmir.
Af hverju hefði ég ekki átt að koma?
Þú hefur aldrei viljað vera ein með mér.
Þarna. Ég lét það bara flakka.
Þú baðst mig aldrei um það.
Hvað með Bordeux–ferðina sem ég skipulagði bara fyrir okkur tvær?
Það var vínsmökkunarferð og ég var sjö ára.
Þú hefðir alveg getað spýtt víninu út úr þér.
Það var það sem hin börnin gerðu. Þú hafðir samt ekki áhuga á því.
Það var eins og þú vildir ekki sjást með mér.
Íhugaðirðu einhvern tímann hvers vegna?
Til þess að ég gæti velt mér upp úr eymd minni?
Nei, það var vegna þess að þú varst þekkt.
Ekki núna, reyndar. Þú varst það áður.
Naustu ekki frægðarljómans sem mamma kastaði yfir þig? –Nei!
Alexis, ef ég hefði vitað að þér líkaði ekki öll þessi athygli
hefði ég kosið að vera ein með þér en ekki úti á meðal fólks
með alla þessa þvögu af afdáendum.
Ég man nú ekki eftir neinni þvögu.
Það var aldrei ætlun mín
að þú héldir að ég vildi ekki eyða neinum tíma með þér.
Ég vona að það sé ekki orðið of seint að bæta fyrir það.
Segjum það.
Hver er uppáhaldsárstíðin þín?
Verðlaunaafhendingartímabilið.
Hvað ertu að gera hérna?
Ég ætlaði að hitta Jake. –Til að segja honum upp? –Nei.
Ég hélt að þú hefðir talað við hann í símann fyrr í dag.
Ég gerði það. Hann bauð mér út að borða.
Hæ.
Fyrirgefið hvað ég er seinn.
Þið lítið bæði æðislega vel út.
Fáið ykkur sæti.
Ég held að það hafi orðið einhvers konar ruglingur hérna.
Mér finnst ekki rétt að ég sé hérna núna.
Ég held einmitt að það sé mikilvægt að þið séuð hérna bæði.
Hvert er tilefnið?
Gott kvöld, David. Stevie.
Hr. Rose?
Sæll aftur.
Þið ætlið sem sagt að borða öll saman í kvöld.
Ætlið þið kannski að skiptast á?
Í fyrsta lagi langar mig að spyrja hvað þú sért að gera hérna.
Í öðru lagi vil ég segja þér að við þurfum smá næði.
Já, ekkert mál. Takið þann tíma sem þið þurfið.
Jæja þá.
Má ég, David? –Já.
Ég veit að þetta hefur reynst þér erfitt að undanförnu.
Mér líður ekki vel með það.
Ég veit að Stevie hefur líka liðið undarlega.
Er það?
Þess vegna held ég að það sé bara eitt fyrir mig að gera.
Ég ætti að fara. –Nei.
Ég held að við þurfum að vera öll saman.
Þið tvö hafið verið saman og þið hafið líka bæði verið með mér.
Við skulum vera öll með okkur.
Verum öll með okkur.
Verum öll saman. –Allt í lagi.
Ég held að það gangi ekki upp.
Við töluðum um þetta, Stevie. –Töluðuð þið um þetta?
Þú sagðist ekki vilja flækja málin.
Þess vegna bauð ég ykkur báðum hingað.
Ég skil.
Líklega misskildi ég aðstæðurnar eitthvað.
Ég held að það sé mjög raunsönn lýsing á þessu.
Það gæti verið, já.
Kannski væri best að við stigum eitt skref aftur á bak.
Kannski væri það best.
Þessi er handa þér. Þér líka.
Ég fæ einn.
Segjum það. Við sjáumst.
Til að fá það á hreint.
Þú ætlaðir á stefnumót með honum
þótt þú vissir að hann hefði sagt mér upp.
Nei, ég ætlaði ekki að gera það.
Þú mættir samt. Til að fara á stefnumót.
Nei, ég gerði það ekki.
Þú ert samt hér á veitingastaðnum.
Ég ætlaði nefnilega að segja honum að ég væri hætt með honum.
Ég skil.
Þá það, allt í lagi.
Ef þér líður eitthvað betur við það
þá hatar enginn mig jafn mikið og ég geri sjálf.
Svona almennt. –Segjum það.
Ég hefði gert það sama.
Gerðu svo vel, hr. Rose.
Þetta er þinn hluti af þjórfénu.
Ég get ekki þegið peninga fyrir þetta, Twyla.
Ég krefst þess. Þú vannst fyrir þeim.
Ég verð reyndar að viðurkenna
að ég hef ekki unnið svona mikið í langan tíma.
Það gleður mig að heyra.
Það er samt alveg ferlegt
hvernig sumir viðskiptavinanna koma fram við mann.
Ég þekki það.
Þeir fíflast í manni þegar maður er alveg á fullu
og þykjast geta sagt manni hvernig þeir vilja hafa matinn.
Ég hef upplifað það nokkrum sinnum.
Mér finnst að þú ættir að taka minn hluta af þjórfénu.
Það er alveg óþarfi, hr. Rose.
Líttu á þetta sem nokkurs konar skaðabætur.
Þetta fer ekki einu sinni nálægt því að vera það.
Íslenskur texti: Berglind Anna Sigurðardóttir