Hvernig líst þér svo á nýja bílinn?
Viltu fá hreinskilið svar?
Ertu með veskið þitt? –Ég er með debetkortið.
Hvað með ökuskírteinið? –Hvað með það? –Ertu með það?
Þetta er allt í lagi. –Þetta var "já eða nei" spurning.
Já, þetta er allt í lagi.
Við ætlum bara að aka upp götuna og ég þarf ekki ökuskírteinið mitt.
Við vorum að enda við að tryggja bílinn, David.
Þú mátt ekki aka honum nema þú sért með ökuskírteinið á þér.
Viltu gera svo vel að sækja það? –Það er útrunnið.
Hvenær rann ökuskírteinið þitt út? –Ég veit það ekki.
Í síðasta mánuði.
Þá geturðu ekki ekið bílnum. –Ég ók bílnum síðast í gær.
Það er ólöglegt, David.
Þú verður að endurnýja ökuskírteinið þitt.
Eruð þið búnir að nota bílinn? –Nei, við erum að fara.
Það lítur nefnilega út eins og þið ætlið út úr honum.
Við ætlum bara að skipta um sæti. Ökuskírteinið hans er útrunnið.
Ó, nei. Hann sem þurfti sextán atrennur síðast.
Ég þurfti ekki sextán atrennur.
Ég féll tvisvar á bóklega prófinu
en síðan tók ég verklega prófið og náði því.
Þá var æfingaleyfið samt runnið út.
Þú þurftir því að taka bóklega prófið aftur og féllst á því.
Ég man eftir þessu. Þú þurftir að byrja upp á nýtt
og féllst svo á bóklega prófinu tvisvar sinnum til viðbótar.
Guð minn góður.
Vesalingurinn litli þjáist af prófkvíða.
Við vitum það öll.
Hver er með lyklana? Ég þarf að fá bílinn.
Við erum að nota bílinn núna, elskan mín.
David minn, vertu svo elskulegur að aka mömmu í ráðhúsið.
Hann má ekki keyra. Ökuskírteinið er útrunnið.
Ég skal keyra. –Ertu með veskið þitt?
Þetta er allt í lagi.
Svo margir kassar.
Þeir eru flestir fullir af pappírum sem ég þarf að fara í gegnum
en vonandi fæ ég banvæna lungnasýkingu af rykinu
til að þurfa ekki að opna enn einn kassann.
Ég myndi ekki hafa miklar áhyggjur af því.
Ég var framkvæmdastjóri í fjölmörgum listagalleríum
og spáði aldrei neitt í neina pappíra.
Annaðhvort gengur þetta upp hjá manni eða ekki.
Gekk það einhvern tímann upp?
Ég held að við séum að gleyma okkur eitthvað.
Kosturinn við þetta er sá að nú ertu þinn eiginn herra.
Ég er eigandi ömurlegs fyrirtækis
með einum starfsmanni sem stendur sig ekki í stykkinu.
Það sem mér finnst hjálpa þegar allt verður yfirþyrmandi
er að skreppa frá í svona korter til klukkutíma,
jafnvel tvo klukkutíma og hjálpa fólki.
Mér finnst eins og þú ætlir að biðja mig um eitthvað.
Þetta er kannski ekki bón heldur meira svona tækifæri.
Ég er á höttunum eftir manneskju sem verður svo heppin
að fá að aka mér í ökuprófið.
Það mun ekki gerast núna. –Það er líklega rétt hjá þér.
Ég ætti líklega að hjálpa þér.
Ég myndi með ánægju sendast fyrir þig og sækja eitthvað
en til þess verð ég að hafa gilt ökuskírteini.
Prófið verður eftir hádegið.
Ég kvíði alveg hræðilega fyrir því og þarf að fá far.
Þetta er líklega ekki góður tími til að biðja þig um þetta.
Þú ert mjög skarpskyggn.
Ég ætla að biðja einhvern sem á ekki svona annríkt.
Segjum það.
Ég skil ekki af hverju þú spurðir mig ekki fyrst, David.
Ég er með ökuréttindi í sjö löndum og ég fékk líka F–réttindi.
Var það ekki til að geta ekið flutningabílum? –Jú.
Ég þurfti líka að flytja mjög margt fólk.
Þetta er samt ekkert stórmál. Þú mætir bara á staðinn,
gerir það sem þér er sagt og svo er það búið.
Þú verður líka að setja í þig besta hárvatnið þitt.
Ég á ekkert hárvatn og það kunna ekki allir að daðra
til að ná sér í ökuréttindi.
Þú ættir að reyna að bakka inn í stæði í búrku, David.
Allt daður heimsins hjálpar manni ekki við það.
Það sem er ólíkt með okkur er að ekkert virðist valda þér kvíða.
Það er eiginlega frekar kvíðvænlegt.
Það minnir mig á eitt.
Geturðu stýrt aðeins, ég þarf að kíkja á símann minn.
Guð minn eini, þetta hjálpar mér sko ekki í augnablikinu.
Slakaðu á, David.
Einu sinni lét ég sjö ára krakka aka mér um alla Mumbai.
Ég held að þú hljótir því að geta stýrt eitt augnablik.
Svona, svona.
Andaðu.
Afsakaðu ónæðið, Stevie,
en það lekur úr krananum á baðherbergi Davids og Alexis.
Er það mikið vandamál fyrir þig?
Þegar við erum inni á baðherberginu okkar
heyrir maður þetta svo greinilega.
Það er næstum eins og vandamálið sé inni á baðherberginu okkar.
Það er það samt ekki. Ég ætla fyrst að ljúka þessu.
Hæ, Stevie. Ég þarf að fá símann þinn.
Ekkert mál.
Ég þarf líka númer hjá pípara.
Kraninn á baðherbergi Davids og Alexis er farinn að leka.
Þetta stanslausa dripp–dropp fer gríðarlega í taugarnar á mér.
Þetta er svo pirrandi, Stevie.
Kannski er þetta ekki góður tími.
Örugglega eitthvert strákavesen.
Við ætlum ekki að skipta okkur af því.
Útvegaðu samt pípara um leið og þú mátt vera að.
Þú getur líka fengið einhvern annan til að sjá um þetta.
Núna ert það þú sem ert eigandinn.
Já, og ég veit ekki hvað ég er að gera.
Ekkert okkar veit hvað það er að gera.
Við vöðum bara áfram, ekki satt? Líttu bara á John.
Af hverju á hún að líta á mig?
Ég á við að sá sem hefur kynnst velgengni
getur líka upplifað niðursveiflu af og til.
Ég vissi ekki að ég færi í niðursveiflu, Moira.
Ég veit ekki hvað ég á að gera. Á ég að selja mótelið?
Selja mótelið? Nei, alls ekki.
Þú ættir ekki að spá í það.
Ég get ekki átt það.
Ég ætla að ná í pillu handa þér, Stevie.
Hún lætur þig gleyma öllum þessum erfiðu hugsunum
í að minnsta kosti tvo daga.
Ef þú þarfnast hjálpar, Stevie,
skaltu ekki hika við að koma og heilsa upp á okkur.
Ég verð í vinnunni en John verður þar að vinna að hernaðaráætlun.
Þetta kranavesen er bara atriði á óskalistanum
og það liggur nákvæmlega ekkert á.
Ég þarf bara smástund og svo skal ég laga þetta.
Já, auðvitað.
Vertu hugrökk, Stevie.
Þú heldur þó ekki að hún ætli að selja staðinn, John?
Það kæmi sér ekki vel fyrir okkur ef hún gerði það.
Þú þarft að fara út úr bílnum í tuttugu mínútur.
Ég þarf að hugleiða áður en ég fell á þessu prófi.
Þú hegðar þér mjög undarlega núna.
Þetta skiptir í alvörunni engu máli. Það er öllum sama.
Fólki er ekki sama. Mér er ekki sama.
Prófdómaranum er ekki sama. –Honum er víst sama, treystu mér.
Fólk spáir ekkert í það hvað þú hugsar um sjálfan þig.
Hvað meinarðu með því?
Þú ofhugsar alltaf allt og þess vegna fellurðu alltaf.
Takk, Alexis. –En það er satt.
Þótt þú fáir alltaf allt upp í hendurnar
þýðir það ekki að það gerist hjá öllum öðrum.
Hvað gerir það? –Hvað meinarðu?
Hvað fæ ég upp í hendurnar? –Alls konar. Dót. Tækifæri.
Ég fæ ekkert dót upp í hendurnar.
Ég á bara við að þú hefur alltaf fengið allt upp í hendurnar
án þess að gera þér grein fyrir því
að annað fólk skautar ekki jafn léttilega í gegnum lífið og þú.
Ég skauta ekki í gegnum lífið, David.
Ég labba í gegnum það í mjög þægilegum skóm.
Mér þykir leitt að það skuli reynast þér erfitt
en ef þú slakaðir á eitt augnablik
og hættir að hafa áhyggjur af öllu mögulegu
yrði allt miklu auðveldara hjá þér.
Það sem ég meina er að lífið reynist mér
alls ekki jafn auðvelt og þér. –Jú, það gerir það víst.
Nei, það gerir það ekki.
Nú er ég jafnvel ennþá stressaðri en ég var
þegar ég settist inn í þennan ömurlega bíl.
Takk æðislega fyrir hjálpina, Alexis.
Það var ég sem átti að fara út úr þessum ömurlega bíl, David.
Prófdómarinn er að koma. –Guð minn góður.
Það er öllum sama, David.
Ég sé um þetta. –Segjum það.
Ég færi þér góðar fréttir, Stevie.
Ég lagaði kranann á baðherbergi Davids og Alexis
og þú getur því strokað það út af listanum.
Takk fyrir það.
Ef ég á að vera hreinskilinn er þetta bara til bráðabirgða.
Ég setti poka utan um kranann og festi hann með teygju.
Mun pokinn þá ekki fyllast af vatni?
Eins og ég sagði er þetta aðeins bráðabirgðaráðstöfun.
Þú færð þá aðeins lengri tíma. –Aðeins.
Ertu með höfuðbók þarna?
Ég hef ekki séð svona í langan tíma.
Hvað finnst þér rétt að rukka mikið fyrir að tékka sig seint út?
Þá þyrftum við víst að hafa einhverja gesti hérna
sem myndu tékka sig út.
Það má finna lausn við öllum vandamálum, Stevie.
Þegar þú finnur hana mun hún virðast vera svo augljós.
Mér datt reyndar í hug að ég gæti byrjað
að rukka fastagestina hérna um fullt verð.
Stundum er það önnur eða þriðja
hugmyndin sem maður fær sem er sú besta.
Blessaður. –Góðan dag.
Moira er bara mætt snemma.
Ég þarf bara að lesa mér aðeins til.
Við látum þig þá í friði.
Hamingjan sanna. Þetta er til skammar.
Þetta er alveg síðasta sort.
Það er búið að rífa gömlu sögunarmylluna í Elmdale.
Það minnir mig á að ég þarf að skoða nýju sögunarmylluna.
Ég hef heyrt að hún sé ótrúlega flott.
Sú gamla var samt óskaplega sjarmerandi.
Hún var líka kennileiti í bænum.
Hvar fannstu þessa grein?
Gömlu myllunni var lokað fyrir tveimur árum.
Þetta fær mann samt til að hugsa.
Ef það væri hús í þessum bæ
sem mætti forða frá svipuðum örlögum á kostnað bæjarsjóðs...
Eins og til dæmis bókasafnið.
Gwen fer alltaf þangað til að komast á Netið.
Hún hefur áhyggjur af því að aðrir geti séð IP–töluna hennar.
Ég var reyndar að hugsa um annað verðugt kennileiti.
Mótelið.
Það er nú meira svona einkaframkvæmd.
Þetta er mjög mikið einkamál fyrir Stevie.
Vesalings stúlkan er ekki mönnum sinnandi.
Hún erfði mótelið og líður eins og hún sé alein í heiminum.
Hún hefur meira að segja hótað að selja það.
Hún er mjög brjóstumkennaleg.
Það verður bara að segjast eins og er.
Við John tókum utan um hana í óeiginlegri merkingu þess orðs
og sögðum henni að fólkið hér í bænum
og þá sérstaklega bæjarstjórnin
myndi ekki leyfa þessu fyrirtæki að fara undir hamarinn.
Þín vegna, Stevie.
Ég hélt að þú værir mótfallin
því að leggja peninga bæjarsjóðs í svona framkvæmdir.
Þegar við vildum láta lagfæra stríðsminnismerkið
sagðirðu að við ættum að forðast að taka afstöðu með eða á móti.
Þetta mál kemur okkur samt öllum við.
Við þekkjum öll eða erum jafnvel fólk sem býr á mótelinu.
Að svo mæltu mæli ég með því að við notum fé úr viðlagasjóðnum okkar
til að láta gera hótelið upp án tafar.
Þeir sem eru sammála því skulu rétta upp hönd.
Þú ert samþykk þessu, Ronnie, er það ekki?
Ég skil, þú ert að klóra þér.
Þú skrifar eitthvað hjá þér, Bob.
Bara til að minna mig á að skoða nýju sögunarverksmiðjuna.
Ég frétti að gólfin þar væru svo hrein
að maður gæti borðað af þeim.
Ég lagði gólfið.
Jæja þá, Derek. Nú áttu bráðum að beygja.
Ég heiti David. –Afsakaðu það.
Ég vildi ekki að þú héldir að þú hefðir farið inn í rangan bíl.
Rose, David? –Já.
Afsakaðu þetta, þetta hefur verið langur dagur.
Á ég að beygja til vinstri eða hægri? –Hvað meinarðu?
Þú sagðir að ég ætti bráðum að beygja.
Á ég að beygja til vinstri eða hægri?
Þú átt að beygja til vinstri.
Þegar ég segi til áttu að beygja til vinstri.
Mætti ég spyrja þig einnar spurningar?
Ég mun telja skiptin sem þú gleymir að gefa stefnuljós.
Hvað ertu gamall? –28 ára.
Er þetta það sem þig langar að gera að ævistarfi?
Ég er reyndar plötusnúður um helgar.
Þér finnst þetta sem sagt ekkert merkilegt.
Þér er eiginlega sama um mig hérna í bílnum.
Þér er ekki alveg sama um starfið þitt.
en þér finnst þetta samt ekkert mjög gaman.
Ég hef nú þegar gert þetta átta sinnum í dag
Er það eitthvert vandamál? –Nei.
Þarna kemur hún þá beint af bæjarráðsfundinum.
Eru einhverjar líkur á hjálparhönd? –Ég var mjög sannfærandi.
Þau spurðu fjölmargra spurninga sem gefa vísbendingar um áhuga.
Ef fjárstreymið væri bara örlítið meira
held ég að Stevie ætti að geta komið mótelinu aftur af stað.
Stórkostlegt. –Já.
Ef hún fengi til dæmis magnafslátt af pappírskaupum
og byði upp á tilboð á gistingu sem bókuð væri á síðustu stundu...
Mér heyrist við varla þurfa neina peninga úr bæjarsjóðnum.
Við þurfum vissulega á þeim peningum að halda.
Það sem ég á við er að ef hún færi eftir ráðleggingum mínum... –Hættu.
Mig langar að muna þessa stund. –Hvaða stund?
Ég hef ekki séð þig svona spenntan í mjög langan tíma.
Ég er bara að hugsa um Stevie.
Hvað heldurðu að við getum fengið mikla peninga úr bæjarsjóði?
Nú velti ég fyrir mér hvort þeir peningar
myndu ekki bara flækja málin.
Sjáðu bara hverju þú hefur áorkað í þessu basli.
Neyðin kennir naktri konu að spinna og ég ætla ekki
að verða til þess að hafa af þér þessa neyð.
Ég hafði nú ekki hugsað mér að grafa of djúpt í þetta, Moira.
Mig langar bara að gefa henni góð ráð.
Þig hefur vantað eitthvert verkefni, John.
Ekki samt að reka mótel. Það er alveg á hreinu.
Farðu nú og segðu Stevie frá ákvörðun þinni.
Hvaða ákvörðun?
Ég sé til þess að bæjarsjóðurinn nýti peningana í verðugra verkefni.
Þú fékkst sem sagt ekki peningana. –Drífðu þig, John.
Drífðu þig áður en ástríðan lognast aftur út af.
Ég geri ráð fyrir að þú hafir fengið ökuleyfi
og að þú sért því ekki ólöglegur undir stýri.
Ég gerði það. –Gott. –Ég veit það.
Hvernig var prófdómarinn? Var hann andstyggilegur?
Hann var fínn. Hann var svolítið utan við sig.
Hann ætlaði að venda sínu kvæði í kross og gerast plötusnúður
en enginn af stöðunum hérna ræður við tónlistina hans.
Sko? Ég sagði þér að honum væri sama. Þú treystir mér aldrei.
Jú, ég geri það. –Nei, þú gerir það ekki.
Jú, ég geri það víst. –Nei.
Þú ferð aldrei eftir því sem ég segi
og ég er alltaf síðasta manneskjan sem þú biður um ráð.
Hvað viltu að ég segi?
Hvað gerir mig frábrugðna Stevie og mömmu?
Þú treystir þeim fyrir hinum og þessu.
Viltu tala um traust?
Stevie og mamma endasentust ekki um heiminn í fimmtán ár
með alls konar karlmönnum á meðan ég var heima
og velti fyrir mér hvort þeir væri almennilegir.
Fyrirgefðu að ég skyldi hafa skemmt mér, David.
Með nokkuð mörgum sjálfsöruggum alþjóðlegum mönnum.
Það var samt alltaf í lagi með mig. –Var það?
Það var nefnilega ég sem fór í sendiráðin
til að senda þér bráðabirgðavegabréf
og litaðar augnlinsur þegar þú þarfnaðist þeirra.
Það var ég sem var heima og skemmti mér ekki neitt
vegna þess að ég hafði stöðugar áhyggjur af því
í hvaða höll í Austur–Asíu Alexis væri haldið í gíslingu þá stundina.
Það voru ekki mamma og pabbi heldur ég.
Þú þurftir ekki að hafa neinar áhyggjur af mér.
Ég hafði þær samt.
Sem fasteignasali tæki ég myndir, lagaði uppröðunina
og kæmi fyrir plastblómakörfu í öllum herbergjunum.
Gott og vel. Ef við gerðum þetta hvað tæki það þá langan tíma?
Því fyrr því betra. Ég er með myndavélina úti í bíl.
Hvað er um að vera?
Við Ray erum bara að ræða málin. –Við ætlum að selja mótelið.
Ég verð að vega og meta alla möguleikana, hr. Rose.
Ég hélt að við hefðum talað um þetta.
Það var Ray sem kom til mín.
Það hefur aldrei verið eins hentugt að selja mótel og núna.
Þetta er samt óhentugur tími til að selja einmitt þetta mótel.
Í fasteignabransanum er líka alltaf best að segja kúnnanum
það sem hann vill heyra.
Ég held samt að sala væri ekki besta leiðin til að leysa vandann.
Við ættum kannski að tala betur um þetta seinna
eða þegar hr. Rose verður farinn út úr herberginu.
Ég er ekki á förum og Stevie ætlar ekki að selja.
Það gæti verið að ég myndi selja. Ég get ekki gert þetta ein.
Kannski ekki alveg alein en hvað ef þú hefðir viðskiptafélaga?
Stevie, þar sem ég er umboðsmaður þinn
ráðlegg ég þér eindregið frá því að leggja lag þitt við mann
sem á enga peninga, þekkir engan
og hefur enga reynslu af mótelrekstri.
Þakka þér fyrir, Ray.
Ég rak reyndar stórt fyrirtæki og ræð fullkomlega við þetta.
Þetta er líka nokkuð sem mig myndi langa til að gera.
Þetta er allt saman óskaplega spennandi.
Ef þetta myndi engu að síður detta upp fyrir af einhverjum ástæðum,
hugsanlega ástæðunum sem ég nefndi hérna rétt áðan
þá skaltu endilega hringja í mig.
Stevie ætlar ekki að selja. –Hér er nafnspjaldið mitt.
Takk.
Þú þarft ekki að gera þetta, hr. Rose.
Ég lít ekki á þetta sem góðverk, Stevie.
Ég myndi taka prósentur af hagnaðinum
ef um slíkt yrði einhvern tíma að ræða.
Er þér sem sagt alvara? –Mér verður sífellt meiri alvara.
Ég er tilbúinn að leggja mitt af mörkum.
Bókhald, sölu– og markaðsmálin. –Pípulagningastörf?
Pípulagningar, já. Þá væri ég ekki að vasast í bókhaldi á meðan.
Þakka þér innilega fyrir.
Fyrirgefðu. Guð minn góður.
Mér finnst bara eins og rekið hafi verið á eftir þessu.
Það var engin baklýsing og engin hvatning.
Það er enginn ánægður með myndina af sér í ökuskírteininu, David.
Þetta er klappað og klárt.
Varstu þarna allan tímann?
Vaskurinn lagar sig ekki sjálfur. Moira?
Lítið á þetta, krakkar.
Prófið nú að skrúfa frá, krakkar.
Þú breyttir þessu þannig að heita vatnið kemur úr kalda krananum.
Nei, ég kom í veg fyrir lekann. Skrúfaðu nú fyrir.
Hvað er það sem við eigum að sjá? –Pabbi skemmdi kranann okkar.
Nei, ég lagaði lekann. Skrúfaðu fyrir, elskan.
Vatnið hitnar bara. –Skrúfaðu í hina áttina.
Skrúfaðu fyrir.
Ég brenndi mig á höndinni. –Ég sé gufu, John.
Hvernig skrúfar maður fyrir?
Þetta er krani. Skrúfaðu bara fyrir.
Ég skrúfaði fyrir. –Gott.
Sko? Enginn leki.
Ég ætla að fara. –Nei.
Íslenskur texti: Berglind Anna Sigurðardóttir