Ég fékk tölvupóst frá skólanum þínum, Alexis.
Mér til varnar vissi ég ekki að hann hefði verið forfallakennari
og það gerðist eiginlega ekkert. –Það var ekki ástæðan.
Vertu svo væn að minnast ekki á neitt svona aftur.
Það lítur út fyrir að það geisi lúsafaraldur í bekknum þínum.
Guð minn góður. –Oj.
Það er örugglega Kelsey. Hún er algjör hestastelpa.
Í alvöru talað, Alexis, ef þér líkar ekki útlit einhvers...
Pabbi þó! Þetta var illa sagt.
Hún líkist ekki hesti heldur talar bara mjög mikið um hesta.
Það er líka smá hestalykt af henni.
Þú klórar þér stöðugt. –Oj bara.
Ég er bara með ofnæmi fyrir dúnkoddunum.
Nei, þú ert sennilega með lús.
Þú klórar þér vegna þess að þú ert lúsug.
Bíðið nú hæg.
Við vorum öll saman að skipta á rúmunum í herbergjunum.
Hvernig geta...
Geta lýs stokkið?
Ef ég svæfi í rúminu gætu lýsnar þá
stokkið úr rúminu hennar yfir til mín?
Viljið þið gera svo vel að hætta að tala um lýs?
Ég verð að fara og skipta aftur á öllum rúmunum.
Hvernig veit ég að hún smitaði mig ekki af lús?
Þú ert ekki með lús, David. –Það er enginn með lús.
Ekki rétt.
Þú ert með lús. Þú ert grálúsug.
Þú þarft að fara í búðina og kaupa eitthvað sem drepur lúsina.
Ég þarf að fara og skipta aftur á rúmunum.
Þetta verður í síðasta sinn sem ég tek vorkunnarselfí með Kelsey.
Farðu!
Herbergisþrif.
Halló?
Komið þið sæl. Ég kom bara til að skipta á rúmunum.
Það er samt búið að búa um rúmið. –Já, reyndar.
Sumir gestir vilja láta skipta bæði kvölds og morgna.
Þessi eru örlítið þyngri.
Ef ykkur væri sama þá ætla ég bara að drífa þetta af.
Ég held að það sé alveg óþarfi.
Við höfum ekki einu sinni snert rúmfötin.
Gott, gott, gott. –Af hverju er það gott?
Það þýðir bara að þið hafið haft nóg fyrir stafni.
Ég sé að hárið á þér er í tagli. Það er alveg stórkostlegt.
Það sem ég á við er að það er mjög heitt úti
og hálsinn fær því tækifæri til að anda og...
Við erum reyndar á leiðinni út. –Þá er þetta afbragðstímasetning.
Eigum við ekki bara að fylgja þér út?
Þið viljið sem sagt að ég skipti á rúmunum? –Nei, það er óþarfi.
Takk samt. Á eftir þér.
Eigum við þá bara að hafa þetta eins og það er? –Já.
Hæ.
Fyrirgefðu hvað ég er seinn. Það var mikið að gera í morgun.
Hvernig hefurðu það?
Ég hef það bara fínt. Gaman að sjá þig.
Ertu að tala við mig? Ég er ekki vanur svona hlýleika. –Já.
Við höfum ekki sést í margar vikur
og þess vegna sagði ég að það væri gaman að sjá þig.
Ég ætla að láta þessa kaldhæðni sem vind um eyru þjóta
og minnast þess að núna erum við bæði fagmanneskjur
og Oprah yrði ákaflega stolt af okkur.
Það má svo sem líta á það þannig.
Veistu hvað ég held að gæti verið rosalega gaman?
Ef við værum heima hjá þér í kvöld.
Heima hjá mér? Þú hefur aldrei komið heim til mín. –Einmitt.
Þú varst að tala um að við hefðum ekki eytt miklum tíma saman.
Líka að þér fyndist það leiðinlegt.
Ég man nú reyndar ekki eftir að hafa sagt þetta síðasta.
Ég var sem sagt að spá í hvernig þér litist á
að við myndum hittast í kvöld.
Halda kannski platónskt gistipartí.
Hvað ertu með á höfðinu? –Húfu.
Húfu sem ég er að prufukeyra fyrir búðina.
Hvað er á seyði undir húfunni? Hinum megin?
Þetta, já. Þetta myndi vera sturtuhetta.
Þetta tengist sem sagt ekki lúsafaraldrinum á mótelinu?
Pabbi þinn hringdi.
Það má vera að ég ætli að gera fyrirbyggjandi ráðstafanir.
Það gengur ekki að búðin verði grálúsug.
Ég held að þetta gangi ekki þannig fyrir sig.
Bara svo það sé á hreinu tengist það
að þig langar að halda með mér platónskt gistipartí
ekki á nokkurn hátt þeirri staðreynd að systir þín er með lús?
Það er næstum því alveg laukrétt.
Góðan dag.
Hver ætlar að taka að sér að segja henni þetta? –Ég skal.
Stendur til að láta mig fara? Ætti ég kannski að fara? –Nei.
Ég skal ekki vera með vesen.
Þú átt enn eftir þrjú og hálft ár. –Hver fylgist með því?
Ég veit að fegrun bæjarins er þér mikið hjartans mál, Moira.
Ég veit því að þú vilt fá að vita
að við ætlum að koma upp skrúðgarði hérna í bænum.
Það á enn eftir að batna. –Það held ég hljóti að vera.
Við ætlum að nefna hann eftir þér.
Ja, hérna hér. Sú varð hissa.
Ég er ótrúlega upp með mér.
Samt get ég ekki varist þeirri tilhugsun að peningunum
væri betur varið í eitthvað annað.
Það er til dæmis mjög áríðandi að laga göturnar, ljósastaurana,
almenningsgarðana, gangstéttirnar, umferðarljósin...
Moira, ég held að þú áttir þig ekki á því hvað það er sjaldgæft
að eitthvað sé nefnt eftir manneskju hér í bænum.
Reyndar er bærinn nefndur eftir mér.
Bob á líka bekkinn sinn. –Bobsbekkinn.
Ronnie fékk líka íþróttasvæði. –Þetta er tennisvöllur.
Í fyrra var netinu stolið.
Hún gerir óþarflega lítið úr þessum stað.
Íþróttasvæðið er aðalsamkomustaður krakkanna.
Bekkurinn líka. –Einmitt.
Þótt ég vildi svo gjarnan stuðla að fólksfjölgun hér í bænum
verð ég að afþakka þetta góða boð.
Þetta snýst allt um arfleifðina, vinan.
Nafnið þitt verður um alla framtíð tengt þessum bæ.
Ég held að þetta hjálpi ekki til.
Ég kann mjög vel að meta þetta.
Áður en þú segir nei... –Nei.
Þetta er stórmál, Moira.
Það er stórmál fyrir okkur að gera þetta fyrir þig.
Ég bjóst ekki við að þú kæmir í dag, Alexis.
Ég hafði ekki ætlað mér það en það pirraði mig bara svo mikið
að það væri allt í drasli í skápunum hjá þér.
Það er laugardagur. –Ég veit það.
Hin ástæðan er að ég hitti viðskiptavin okkar
og hundurinn hennar er með lús.
Hún hefur áhyggjur af því að hún sé sjálf orðin lúsug.
Hver var það? –Mar...ideth.
Hún er nýleg og kannski manstu ekki eftir henni.
Hún er með svona millisítt og liðað hár.
Vill hún að ég hjálpi sér? –Nei, alls ekki.
Hún skammaðist sín bara svo mikið.
Ég sagði við Mary... Meredith, meina ég,
að það væri óþarfi að skammast sín
því hún væri ennþá ótrúlega aðlaðandi
og þetta væru nú bara lýs.
Hún skyldi bara fá sér sjampó og taka á vandamálinu.
Málið er að maður fær ekki lýs af hundum.
Höfuðlús er önnur tegund.
Hvað ætti hún þá að nota? Ætti hún að nota flóaáburðinn?
Nei, hún ætti að nota lúsasjampóið en það er enn mikilvægara að kemba.
Oj.
Þú getur samt sagt henni að þær sæki í hreinan hársvörð
og að hún ætti ekki að skammast sín fyrir þetta.
Ég er líka eins og samúræji með lúsakambinn.
Ertu viss? Hún vildi nefnilega ekki ónáða þig um helgi.
Ónáða mig? Ég er viss.
Ég segi henni það þá.
Þú veist sem sagt að þetta er ég.
Ég var snöggur að átta mig á því.
Takk, þú ert indælasti litli dýralæknir sem ég hef kynnst.
Ég veit nú ekki hvort ég sé lítill.
Ég tek nefnilega 102 kíló í bekkpressu
og það er ekki eitthvað sem sá sem er lítill...
Ted! –Já, einmitt.
Það væri frábært ef þú gætir flokkað
húðmjólkurbrúsana eftir stærð.
Er óhætt að drekka þetta?
Þetta er fljótandi rakakrem. Fyrir líkamann.
Nei, þú mátt ekki drekka þetta.
Spurðir þú líka hvort það mætti drekka þetta?
Það stendur reyndar á miðanum að þetta sé líkamsmjólk.
Ég sagði við David að miðinn gæti ruglað fólk í ríminu
en hann vildi endilega hafa þetta svona.
Hvað sagðirðu nú aftur? "Allir með snefil af skynsemi
munu skilja að þetta sé ekki alvörumjólk."
Hvað er líkamsmjólk ef hún er ekki mjólk fyrir líkamann? –Einmitt.
Ertu ekki, Stevie? –Jú.
Ég heiti Patrick. Ég hef heyrt heilmikið um þig.
Ekkert af því er satt.
Hver sem hefur snefil af skynsemi myndi nú vita það.
Mér líst vel á hann. Mér líst vel á þig.
Er það svona sem við ætlum að hafa þetta?
Við höfum alltof mikið að gera til að ég láti svona á mig fá.
Ertu með sturtuhettu?
Alexis er með lús. Þetta eru varúðarráðstafanir.
Með því að nota eina af húfunum okkar?
Nú getum við ekki selt þessa.
Hann er ekki með lús. Ég skoðaði hausinn á honum.
Ég held að hann sé með sturtuhettuna
vegna þess að honum finnst hún smart.
Þú býrð samt enn með manneskju sem er lúsug.
Þótt þú sért ekki með lús einmitt núna
þýðir það ekki að þú fáir ekki lús strax í kvöld eða á næstunni.
Það mætti halda að þú vildir að ég fengi lús.
Ég vil ekki að þú fáir lús.
Mér finnst bara að þú ættir að fara gætilega.
Þú mátt gista heima hjá mér í kvöld ef þú vilt. –Takk.
Stevie bauðst reyndar til að hýsa mig í nótt.
Má ég gista heima hjá þér?
Þetta er rosa gaman. Ég skemmti mér svo vel.
Á dauða mínum átti ég von en ekki þessu, John.
Þú ert orðinn svo húslegur.
Þetta hefur verið frekar erfiður dagur, Moira.
Þá ætla ég að reyna að hressa þig við.
Ég var á bæjarráðsfundi.
Þau vilja nefna skrúðgarð eftir mér.
Skrúðgarð? Það er ekkert annað.
Enn ein fjöðrin í hattinn þinn.
Ég hef fengið alveg nóg af slíku, John.
Það er leikhúsið í Pasadena, Moiru–styrkurinn í Phoenix.
David og Alexis.
Það er samt gaman að eignast garð.
Þú verður að hugsa þig tvisvar um áður en þú hafnar því.
Ég hef nú þegar hafnað því. –Nú, jæja.
Fyrir um mánuði var haft samband við mig
frá Lucy Albion–leikhúsinu í Pasadena.
Ég veit ekki hvaða staður það er.
Það hét áður Moira Rose... –Nei, nei, nei.
Ekki segja það. Ber leikhúsið ekki lengur nafnið mitt?
Hver í fjáranum er Lucy Albion?
Hún var sætavísa í leikhúsinu og lést í fyrra.
Hvenær hafðirðu ætlað þér að segja mér frá þessu, John?
Það er nú ekki eins og þú hafir ekki
brugðist ókvæða við slæmum fréttum í gegnum tíðina.
Ég hélt kannski að það færi ekki eins illa í þig
eftir að þú heyrðir þetta um garðinn.
Ég var að segja þér frá garðinum. –Já.
John. Baðstu Roland og Bob að nefna garðinn eftir mér?
Nei, alls ekki. Þá langaði að nefna garðinn eftir þér, Moira.
Eftir að ég bauðst til að borga fyrir veggplattann
og stóran hluta útgjaldanna.
Ég trúi þessu ekki.
Ég hélt bara að þú tækir leikhúsmissinn
ekki jafn nærri þér ef þú ættir þinn eigin garð.
Ég læt ekki mata mig á ölmusu, John.
Ég gleypi ekki við grautnum eins og ómálga smábarn.
Mér fannst þetta bara fallega hugsað.
Hverju fleira hefurðu leynt mig? –Engu.
Alexis er með lús.
Hvað sagðirðu? Oj barasta.
Ég geri ráð fyrir að þú hafir rakað af henni allt hárið.
Við verðum líka að setja á hana hárkollu.
Samt ekki eina af hárkollunum mínum.
Það verður að pakka þeim niður í einum grænum.
Ég sá um þetta allt saman, Moira.
Ég myndi hugsa mig tvisvar um varðandi garðinn.
Það er orðið of seint.
Mér finnst tilhugsunin um þennan garð alveg jafn fráhrindandi
og hársvörðurinn á dóttur okkar.
Ég sem hafði áhyggjur af því að þú brygðist ókvæða við.
Hvað ertu að gera hérna?
Þið báðuð mig um að skipta á rúminu.
Nei, við vildum ekki láta skipta á rúminu.
Sögðust þið ekki vilja láta skipta á rúminu?
Ég gæti svarið að þið hefðuð beðið mig um að skipta á rúminu.
Fyrst ég er hérna get ég allt eins...
Láttu rúmið eiga sig. –Ekkert mál.
Hvað er í gangi? –Hvað er í gangi?
Við dóttir mín vorum að þrífa herbergið fyrr í dag
og síðan kom í ljós að hún er með lús.
Ég ætlaði að skipta á rúminu til öryggis.
Við höfum lent í því.
Sex ára dóttir okkar fékk lús í fyrra.
Hvað er þín gömul? –Hún er 28 ára.
Ég skoðaði hárburstann þinn og það var allt í lagi með hann.
Skoðaðirðu hárburstann minn?
Það er innfalið í þjónustunni.
Af hverju sagðirðu mér ekki bara að þú værir með lús?
Það datt padda út hausnum á mér ofan á bókina mína í morgun.
Það var svo ógeðslegt.
Ég vildi ekki að þú sæir mig fyrir þér sem vel vaxna pöddukonu.
Ég hef séð það svartara. Flær, blóðmaura og orma.
Reyndar voru þessar pöddur allar á gæludýrum.
Ted!
Ég á bara við að þetta gæti verið verra.
Ég gæti hafa þurft að rýja þig núna.
Þú ert mjög flinkur í þessu.
Þetta minnir mig á tímann þegar ég var í Bangkok.
Það var æðislegur veitingastaður
sem bauð upp á mat frá Tahíti í bland við höfuðnudd.
Ég veit ekki hvort er ógeðslegra, það sem ég er að gera núna
eða það sem veitinga– staðurinn bauð upp á.
Þetta var hvíldarveitingastaður. –Talandi um Taíland.
Ég held að þetta sé líklega það innilegasta
sem ég hef gert fyrir starfsmann.
Talandi um Taíland?
Ég held að við höfum gert ýmislegt sem er talsvert innilegra en þetta.
Ég átti við þegar viðkomandi var starfsmaður hjá mér.
Ekki að ég vildi gera þetta fyrir einhvern annan.
Takk fyrir það.
Þetta er nefnilega frekar ógeðslegt.
Þú sagðir að þetta væri ekki svo slæmt.
Það eru nokkrar hlussur þarna inn á milli. –Oj.
Ég er að grínast. Nei, ég er bara að grínast.
Og þó, kannski ekki. –Oj.
Þetta var bara mamman. Ég náði henni.
Hæ. Ég get varla þakkað þér nógsamlega fyrir að bjóða mér.
Þú ættir frekar að þakka sjálfum þér fyrir það.
Þetta er miklu huggulegra en ég bjóst við.
Ég sá alltaf fyrir mér að þú hlytir að búa neðanjarðar.
Eins og í sprengjubyrgi? –Já, eitthvað svoleiðis.
Að sjá allt sem þú hefur gert hérna.
Að sjá allt þetta dót.
Að sjá þennan ramma á veggnum.
Að sjá þetta veggspjlad af Söruh McLachlan.
Ekki úthúða Söruh McLachlean. –Hver er að því?
Ég eltist við Lilith Fair– tónleikaröðina í tvö sumur.
Nú, nú. Tveir tannburstar.
Það er nákvæmlega vegna þessa sem ég hefði ekki
átt að láta þig kúga mig til að bjóða þér gistingu.
Þarftu tvo tannbursta? –Já, reyndar.
Kannski var ég að slá mér upp með manni fyrir stuttu
og gleymdi að henda tannburstanum hans.
Ég minnist þess ekki að þú hafir sagt mér frá því.
Ég hefði áreiðanlega sagt þér það
ef þú hefðir ekki verið svona upptekinn af búðinni.
Fyrirgefðu. Var þetta kannski illa dulin vísbending
um að þú hafir saknað mín? –Nei.
Síður en svo. –Ég er nefnilega sammála.
Félagslífið okkar er ekki til að hrópa húrra fyrir
en okkur vegnar að öðru leyti ágætlega
og mér finnst að því beri að fagna.
Talandi um fögnuð, hvar eru drykkirnir?
Í þessu þarna? –Ísskápnum?
Er þetta...?
Ég sé ekkert annað hér en tvö harðsoðin egg í poka.
Þarf ég að hafa áhyggjur af þér?
Vodkaflaskan er í frystinum. –Í frystinum, segirðu.
Þarna er hún.
Sjáðu hana bara.
Moira! –Hæ.
Mig langaði bara að óska þér til hamingju með garðinn.
Það er fallegt af þér en ég hafnaði þessu boði. –Í alvöru? –Já.
Eins og ég kann nú vel við sviðsljósið
finnst mér stundum rétt að stíga til hliðar.
Það kemur mér á óvart.
Þegar ég fékk að vita að til stæði að nefna leikvöll við skólann
í höfuðið á mér varð ég himinlifandi.
Það er mjög spennandi þegar virðingarvotturinn
passar við þann sem um er rætt.
Nafnið mitt prýddi leikhús,
búningsklefa kvenna í sveitaklúbbi og veg.
Heilan veg? –Ekki bara einhvern veg.
Þetta var vegur sem bjargaði mannslífum.
Hann var ætlaður fyrir neyðarvagna.
Var þetta brunaleið?
Tæknilega kallaðist vegurinn Flóttaleið 14.
Við sem þekktum til kölluðum hann samt iðulega
Moiru Rose breiðgötuna.
Veistu það, Moira, að þótt þú leggir nafn þitt
við lítinn skrúðgarð hér í bænum
myndi það ekki varpa neinum skugga á önnur afrek þín.
Maður gæti haldið það.
Samt er það svo að maðurinn minn keypti þetta
til þess að reyna að róa mig niður.
Er það eitthvað frábrugðið öllum hinum skiptunum?
Auðvitað fylgjast manngæska og viðurkenning alltaf að...
Hlustaðu aðeins á mig.
Ég veit að þetta er ekki það sem þú vildir.
Ég held samt að það myndi gleðja Johnny mikið
að fá að gleðja þig á þennan hátt.
Við skulum taka Roland sem dæmi.
Á hverju ári kaupir hann handa mér kókosmakkarónukökur
og ég hef bara ekki brjóst í mér til að segja honum
að ég sé með ofnæmi fyrir kókos.
Ég hleyp öll upp í útbrotum á Valentínusardaginn.
Í fyrra lokaðist kokið á mér næstum alveg.
Ég hefði ekki átt að borða eggin.
Ég trúi ekki að ég sé föst undir teppi með þér
vitandi að þú ást þessi egg.
Alveg er ég viss um að ísskápurinn hans Patricks er troðfullur.
Hvað meinarðu með því?
Hann virðist vera með allt sitt á hreinu.
Hann er mjög eftirsóknar– verður piparsveinn.
Kannski.
Hvað meinarðu?
Hann er viðskiptafélagi minn. –Eru þeir það ekki allir?
Hvað ertu að gera?
Ykkur virðist bara koma mjög vel saman. –Já.
Við erum viðskiptafélagar og hrósum hvor öðrum á faglegan hátt.
Hann bauð þér samt að gista hjá sér. –Já.
Ólíkt okkur tveimur er hann nefnilega mjög örlátur
og það er nákvæmlega ekkert annað sem þar býr að baki.
Af hverju ertu þá hér en ekki þar?
Þú bauðst mér á undan. –Reyndar ekki.
Það hefði líka verið asnalegt.
Af hverju hefði það verið asnalegt ef það er ekkert í gangi?
Við erum nefnilega viðskiptafélagar og ég veit ekki hvað hann vill.
Þú kemst ekki að því hvað hann vill ef þú gistir heima hjá mér.
Ég myndi nú ekki liggja í sama rúmi og hann
heldur væri ég í gestaherberginu. –Gestaherberginu?
Er hann einhver Bill Gates? –Já, hann er Bill Gates.
Mér líst vel á þetta. –Á hvað? Það er ekkert til að lítast vel á.
Þú virðist eitthvað ráðvilltur. –Ég er ekki ráðvilltur.
Kannski eru það eggin.
Las ég þetta rétt?
Moira's Rose's–garðurinn.
Ég velti nafninu fyrir mér fram og aftur.
Það gæti verið að ég hafi ruglað setjarann eitthvað í ríminu.
Moira's Rose's–garðurinn.
Er þá garðurinn tileinkaður rós sem Moira á?
Ég held að það séu ekki nógu margar úrfellingarkommur til þess.
Ég sé ekki einu sinni neinar rósir í garðinum.
Það eru heldur engar rósir þarna.
Erum við rósirnar?
Ég verð að kaupa rósir í garðinn.
Til hvers eru þessar tölur?
Þetta er afmælisdagurinn hennar mömmu, David.
Þetta eru fjórar síðustu tölurnar á kreditkortinu hans pabba ykkar.
Þetta var mjög flókin pöntun sem ég lagði inn.
Það þurfti að fylla út fjölmarga reiti.
Ég vona að þú hafir fengið þetta á sanngjörnu verði.
Hann borgaði fyrir hvern staf
og aukalega fyrir úrfellingarkommurnar.
Svona nú, þetta er nóg.
Hvað sem öðru líður er þetta mikill heiður fyrir mömmu ykkar.
Er það ekki annars?
Þegar við deyjum, verðum við þá öll grafin hér?
Íslenskur texti: Berglind Anna Sigurðardóttir