Þetta var nú algjör óþarfi, Moira. –Hvað er þetta?
Þetta er gjöf frá okkur til pabba ykkar.
Ég vil síður leggja nafn mitt við gjöf
sem ég átti engan þátt í að velja.
Ó, Guð.
Guð minn góður. Hvar fannstu þessa, elskan mín?
Moira sagði mér að hún hefði verið á pósthúsinu og...
Ég var að tala við konuna mína.
Van Housens–hjónin fundu hana í geymslunni sinni
og fannst rétt að við fengjum hana.
Hvaða kona er þetta þarna á bak við? –Þetta er Moira.
Þetta er fjölskyldumynd, Roland.
Þið lítið öll út eins og teiknimyndafígúrur.
Þetta er svo skrítið.
Ég minnist þess ekki að hafa setið fyrir á þessu málverki.
Enda gerðirðu það ekki. Þú varst í meðferð.
Ég var ekki í meðferð.
Ég fór að heimsækja Stavros sem var í meðferð.
Alveg rétt.
Við létum mála andlitið á þér á líkama aðstoðarkonunnar minnar.
Það er þess vegna sem þú lítur svona vel út.
Mér finnst hún æðisleg. Við skulum fara með hana inn.
David? –Hvað?
Ég skal aðstoða þig fyrir 20 dollara. –Já, einmitt.
David? –Hvað?
Ég skal hjálpa þér fyrir 30 dollara. –Er það, já?
David!
Hvað viltu mér? Hvað viltu eiginlega?
Ég skal hjálpa þér að bera hana inn fyrir 40 dollara.
Ég get alveg haldið áfram að hækka boðið.
Ég er til í að leika þennan leik í allan dag.
Ég veit ekki hvort þetta herbergi sé svona pínulítið
eða málverkið risastórt.
Ég held að það geti alveg verið að hvort tveggja sé rétt.
Heldurðu að Van Housen–hjónin hafi látið stækka hana?
Nei, þetta er rétta stærðin.
Reiner vildi samt hafa hana helmingi stærri.
Líttu bara á hana, John.
Hafðu engar áhyggjur, við finnum stað fyrir hana.
Við getum rýmt til á veggnum þarna og fært húsgögnin til.
Við gætum líka fært nokkrar hárkollur.
Ég veit að þú hugsar oft um gömlu góðu dagana með miklum söknuði
og mig langaði bara að vera hugulsöm.
Moira mín, þetta málverk er dásamleg áminning um örlæti þitt
og styrk þessarar fjölskyldu.
Átt þú þennan safa?
Nei, tæknilega eigum við þennan safa
vegna þess að þú tókst hann úr kælinum
en borgaðir ekki fyrir hann.
Ég er ekki vanur að deila drykkjarföngum með öðrum.
Er það ekki? Það kemur mér verulega á óvart.
Sem betur fer virðist munnurinn á þér vera tiltölulega hreinn.
Ha? Hreinn munnur? –Já.
Sumir hafa fallegan og hreinan munn
á meðan aðrir eru með druslulegan munn. –Ég skil.
Ég var að spá í opnunarpartíið okkar.
Mér finnst að við ættum að kaupa heilsíðuauglýsingu í bæjarblaðinu
og gera almennilegan viðburð úr þessu.
Heldurðu að fólk muni ekki mæta? –Jú, það gerir það.
Mér finnst bara að við ættum að gera þetta með stæl.
Ég var að hugsa um að við færum okkur frekar hægt.
Við prófuðum okkur áfram með litlum hópi fólks.
Við myndum búa til VIP–lista
og bjóða vinum og vandamönnum að versla með afslætti.
Það er eins og þú haldir að það muni enginn koma.
Það er ekki málið. Ég held að fólk muni alveg koma.
Ég var að hugsa um að gera eins og Gwyneth
sem gaf Goop–fréttabréfið út mjög hægt og rólega
og núna er það lífsstílsblað og risastórt.
Ég hef ekki hugmynd um hvað þú ert að tala en þú ræður þessu.
Þú þarft samt sem áður að hringja í rafvirkjann
og fá hann til að festa upp ljósin sem áttu að fara upp fyrir viku.
Ég var bara að bíða eftir að hann hringdi til baka.
Ég ætla samt að fylgja þessu eftir. –Endilega.
Má ég fá safann minn aftur? –Nei, þú ert með druslulegan munn.
Hringdi frú Syzlak nokkuð? Hún er orðin of sein.
Já, hún afbókaði sig. Kettinum hennar er batnað.
Hún á ekki kött. –Um hvern er ég að hugsa?
Það er einhver sem kemur ekki í dag og ketti einhvers er batnað.
Einhverju dýri einhvers gæti líka hafa versnað.
Er allt í sómanum? Þú tekur yfirleitt skilaboð
jafnvel þótt þú gleymir að segja mér frá þeim.
Ég fæ einkunnirnar mínar í dag og þess vegna forðast ég tölvuna.
Ég skil. Það er samt sem áður ekki valkostur.
Á ég ekki bara að athuga þetta fyrir þig? –Nei, það er óþarfi.
Ég get gert þetta sjálf.
Ef ég er fallin gæti ég samt þurft að fá frí eftir hádegið.
Það er heldur ekki valkostur
en ég mun sýna þér stuðning ef þú færð slæmar fréttir.
Guð minn almáttugur, Ted. Ég náði.
Í alvöru? –Já. Ég fékk 60 og 65.
Þetta er meðaleinkunn bekkjarins. Þú fékkst 63 og 68.
Guð minn góður.
Til hamingju. –Takk.
Ég ætla að hringja í frú Sizelak og athuga
hvort það sé ekki örugglega í lagi með köttinn hennar.
Hún heitir frú Syslak og hún á ekki kött.
Þú ættir samt að hringja í hana og á meðan ætla ég að vinna.
Jæja þá.
Hæ, mig langaði til að tala aðeins við ykkur um svolítið.
Guð minn góður.
Ég veit. Við erum enn að reyna að finna stað fyrir það.
Stækkaði það? Getum við breitt eitthvað yfir það?
Ég reyndi það en lökin eru ekki nógu stór.
Getum við gert eitthvað fyrir þig, David?
Já, reyndar.
Ég vildi segja ykkur fyrstum allra
að við Patrick ætlum að opna búðina á föstudaginn.
Frábærar fréttir. Opnun með stæl.
Við ætlum reyndar að fara okkur frekar hægt.
Það líst mér illa á. –Af hverju?
Það er reyndar mjög árangursrík aðferð í viðskiptum.
Það er alltaf betra að hafa vaðið fyrir neðan sig.
Hvað meinarðu með því?
Ef þetta ævintýri mun mistakast er best að þú segir okkur það strax.
Nei. Þegar maður gerir sér væntingar
er alltaf betra að hafa vaðið fyrir neðan sig en ofan.
Ég veit nú ekki hvort það sé rétt, kæri sonur.
Það var alltaf mjög mikið um dýrðir
þegar við opnuðum nýja Rose–vídeóleigu.
Þetta verður andstæðan við það.
Við ætlum að bjóða útvöldum gestum
og bjóða 25 prósenta vina– og vandamannaafslátt.
Það finnst mér vera kjarkleysi. –Þá það.
Fá vinir sama afslátt og fjölskyldumeðlimir?
Mér finnst nú eitthvað bogið við það.
Það er það sem við ætlum að gera.
Hvað ef við mamma þín komum og kaupum eitthvað í sameiningu?
Fáum við þá helmingsafslátt?
Af hverju mynduð þið vilja eyða svona litlum peningum hjá mér?
Við munum með glöðu geði styrkja þetta ævintýri þitt
en að ætla að bjóða afslátt áður en búðin hefur verið opnuð
hljómar nú bara eins og uppgjöf.
Ég vona að þér sé sama þótt ég segi engum frá þessu.
Ég vil ekki að þið segið neinum frá því. Því færri því betra.
Það hefur nú sjaldnast þótt vænlegt til árangurs.
Ég er mjög ánægður með að hafa komið hingað.
Við elskum þig. –Haltu áfram, sonur sæll.
Ég hringdi í frú Sizelak og leysti vandann.
Hún ætlar að koma á morgun.
Núna ætla ég að setjast við skrifborðið mitt
þar sem ég vinn.
Við ættum að tala um kossinn. –Endilega.
Mér finnst reyndar að hann hafi ekki verið neitt merkilegur.
Ég er sammála.
Við erum fullorðið fólk.
Við hljótum að mega kyssast eins og fullorðið fólk af og til.
Algjörlega. Þetta var fullorðinskoss. –Já.
Svona eins og þegar foreldrar kyssa vini sína á munninn.
Já. Eins og að kyssa foreldra sína.
Það var einmitt það sem ég ætlaði að segja.
Við erum auðvitað vinir og... –Samþykkt.
Vel á minnst.
Fyrst við erum að tala um vináttu.
David ætlar að bjóða vina– og vandamannaafslátt
þegar hann opnar búðina. Ég veit að þú elskar afslætti.
Ég var að spá í að við gætum kannski farið saman sem vinir. –Já.
Ég myndi mæta sem fjölskyldumeðlimur
en þú sem vinur fjölskyldunnar.
Ég elska reyndar afslætti.
Ég þurfti að eyða Groupon út úr símanum mínum í síðustu viku.
Þrjár ryksugur eru víst nógu margar ryksugur.
Já, frábært.
Best að fara aftur að vinna.
Gættu þín.
Guð minn góður. –Er þetta ekki fínt?
Mér hefur alltaf fundist eitthvað vanta hérna
og svo rann upp fyrir mér
að í flestum fjölskyldureknum fyrirtækjum
hangir mynd af fjölskyldunni uppi á vegg.
Það minnir mig á eitt.
Ég var að spá í að fá þyrlu til að koma með myndina
af fjölskyldunni minni.
Ég veit að hún er dálítið stór en ég held samt að með tímanum
hættirðu að taka eftir henni.
Mér finnst það mjög ólíklegt.
Þið virðist ekki vera mjög glöð á þessari mynd.
Það var ekki í tísku þá. Aðalmálið var að virðast ganga vel.
Þessi mynd hékk uppi í stærri salnum heima.
Þetta rými líkist nú ekki stórum sal.
Ég virti hana fyrir mér á hverjum morgni.
Fjölskyldan var ekki mjög samhent á þessum tíma
en ég gat þá skoðað myndina og séð okkur öll saman.
Núna eruð þið alltaf saman. Hver þarf á þessu að halda?
Það er reyndar rétt.
Þetta er samt það eina sem var ekki selt.
Í alvöru? Maður hefði haldið að það væri einmitt markaður
fyrir risastór málverk af annarra manna fjölskyldum.
Af hverju finnst mér eins og frú Rose fylgi mér eftir með augunum?
Hún borgaði aukalega fyrir það.
Gerðu svo vel. Tvær túnfiskssamlokur.
Ég pantaði ekki túnfiskssamlokur
en ég hef tæplega tíma til að bíða...
Vel á minnst. Ég vona að þér sé sama
en ég sagði nokkrum frá opnuninni miklu.
Opnuninni miklu?
Verður ekki útsala fyrir vini og vandamenn? –Jú.
Þess vegna yrði þér boðið sem vini.
Hver sagði þér frá litlu...
David! Einmitt maðurinn sem ég vildi hitta.
Gwen bað mig um að spyrja þig hvort við mættum bæði
taka með okkur gest á opnunina
eða hvort við værum gestir hvort annars.
Hver er Gwen?
Fyndinn.
Kærastann hennar mömmu langar að taka ritarann sinn með.
Var það?
Hví ekki? Ég ætla að fara en ég er rosalega ánægður
með að einhver skyldi segja þér frá þessu.
Bob líka. Og Gwen.
Hvað sagðirðu eiginlega mörgum frá föstudagsopnuninni?
Bara þeim sem voru á listanum mínum.
Af hverju spyrðu?
Vegna þess að fjölmargir hafa komið að máli við mig
sem eru ekki á listanum.
Stundum gerist það að ef maður segir fólki að eitthvað
sé aðeins fyrir fáa útvalda vilja allir fá að vera með.
Hvað heldurðu að þetta sé stór hópur?
Ég veit það ekki alveg.
Twyla ætlar að mæta með alla ættina.
Kannski svona 75 manns.
Ég hefði átt að panta meiri veitingar.
Það virðist sem þetta hófstillta boð hafi undið upp á sig.
Það átti samt ekki að gera það.
Þegar svona margt fólk ætlar að mæta er það orðið meðalstórt.
Svo framarlega sem þetta fer ekki allt úr böndunum.
Ég var víst að enda við að segja þetta við þig.
Hvað?
Guð minn góður.
Aftast í röðina, væni. –Bannað að troða sér.
Afsakið, þetta er reyndar búðin mín. Hver ert þú?
Ég er frænka Darlene. Hver í fjandanum ert þú?
Guð minn almáttugur.
Svona talsmáti verður ekki liðinn í Rose–Apótekinu.
Þetta er öruggur staður.
Það var einstaklega ósmart kúnni sem úthúðaði mér rétt í þessu.
Ég hef greinilega vanmetið þig, David. –Hvernig þá?
Hvern hefði grunað að þú ættir svona marga vini?
Eða svona stóra fjölskyldu ef út í það er farið.
Hvað eigum við að gera? Ég kenni Gwyneth um þetta.
Slakaðu á, David. Þetta verður allt í lagi.
Guð minn almáttugur, ljósin. Ég hringdi ekki í rafvirkjann.
Ég hef horft á fjölmörg kennslumyndbönd á YouTube.
Það er mjög hrífandi.
Það er samt frekar líklegt að ég hafi ekki tengt þetta rétt
og þess vegna gekk ég líka frá tryggingunum
sem þú gleymdir að ganga frá.
Það eru takmörk fyrir því sem ég næ að afkasta á einum degi.
Erum við tilbúnir? –Opnaðu.
Hægt og rólega. –Segjum það.
Finnið þið allt sem ykkur vantar?
Vá. –Vá.
Gerði David þetta allt? –Ég trúi þessu varla.
Honum hefur tekist að skapa nokkuð mjög fínt í þessum bæ.
Ég myndi versla hérna
þótt ég þyrfti ekki að gera það af skyldurækni.
Sjáðu bara merkingarnar á öllu. "Rose–Apótekið".
Ættarnafnið komið á enn eitt fyrirtækið.
Við ættum að fara og óska honum til hamingju.
Við ættum að gera það en sonur okkar er önnum kafinn.
Hérna stendur að þetta sé fótakrem.
Hvað gerist ef ég ber það á hendurnar á mér?
Ég er nú eiginlega viss um að það verður í lagi með hendurnar.
Fæ ég helmingsafslátt ef við Jocelyn kaupum það á sama tíma?
Nei.
Varstu að tala við pabba í sambandi við afsláttinn?
Þú getur prúttað seinna, Rolie.
Mig langaði að spyrja þig um þetta te, David. –Ekkert mál.
Er þetta dóp? –Nei.
Þetta eru bara lauf.
Lyktin af því er nefnilega alveg eins og af...
Ja hérna hér.
Ekki hefði mig grunað að þessi búð væri bara frontur.
Hún er ekki frontur.
Þetta er te sem hr. Hockley býr til í gróðurhúsinu sínu.
Nú þegar ég hef sagt það upphátt gæti ég þurft að kanna það betur.
Eigum við ekki að fá okkur nokkra poka af teinu hans hr. Hockleys?
Ég elska te.
Ég er mikill tedrykkjumaður. Ég byrjaði að drekka te í gaggó.
"Sedrusviðar–dreki". Þetta er öðruvísi.
Hvernig líst þér á?
Ég veit það bara ekki. Þetta er ósköp ágætt en ég er ekki viss.
Þú ættir að kaupa þér þetta eða kannski ekki.
Nei, sko, hver er hér? –Alexis og... –Ted.
Já, einmitt. Ted. –Gaman að sjá ykkur.
Alexis hefur væntanlega sagt ykkur fréttirnar. –Hvaða fréttir?
Þetta var svo sem ekkert stórmál
en um daginn í vinnunni þá föðmuðumst við Ted og...
Nei, ég var að tala um að þú hefðir náð prófunum.
Elskan mín. Þú náðir.
Þetta var nú aldeilis óvænt ánægja, Alexis.
Ekki að ég sé hissa.
Ég efaðist stöðugt... efaðist aldrei.
Um að þú gætir þetta.
Ég er bara fegin að þessu er lokið.
Þetta hefur aldeilis verið mikill dagur, Moira.
Ég fékk annars hugmynd varðandi málverkið.
Það er enn á sínum stað, ekki satt?
Ég var að spá í að til að spara pláss
gætum við skorið andlitin út
og búið til fjórar aðskildar myndir.
Við gætum gert það. Ég fékk aðra hugmynd.
Við látum það gossa. –Er þér alvara?
Það passar ekki, John.
Ég meina það ekki bara bókstaflega
því við erum ekki lengur svona fólk.
Við erum það en þó ekki.
Þetta er kannski rétt hjá þér.
Þegar ég lít á málverkið get ég ekki annað en velt því fyrir mér
hvort við vorum sérlega hamingjusöm á þessum tíma.
Já. –Við vorum það.
Við vorum fáránlega hamingjusöm.
Ég sakna bústaðarins við ströndina.
Mig dreymir ennþá um að vakna í gamla rúminu okkar
og að ekkert hafi breyst.
Við skulum ekki fara út í þessa sálma, Moira.
Við verðum að einbeita okkur að því sem við höfum núna.
Er það ekki? –Jú.
Alexis?
Já, einmitt. Þú ætlar í þessa átt.
Nei. Mig langaði bara að segja þér
að ég keypti svolítið handa þér vegna próflokanna.
Ó, Ted. Þú tókst upp prik.
Þetta er blýantur í laginu eins og kvistur.
Ég keypti hann í búðinni.
Þú ert aldeilis leyndardómsfullur.
Ég ætla að reyna að nota hann.
Hann virðist vera mjög viðkvæmur. –Já.
Hann var líka miklu dýrari en ég gerði ráð fyrir.
Ég þoli ekki þegar hlutirnir eru ekki verðmerktir.
Takk, Ted.
Nei, ég ætlaði ekki...
Þetta átti bara að vera þakkarkoss eins og hjá fullorðnu fólki.
Ég held reyndar að við ættum að forðast allt kossastand í bili.
Líka fullorðinskossa. –Já, auðvitað.
Líklega væri best að við bæði föðmuðumst
og ynnum saman eins og fullorðið fólk.
Ég skil hvað þú meinar. –Segjum það.
Frábært.
Eins fullorðins–spaðafimmu? –Já.
Þetta gekk rosalega vel. –Það finnst mér líka.
Við værum samt 25 prósent ríkari
ef við hefðum gert þetta á hinn veginn.
Ég er samt bara svona talnagaur.
Ef við hefðum ekki ákveðið að gera þetta svona
er ekki víst að við hefðum fengið allt þetta fólk til okkar.
Það besta af öllu er að við þurfum aldrei aftur að tala um þetta
vegna þess að núna höfum við opnað búðina. –Það er satt.
Til hamingju. –Til hamingju, sömuleiðis.
Ég get lagað þetta. –Já.
Ég ætlaði einmitt að segja að kannski þyrfti að laga þetta.
Þetta passar ágætlega hér.
Hvað fleira ætli Van Housen– hjónin hafi tekið frá okkur?
Ekki sóa tímanum í að hugsa um þessa mennsku hræfugla.
Ég held að þau hafi gert okkur greiða.
Þau sendu okkur áminningu um að það sé ekki alltaf gott
að velta sér upp úr fortíðinni.
Talaðu fyrir sjálfan þig, ég er rosalega sæt þarna.
Þetta er samt ekki líkaminn þinn.
Samt er þetta andlitið á mér, David.
Við skulum drífa okkur.
Það er eitthvað stórundarlegt á seyði með augnsvipinn á mömmu.
Það er eins og augun fylgi manni eftir.
Þau gera það. –Ó, Guð.
Íslenskur texti: Berglind Anna Sigurðardóttir