1
00:00:10,200 --> 00:00:15,200
Nei, nei, nei, nei, nei.
–Hvað?

2
00:00:15,200 --> 00:00:17,200
Taskan mín er horfin.
–Hvaða taska?

3
00:00:17,200 --> 00:00:20,200
Brúna taskan mín.
–Hvaða brúna taska?

4
00:00:20,200 --> 00:00:22,200
Heima fylltu brúnu
töskurnar þínar heilt herbergi.

5
00:00:22,200 --> 00:00:23,200
Hvaða brúna taska?

6
00:00:23,200 --> 00:00:25,200
Krókódílataskan.
Þessi sem mamma gaf mér.

7
00:00:25,200 --> 00:00:27,200
Hún er inni í skáp við hliðina
á skjalatöskunni minni.

8
00:00:29,200 --> 00:00:32,200
Það er strútataska.

9
00:00:34,200 --> 00:00:36,200
Róaðu þig nú niður og andaðu.

10
00:00:37,200 --> 00:00:38,200
Andaðu.

11
00:00:39,200 --> 00:00:41,200
Það er David. David hlýtur
að hafa tekið hana.

12
00:00:41,200 --> 00:00:47,200
Ásamt síðustu vonarglætunni.
–David tók bara sínar töskur.

13
00:00:47,200 --> 00:00:49,200
Er þér alvara? Hann hefur
áreiðanlega veðsett hana

14
00:00:49,200 --> 00:00:50,200
til að geta splæst á sig
handsnyrtingu.

15
00:00:50,200 --> 00:00:54,200
Af hverju í ósköpunum hefði David
átt að taka eina af töskunum þínum?

16
00:00:54,200 --> 00:00:55,200
Það nær bara ekki
nokkurri átt.

17
00:00:55,200 --> 00:00:56,200
Handklæði.
Frábært.

18
00:00:56,200 --> 00:00:58,200
Frú Rose.
Þú ert komin fram úr.

19
00:01:01,200 --> 00:01:02,200
Var ég nokkuð að trufla?

20
00:01:02,200 --> 00:01:06,200
Nei, við vorum bara
að leita að verðmætum og...

21
00:01:06,200 --> 00:01:07,200
Syni ykkar?

22
00:01:08,200 --> 00:01:13,200
Nei, það var reyndar brún taska.
Syni okkar líka.

23
00:01:13,200 --> 00:01:15,200
Hafið þið heyrt
eitthvað frá David?

24
00:01:15,200 --> 00:01:17,200
Ég vildi að ég væri
svona barnaleg.

25
00:01:17,200 --> 00:01:18,200
Hann er löngu horfinn, elskan.

26
00:01:18,200 --> 00:01:21,200
Hann stakk af
og skildi okkur eftir.

27
00:01:21,200 --> 00:01:26,200
Ég gæti alveg hringt í fólk
og látið vita.

28
00:01:27,200 --> 00:01:33,200
Það er fallega hugsað, Stevie.
Mjög fallega hugsað, takk.

29
00:01:33,200 --> 00:01:35,200
Þetta lýsir mikilli umhyggjusemi.

30
00:01:35,200 --> 00:01:39,200
Ég veit að þið David
áttuð náin kynni.

31
00:01:39,200 --> 00:01:42,200
Ég kom annars bara til að afhenda
ykkur þessi handklæði.

32
00:01:42,200 --> 00:01:47,200
Er þetta Stevie? Nennirðu að spyrja
hana hvort hún eigi auka rúmteppi?

33
00:01:47,200 --> 00:01:49,200
Ég er hérna enn.

34
00:01:49,200 --> 00:01:55,200
Komdu þá aðeins inn fyrir.
–Komdu endilega inn.

35
00:02:06,200 --> 00:02:08,200
Eigið þið nokkuð
stærri rúmteppi?

36
00:02:08,200 --> 00:02:10,200
Hvern fjandann
ertu að gera, Alexis?

37
00:02:11,200 --> 00:02:13,200
Ég er bara að reyna
að búa til aðeins meira pláss.

38
00:02:13,200 --> 00:02:15,200
Það gengur ýmislegt á
í lífi mínu þessa dagana.

39
00:02:16,200 --> 00:02:20,200
Ted spyr mig látlaust um það
hvort ég ætli að giftast honum

40
00:02:21,200 --> 00:02:25,200
og svo er þetta Mutt–dæmi líka
í gangi sem er mjög flókið og sexí.

41
00:02:25,200 --> 00:02:28,200
Ég veit bara ekki
hvað ég á að gera.

42
00:02:28,200 --> 00:02:29,200
Þú hefur þá væntanlega ekki
heyrt neitt í David?

43
00:02:30,200 --> 00:02:34,200
Já og svo er David
líka týndur.

44
00:02:41,200 --> 00:02:43,200
Já, hann er týndur.

45
00:02:44,200 --> 00:02:49,200
Ég finn hann hvergi.
Hvað myndir þú segja um það?

46
00:02:49,200 --> 00:02:52,200
Ég held að mamma þín
yrði alls ekki ánægð

47
00:02:52,200 --> 00:02:54,200
með að þú talaðir
svona við mig.

48
00:02:57,200 --> 00:02:59,200
Ég samhryggist þér.

49
00:03:02,200 --> 00:03:04,200
Hvað sögðu þeir?
–Ekkert.

50
00:03:04,200 --> 00:03:06,200
Ég er að verða
stressaður, Moira.

51
00:03:06,200 --> 00:03:08,200
Hafðu engar áhyggjur,
það er allt í lagi með hann.

52
00:03:08,200 --> 00:03:10,200
Þetta er ekki í fyrsta sinn
sem David strýkur frá okkur.

53
00:03:10,200 --> 00:03:11,200
Manstu þegar hann
var í gaggó

54
00:03:12,200 --> 00:03:14,200
og tók stundum
þotuna í leyfisleysi?

55
00:03:14,200 --> 00:03:17,200
Já, en nú á hann enga peninga.
–Hann á þá núna.

56
00:03:17,200 --> 00:03:21,200
Ef David veit eitthvað er það
verðgildi kvenmannstösku.

57
00:03:21,200 --> 00:03:24,200
Væri þér sama þótt við hættum nú
að tala um þessa tösku?

58
00:03:24,200 --> 00:03:27,200
Taskan, taskan, taskan.
–Hún er erfðagripur, John.

59
00:03:27,200 --> 00:03:30,200
Langamma mín tók hana með sér
þegar hún fór frá manninum sínum.

60
00:03:30,200 --> 00:03:34,200
Hún hefur gengið í erfðir
frá kvenleggnum í fjölskyldunni

61
00:03:34,200 --> 00:03:36,200
sem neyðartaska
ef ske kynni

62
00:03:36,200 --> 00:03:38,200
að við þyrftum að yfirgefa
mennina okkar um miðja nótt.

63
00:03:38,200 --> 00:03:40,200
Það er hughreystandi.

64
00:03:41,200 --> 00:03:42,200
Það er óþarfi
að hafa áhyggjur, elskan.

65
00:03:42,200 --> 00:03:43,200
Ég mun aldrei
þarfnast hennar.

66
00:03:43,200 --> 00:03:45,200
Þú veist samt að Alexis
mun þurfa hana.

67
00:03:45,200 --> 00:03:47,200
Oftar en einu sinni,
geri ég ráð fyrir.

68
00:03:47,200 --> 00:03:51,200
Ég elska þessa tösku. Ég hef passað
svo vel upp á hana í öll þessi ár

69
00:03:51,200 --> 00:03:55,200
og nú er hún einhvers staðar
á flandri. Dauðhrædd og alein.

70
00:03:55,200 --> 00:03:58,200
Við munum finna hana.
Við finnum töskuna þína.

71
00:03:58,200 --> 00:04:01,200
Við finnum töskuna, Moira.
–Það er líka eins gott.

72
00:04:01,200 --> 00:04:03,200
Já, við finnum hana.
–Gerðu það.

73
00:04:17,200 --> 00:04:19,200
Hæ.
Ég ætti ekki að koma inn.

74
00:04:20,200 --> 00:04:22,200
Þú stendur reyndar
á stofugólfinu heima hjá mér.

75
00:04:22,200 --> 00:04:24,200
Þú hleyptir þér sjálf inn.
–Já, ég veit það.

76
00:04:25,200 --> 00:04:27,200
Varðandi kvöldið
þarna um daginn...

77
00:04:28,200 --> 00:04:31,200
Það var rosalega gaman.

78
00:04:32,200 --> 00:04:33,200
Ég myndi segja að ég hafi ekki
skemmt mér betur allt árið.

79
00:04:33,200 --> 00:04:34,200
Það var rosa gaman.

80
00:04:35,200 --> 00:04:37,200
Ég væri reyndar alveg til í
að skemmta mér svona vel núna.

81
00:04:38,200 --> 00:04:41,200
Mér finnst æðislegt
að þú skulir segja það

82
00:04:41,200 --> 00:04:46,200
en þegar við vorum saman hélt ég
að fjölskyldan væri á förum héðan.

83
00:04:46,200 --> 00:04:48,200
Nú erum við hætt við það.

84
00:04:50,200 --> 00:04:51,200
Ég vildi gjarnan
vera leiður yfir því

85
00:04:52,200 --> 00:04:53,200
að foreldrum þínum tókst ekki
að selja bæinn en...

86
00:04:53,200 --> 00:04:55,200
Það er svo sorglegt.

87
00:04:56,200 --> 00:05:01,200
Mamma er eins og lifandi lík
og pabbi er byrjaður að stama.

88
00:05:01,200 --> 00:05:06,200
Vegna þess að við erum ekki á förum
eru málin orðin flóknari.

89
00:05:06,200 --> 00:05:08,200
Varðandi Ted.

90
00:05:10,200 --> 00:05:14,200
Ég hélt að öllu væri lokið
á milli ykkar Teds. –Ég líka.

91
00:05:14,200 --> 00:05:17,200
Hann virðist samt hafa
fengið misvísandi upplýsingar.

92
00:05:17,200 --> 00:05:20,200
Frá hverjum?
–Mér.

93
00:05:22,200 --> 00:05:25,200
Þangað til þetta
leysist allt af sjálfu sér

94
00:05:25,200 --> 00:05:28,200
hef ég ákveðnar skyldur
gagnvart Ted.

95
00:05:28,200 --> 00:05:31,200
Hendurnar á þér
eru svo mjúkar

96
00:05:31,200 --> 00:05:33,200
miðað við mann sem vinnur
bara erfiðisvinnu.

97
00:05:33,200 --> 00:05:35,200
Takk. Ég er duglegur
að nota handáburð.

98
00:05:35,200 --> 00:05:38,200
Það er mjög mikilvægt.
Rosalega mikilvægt.

99
00:05:45,200 --> 00:05:48,200
Ég get alveg beðið.
–Takk fyrir það.

100
00:05:51,200 --> 00:05:54,200
Þú lítur mjög vel
út í dag.

101
00:06:06,200 --> 00:06:08,200
Komið þið sæl, Rose–hjón.
Komuð þið til að segja mér

102
00:06:08,200 --> 00:06:11,200
að Alexis hefði látið sig hverfa
með garðsláttumanninum mínum?

103
00:06:11,200 --> 00:06:14,200
Roland, þetta fólk
hefur þolað nóg.

104
00:06:14,200 --> 00:06:16,200
Það er ekki í skapi
fyrir brandarana þína núna.

105
00:06:16,200 --> 00:06:18,200
Hún er það.

106
00:06:18,200 --> 00:06:21,200
Ég var í símanum í morgun
við þá hjá mannshvarfadeildinni.

107
00:06:21,200 --> 00:06:24,200
Hafið þið nokkuð frétt? –Nei.

108
00:06:24,200 --> 00:06:26,200
Komið endilega inn.

109
00:06:27,200 --> 00:06:30,200
Ég get ekki ímyndað mér
hvernig það sé að missa barn.

110
00:06:30,200 --> 00:06:32,200
Ég hef ekki misst hann.
Ég veit nákvæmlega hvar hann er.

111
00:06:33,200 --> 00:06:35,200
Hann er á Happy Hour án mín.

112
00:06:35,200 --> 00:06:38,200
Hann fór fyrir þremur dögum og við
höfum ekkert heyrt frá honum.

113
00:06:39,200 --> 00:06:41,200
Ég veit að þú veist þetta ekki,
Johnny,

114
00:06:41,200 --> 00:06:44,200
en tölfræðin segir okkur
að það líði að minnsta kosti

115
00:06:44,200 --> 00:06:46,200
48 klukkustundir þangað til hægt
sé að telja fólk af.

116
00:06:46,200 --> 00:06:50,200
Ég var að enda við að segja
að það væru liðnir þrír dagar.

117
00:06:51,200 --> 00:06:54,200
Eigum við þá að hætta leitinni?
–Guð minn góður.

118
00:06:54,200 --> 00:06:55,200
Ég skil.

119
00:06:59,200 --> 00:07:00,200
Roland Schitt hér.

120
00:07:01,200 --> 00:07:03,200
Já.

121
00:07:03,200 --> 00:07:06,200
Já, já.

122
00:07:09,200 --> 00:07:11,200
Já, einmitt.

123
00:07:13,200 --> 00:07:16,200
Já, ég er bara hress, en þú?
Akkúrat.

124
00:07:16,200 --> 00:07:18,200
Hvar?

125
00:07:21,200 --> 00:07:23,200
Ég skil þetta.
Frábært.

126
00:07:23,200 --> 00:07:24,200
Við hittumst þá bara þar
seinnipartinn.

127
00:07:24,200 --> 00:07:28,200
Ég færi ykkur fréttir.
Bíllinn er fundinn.

128
00:07:28,200 --> 00:07:33,200
En David?
–Það bar ekki á góma.

129
00:07:33,200 --> 00:07:35,200
Af hverju spurðirðu ekki?

130
00:07:35,200 --> 00:07:38,200
Þeir voru bara svo ánægðir
með að hafa fundið bílinn.

131
00:07:38,200 --> 00:07:39,200
Hringdu aftur í hann.
–Hringdu.

132
00:07:40,200 --> 00:07:42,200
Hringdu aftur í hann.
–Ég hef ekki númerið.

133
00:07:42,200 --> 00:07:43,200
Ég er samt með heimilisfangið.

134
00:07:43,200 --> 00:07:46,200
David er áreiðanlega hjá bílnum,
heldurðu það ekki, Roland?

135
00:07:47,200 --> 00:07:48,200
Þeir hefðu örugglega
sagt mér frá því

136
00:07:48,200 --> 00:07:50,200
ef þeir hefðu fundið lík
við hliðina á bílnum.

137
00:07:51,200 --> 00:07:54,200
Láttu mig bara
hafa heimilisfangið.

138
00:07:54,200 --> 00:07:56,200
Komdu með heimilisfangið.

139
00:07:57,200 --> 00:07:59,200
Minntist hann nokkuð
á töskur? –Nei.

140
00:07:59,200 --> 00:08:00,200
Við vorum búin
að tala um þetta.

141
00:08:00,200 --> 00:08:01,200
Voru töskur í bílnum?

142
00:08:04,200 --> 00:08:06,200
Besta vinkona mín á leikskólanum
strauk að heiman

143
00:08:06,200 --> 00:08:07,200
en foreldrar hennar
tóku ekki eftir því.

144
00:08:07,200 --> 00:08:11,200
Það endaði með því að forrík
asísk fjölskylda í Vancouver

145
00:08:11,200 --> 00:08:13,200
ættleiddi hana en síðan
eignuðust þau sitt eigið barn

146
00:08:13,200 --> 00:08:14,200
og þess vegna var hún
svolítið vanrækt.

147
00:08:14,200 --> 00:08:16,200
Ég man bara ekki hvort hún sé
aftur komin á götuna.

148
00:08:16,200 --> 00:08:18,200
Svo tók hann líka sléttujárnið sitt
þótt hann viti alveg

149
00:08:19,200 --> 00:08:20,200
að ég nota það
miklu meira en hann.

150
00:08:21,200 --> 00:08:23,200
Mér finnst þetta bara
mjög mikil sjálfselska.

151
00:08:23,200 --> 00:08:27,200
Alexis.
–Ted!

152
00:08:33,200 --> 00:08:36,200
Ég hef reynt að ná í þig í síma.
–Já, ég veit það.

153
00:08:36,200 --> 00:08:40,200
Það hefur bara verið svo brjálað
að gera eftir að David hvarf.

154
00:08:40,200 --> 00:08:42,200
Ég hef ekki getað sofið
og ekki borðað heldur.

155
00:08:42,200 --> 00:08:44,200
Samt varstu að panta þér ís.

156
00:08:44,200 --> 00:08:47,200
Ég sé hann sífellt fyrir mér
á botni einhvers stöðuvatns.

157
00:08:47,200 --> 00:08:50,200
Nei, nei, hann var
alræmdur alki

158
00:08:50,200 --> 00:08:51,200
og var dreginn upp úr vatninu
í síðustu viku.

159
00:08:52,200 --> 00:08:54,200
Guði sé lof
að þú ert hérna.

160
00:08:54,200 --> 00:08:57,200
Auðvitað. Ég hef lagt mig fram
um að vera til staðar fyrir þig.

161
00:08:57,200 --> 00:09:00,200
Þú hefur líklega ekki
fengið skilaboðin frá mér

162
00:09:00,200 --> 00:09:02,200
eða ég hef kannski ekki
sent þau á réttan hátt.

163
00:09:03,200 --> 00:09:05,200
Þetta er fallega sagt.

164
00:09:13,200 --> 00:09:16,200
Það er fjarri mér
að beita þig þrýstingi

165
00:09:16,200 --> 00:09:18,200
í sambandi við giftinguna en...
–Takk, Ted.

166
00:09:18,200 --> 00:09:19,200
Það er bara svo erfitt
að einbeita sér

167
00:09:19,200 --> 00:09:21,200
að einhverju svoleiðis
einmitt núna.

168
00:09:21,200 --> 00:09:23,200
Ég hef fullan
skilning á því.

169
00:09:23,200 --> 00:09:27,200
Þú sagðir samt að þig
langaði að giftast mér

170
00:09:27,200 --> 00:09:31,200
ef þú færir ekki héðan
og þú fórst ekki...

171
00:09:33,200 --> 00:09:36,200
Ég skil alveg hvað þú meinar.

172
00:09:36,200 --> 00:09:40,200
Tæknilega má samt segja
að eitt okkar hafi farið

173
00:09:40,200 --> 00:09:44,200
og það er því ekki útséð
með það hvort við förum öll.

174
00:09:44,200 --> 00:09:46,200
Ekki ennþá.
–Einmitt.

175
00:09:46,200 --> 00:09:49,200
Auðvitað langar mig
að vera með þér.

176
00:09:51,200 --> 00:09:53,200
Ég er bara svo hrædd.

177
00:09:56,200 --> 00:10:00,200
Um David eða að vera með mér?
–Já, einmitt það.

178
00:10:01,200 --> 00:10:02,200
Það eina sem við vitum

179
00:10:02,200 --> 00:10:05,200
er að bíllinn varð bensínlaus
við Amish–býli.

180
00:10:06,200 --> 00:10:10,200
Hefur David þá haldið sig
á Amish–býli í þrjá daga?

181
00:10:10,200 --> 00:10:13,200
Við höldum það.
–Vonandi er það rétt.

182
00:10:13,200 --> 00:10:15,200
Stevie mín.

183
00:10:15,200 --> 00:10:19,200
Ekki taka þetta óstinnt upp
en býrðu í þessum bíl?

184
00:10:19,200 --> 00:10:21,200
Hvað meinarðu?

185
00:10:22,200 --> 00:10:26,200
Þú ert væntanlega hætt við
að borða þessa samloku. –Já.

186
00:10:29,200 --> 00:10:31,200
Það eru samt kleinuhringir
undir sætinu. Þeir eru ennþá góðir.

187
00:10:39,200 --> 00:10:43,200
Alexis! Við höldum að bróðir þinn
sé kominn í leitirnar.

188
00:10:45,200 --> 00:10:48,200
Ég er rosa þreytt
eftir allt labbið.

189
00:10:52,200 --> 00:10:55,200
Þú ert bara þreytt því þú
varst stressuð vegna Davids.

190
00:10:55,200 --> 00:10:57,200
Hann er samt fundinn.
Þú ættir að fara.

191
00:10:57,200 --> 00:11:02,200
Alexis!
–Já, ég veit.

192
00:11:12,200 --> 00:11:14,200
Þetta er einmitt það
sem David vill.

193
00:11:14,200 --> 00:11:17,200
Hann vill að við keyrum
um allt á einhverri bíldruslu

194
00:11:18,200 --> 00:11:19,200
og leitum að honum.
Þetta er úthugsað.

195
00:11:19,200 --> 00:11:20,200
Þetta eru klókindi.

196
00:11:20,200 --> 00:11:22,200
Þú gætir verið að hrapa
að ályktunum, Moira.

197
00:11:23,200 --> 00:11:24,200
Ég kenndi honum allt
sem hann kann.

198
00:11:25,200 --> 00:11:27,200
Hann átti ekki að skilja mig eftir.
Þetta átti ekki að vera svona.

199
00:11:27,200 --> 00:11:31,200
Þið tvö hafið verið hræðilega
dramatísk síðan David fór.

200
00:11:31,200 --> 00:11:34,200
Eruð þið búin að gleyma því
þegar sómölsku sjóræningjarnir

201
00:11:34,200 --> 00:11:36,200
tóku mig í gíslingu
um borð á skútunni

202
00:11:36,200 --> 00:11:37,200
hans Davids Geffens
í heila viku

203
00:11:37,200 --> 00:11:40,200
en enginn svaraði
SMS–unum mínum?

204
00:11:40,200 --> 00:11:43,200
Ég var nýbúin að láta lita á mér
augnhárin. Ég sá allt í móðu.

205
00:11:43,200 --> 00:11:45,200
Gætum við kannski
einbeitt okkur aðeins?

206
00:11:46,200 --> 00:11:50,200
David hefur dvalið á bóndabæ
undanfarna þrjá daga.

207
00:11:50,200 --> 00:11:53,200
Með Amishfólki.

208
00:12:27,200 --> 00:12:28,200
Guði sé lof.

209
00:12:28,200 --> 00:12:30,200
David.

210
00:12:30,200 --> 00:12:34,200
Ég er komin, David.

211
00:12:34,200 --> 00:12:39,200
Við erum hérna, David!
–Ég veit það.

212
00:12:39,200 --> 00:12:41,200
Gerðu svo vel að koma, David.

213
00:12:41,200 --> 00:12:44,200
Hættið þessum köllum, David.
Komdu hingað.

214
00:12:44,200 --> 00:12:46,200
Við erum komin
til að fara með þig heim.

215
00:12:46,200 --> 00:12:47,200
Þremur dögum síðar.

216
00:12:47,200 --> 00:12:49,200
Það vissi enginn
hvar þú værir.

217
00:12:49,200 --> 00:12:51,200
Það var líka slökkt
á símanum þínum.

218
00:12:51,200 --> 00:12:53,200
Ég sendi Alexis SMS.

219
00:12:56,200 --> 00:13:00,200
Fyrirgefðu að ég skyldi ekki
svara einu SMS–i frá þér, David.

220
00:13:00,200 --> 00:13:02,200
Ég var að farast
úr áhyggjum, vinur.

221
00:13:02,200 --> 00:13:05,200
Hvar er David?
Hvar eru töskurnar hans?

222
00:13:05,200 --> 00:13:08,200
David.
–Hvað?

223
00:13:08,200 --> 00:13:10,200
Manstu eftir Mutt?
–Já.

224
00:13:10,200 --> 00:13:14,200
Það er komin upp flókin staða.
–Hvað gerðist?

225
00:13:15,200 --> 00:13:17,200
Við sváfum saman.

226
00:13:17,200 --> 00:13:22,200
Jæja, Alexis. Við skulum
tala um þetta á leiðinni heim.

227
00:13:22,200 --> 00:13:24,200
Leyfðu okkur að hjálpa þér
með töskurnar þínar.

228
00:13:25,200 --> 00:13:27,200
Hvað ef ég er ekki tilbúinn
til að koma heim?

229
00:13:27,200 --> 00:13:30,200
Það er padda á kjólnum þínum.
–Oj bara.

230
00:13:38,200 --> 00:13:42,200
Miriam er svo flink
að búa til smjör.

231
00:13:42,200 --> 00:13:46,200
Hún byrjar reyndar að strokka það
hálftíma of snemma á morgnana

232
00:13:46,200 --> 00:13:50,200
en það bragðast alveg eins
og smjörið á Ritz í París.

233
00:13:50,200 --> 00:13:52,200
Kannastu við það?
Það er svona ósaltað smjör.

234
00:13:53,200 --> 00:13:54,200
Enn og aftur
þökkum við ykkur fyrir

235
00:13:54,200 --> 00:13:58,200
að hafa annast David
á erfiðum tíma.

236
00:13:58,200 --> 00:14:01,200
Við ættum að þakka ykkur.
Fyrir að hafa komið.

237
00:14:02,200 --> 00:14:03,200
Við höfum verið andvaka
undanfarnar nætur

238
00:14:03,200 --> 00:14:05,200
vegna þess sem hefði
getað gerst ef enginn kæmi.

239
00:14:06,200 --> 00:14:08,200
Að við sætum uppi með hann.

240
00:14:08,200 --> 00:14:10,200
Elsku barnið mitt.

241
00:14:12,200 --> 00:14:15,200
Ég myndi borga ykkur fyrir ómakið
en ég er mjög blönk þessa dagana.

242
00:14:16,200 --> 00:14:18,200
Dvöl Davids hérna kenndi okkur

243
00:14:18,200 --> 00:14:24,200
dýrmæta lexíu í þolinmæði,
fyrirgefningu... –Stillingu.

244
00:14:25,200 --> 00:14:29,200
Það virðist sem þið hafið
passað eigur okkar mjög vel.

245
00:14:29,200 --> 00:14:32,200
Ég vona að þetta hafi ekki
verið of mikill átroðningur.

246
00:14:32,200 --> 00:14:36,200
Ég er ekki viss um að ég sé
tilbúinn til að fara heim strax.

247
00:14:36,200 --> 00:14:39,200
Samt er tími þinn hjá okkur
liðinn undir lok.

248
00:14:40,200 --> 00:14:43,200
Þessir þrír dagar sem þú
varðir hér hjá okkur, David,

249
00:14:43,200 --> 00:14:44,200
munu varðveitast
í minningunni

250
00:14:44,200 --> 00:14:47,200
í marga, marga daga
og margar, margar nætur.

251
00:14:48,200 --> 00:14:50,200
Þakka ykkur fyrir góðvildina

252
00:14:50,200 --> 00:14:53,200
þegar enginn annar
sýndi mér góðvild

253
00:14:53,200 --> 00:14:55,200
og samúðina þegar enginn annar
sýndi mér...

254
00:14:55,200 --> 00:14:56,200
Fyrirgefðu, vinur.

255
00:14:56,200 --> 00:14:58,200
Er það ekki gamall
og góður siður

256
00:14:58,200 --> 00:15:03,200
að þiggja staðgóða
máltíð hjá Amishfólki?

257
00:15:03,200 --> 00:15:06,200
Ekki alltaf.
Góða ferð.

258
00:15:08,200 --> 00:15:09,200
Nú, jæja.

259
00:15:09,200 --> 00:15:11,200
Þakka ykkur fyrir.

260
00:15:15,200 --> 00:15:17,200
Hvar erum við?

261
00:15:23,200 --> 00:15:26,200
Veistu hvað ég hef oft þurft
að biðja Roland afsökunar?

262
00:15:26,200 --> 00:15:29,200
Þú mátt ekki bara aka burt
á annarra manna bílum, David.

263
00:15:29,200 --> 00:15:30,200
Hvað varstu eiginlega að hugsa?

264
00:15:30,200 --> 00:15:36,200
Það sem þú gerðir var hvatvíst,
duttlungafullt og dramatískt.

265
00:15:36,200 --> 00:15:38,200
Það var líka rangt.

266
00:15:38,200 --> 00:15:40,200
Allt í lagi. Það var öllum
sama þegar Alexis hvarf.

267
00:15:40,200 --> 00:15:42,200
Ég hvarf ekki, David.

268
00:15:42,200 --> 00:15:44,200
FBI vissi allan tímann
hvar ég væri.

269
00:15:44,200 --> 00:15:48,200
Það sem skiptir mestu er
að við endurheimtum David,

270
00:15:48,200 --> 00:15:52,200
við endurheimtum töskuna
og við erum öll hérna saman.

271
00:15:52,200 --> 00:15:56,200
Hvaða tösku?
–Þú stalst töskunni minni.

272
00:15:56,200 --> 00:15:58,200
Áttu við þessa tösku?

273
00:15:58,200 --> 00:16:00,200
Hún leit út fyrir að hafa
verið ónotuð í heila öld

274
00:16:00,200 --> 00:16:02,200
og þess vegna notaði ég hana
undir snyrtidótið mitt.

275
00:16:02,200 --> 00:16:04,200
Hvernig dettur þér í hug að ég
færi að stela þessari tösku?

276
00:16:04,200 --> 00:16:05,200
Ég veit það ekki, David.

277
00:16:05,200 --> 00:16:07,200
Af hverju stalstu
augnblýantinum mínum?

278
00:16:07,200 --> 00:16:09,200
Það var bara ákveðið tímabil
þegar ég var í gaggó.

279
00:16:09,200 --> 00:16:13,200
Komuð þið til að ná í mig
eða þessa tösku?

280
00:16:13,200 --> 00:16:15,200
Við komum til að sækja þig.
–Amma mín átti þessa tösku.

281
00:16:16,200 --> 00:16:19,200
Ég húkkaði mér far um hánótt.

282
00:16:19,200 --> 00:16:23,200
Ég var svartklæddur og nánast
bað um að ekið yrði á mig.

283
00:16:24,200 --> 00:16:25,200
Af hverju?

284
00:16:25,200 --> 00:16:28,200
Þú sagðir mér að Diane Sawyer
hefði gefið þér þessa tösku.

285
00:16:28,200 --> 00:16:30,200
Líka að hún væri eftirlíking.
–Ég vildi ekki að þú tækir hana.

286
00:16:30,200 --> 00:16:35,200
Ég hef sagt fjölmörgum að Diane
Sawyer seldi falsaðar töskur.

287
00:16:35,200 --> 00:16:40,200
Ég svaf í bílskotti.
Um hánótt.

288
00:16:40,200 --> 00:16:43,200
Guð minn almáttugur!
Hver hefur ekki gert það?

289
00:17:15,200 --> 00:17:16,200
Hæ.

290
00:17:16,200 --> 00:17:19,200
Hvað get ég gert...
–Hvernig hefurðu... –Ha?

291
00:17:20,200 --> 00:17:24,200
Ég kem færandi hendi.
–Þvílíkt örlæti.

292
00:17:26,200 --> 00:17:28,200
Ég held að bílnum þínum veitti ekki
af því að vera þrifinn.

293
00:17:28,200 --> 00:17:31,200
Er þetta dauður íkorni
þarna í hettunni?

294
00:17:33,200 --> 00:17:37,200
Þau sögðu að þú hefðir
spurst fyrir um mig.

295
00:17:37,200 --> 00:17:41,200
Mér fannst það fallegt af þér.
–Ég gerði það ekki.

296
00:17:42,200 --> 00:17:45,200
Þau sögðu að þú hefðir gert það.
–Það var misskilningur hjá þeim.

297
00:17:45,200 --> 00:17:47,200
Nú, jæja.

298
00:17:47,200 --> 00:17:50,200
Ég vonaði reyndar að þú
kæmir ekkert aftur.

299
00:17:51,200 --> 00:17:54,200
Þetta eru líklega
hlýlegustu móttökur

300
00:17:54,200 --> 00:17:56,200
sem ég hef fengið
enn sem komið er.

301
00:17:56,200 --> 00:18:00,200
Yfirleitt þegar maður segist
vera hrifinn af einhverjum

302
00:18:00,200 --> 00:18:02,200
og það næsta sem hann gerir er
að bruna beinustu leið út úr bænum

303
00:18:02,200 --> 00:18:07,200
vonar maður bara að maður
þurfi aldrei að sjá hann aftur.

304
00:18:08,200 --> 00:18:14,200
Mér til varnar hafði ég ætlað mér
að vera miklu lengur í burtu

305
00:18:14,200 --> 00:18:17,200
en ég var orðinn blankur og gleymdi
líka hleðslutækinu fyrir símann.

306
00:18:17,200 --> 00:18:20,200
Þér gekk samt gott eitt til.

307
00:18:22,200 --> 00:18:25,200
Það er samt ekki eins og ég hafi
ekki hugsað um það sem þú sagðir.

308
00:18:25,200 --> 00:18:27,200
Eftir að við töluðum saman

309
00:18:27,200 --> 00:18:30,200
hugsaði ég um að þarna færi
eini vinur minn í burtu.

310
00:18:30,200 --> 00:18:33,200
Prófaðu að segja það upphátt.
Það er mjög drungalegt.

311
00:18:41,200 --> 00:18:48,200
Við verðum bara að vinna
úr þessu, er það ekki? –Jú.

312
00:18:48,200 --> 00:18:52,200
Ef það er það sem þú vilt.
Ég vildi það mjög gjarnan.

313
00:18:54,200 --> 00:18:59,200
Segðu mér bara hvað þú vilt
að ég geri og ég skal gera það.

314
00:18:59,200 --> 00:19:02,200
Byrjum á því að þú farir
út af skrifstofunni minni

315
00:19:02,200 --> 00:19:05,200
og síðan skulum við sjá til.

316
00:19:06,200 --> 00:19:08,200
Það er best að ég fari
út af skrifstofunni þinni.

317
00:19:08,200 --> 00:19:12,200
Ég ætla sem sagt að koma mér
út af skrifstofunni þinni.

318
00:19:15,200 --> 00:19:18,200
Vertu margblessuð.
–Kærar kveðjur.

319
00:19:30,200 --> 00:19:32,200
Áttu við að þessari mynd
hafi verið dreift um bæinn?

320
00:19:32,200 --> 00:19:33,200
Hún var tekin áður en
ég fór í nefaðgerðina.

321
00:19:33,200 --> 00:19:35,200
Hvernig átti að vera hægt
að þekkja mig?

322
00:19:35,200 --> 00:19:38,200
Það er einstakur hæfileiki
að afskræma hégómann

323
00:19:38,200 --> 00:19:39,200
en samt tókst þér það.

324
00:19:39,200 --> 00:19:41,200
Fjandinn sjálfur.

325
00:19:41,200 --> 00:19:43,200
Sæl, Rose–fjölskylda.

326
00:19:43,200 --> 00:19:46,200
Getur þetta ekki beðið þangað til
við höfum borðað morgunmatinn?

327
00:19:46,200 --> 00:19:48,200
Þetta tekur enga stund.

328
00:19:48,200 --> 00:19:55,200
Mikið er ég ánægður að sjá þig
heilan á húfi, David. –Takk.

329
00:19:55,200 --> 00:19:58,200
Þú þarft ekki að hafa áhyggjur,
ég ætla ekki að kæra þig.

330
00:20:00,200 --> 00:20:02,200
Fólk mun hugsa sig
tvisvar um

331
00:20:02,200 --> 00:20:04,200
áður en það reynir
að stela bílnum mínum.

332
00:20:04,200 --> 00:20:06,200
Skammastu þín, David.

333
00:20:07,200 --> 00:20:12,200
Viltu ekki segja
eitthvað við Roland?

334
00:20:16,200 --> 00:20:21,200
Mér þykir leitt að hafa tekið
bílinn þinn í leyfisleysi.

335
00:20:34,200 --> 00:20:40,200
Það voru mistök
sem munu ekki endurtaka sig.

336
00:20:48,200 --> 00:20:50,200
Guð minn góður.

337
00:20:51,200 --> 00:20:52,200
Mér líður mjög
illa vegna þess.

338
00:20:53,200 --> 00:20:54,200
Er það, David.

339
00:20:55,200 --> 00:20:59,200
Allt í lagi þá.
Ég samþykki afsökunarbeiðnina.

340
00:20:59,200 --> 00:21:01,200
Takk fyrir það.
–Gott.

341
00:21:01,200 --> 00:21:03,200
Þá skulum við ræða aðeins
um bensínið.

342
00:21:03,200 --> 00:21:04,200
Ég var að spá í svona
50 kall á kílómetrann.

343
00:21:04,200 --> 00:21:06,200
Ég held að þetta sé komið
hjá okkur, Roland.

344
00:21:14,200 --> 00:21:15,200
Gefðu mér safann þinn.
–David!

345
00:21:16,200 --> 00:21:18,200
Íslenskur texti:
Berglind Anna Sigurðardóttir