Það er kona hérna sem hafði ekki efni á persneskri mottu
og þess vegna málaði hún hana á gólfið hjá sér.
Henni er hrósað í hástert fyrir frumlegheitin.
Mér heyrist þetta vera mjög skapandi lausn.
Það væri meira skapandi að fara í heilablaðsaðgerð
til að gleyma því að mann langaði í fallega hluti.
Þetta er svo ömurlegt.
Góða nótt, John.
Sofðu vel, elskan mín.
Viltu gera svo vel að lækka í þessu, David!
Eins og ég myndi hlusta á þetta.
David og Alexis! Lækkið í tónlistinni!
Hávaðinn kemur hinum megin frá. –Hvað sagðirðu?
Gætirðu lækkað aðeins í tónlistinni, takk?
Halló?
Við erum að reyna að sofna hérna. –Hættu þessum öskrum.
Ég er að reyna að lækka í tónlistinni.
Værirðu til í að hætta að berja í vegginn?
Hættu að öskra á pabba þinn, David. –Halló?
Af hverju öskra allir? –Þetta er nóg, Alexis.
Tónlistin er of hátt stillt. –Fáðu þau þá til að lækka.
Það er einmitt það sem ég er að reyna.
John?
Hefurðu einhverja hugmynd um hvernig svefnleysi
fer með andlitið á manni?
Svafstu ekki neitt?
Hvernig átti ég að geta sofið í þessum hávaða?
Hvaða hávaða? Þau slökktu á tónlistinni.
Nei, þú sofnaðir bara og skeyttir engu um velferð mína.
Nú er ég þrútin um augun. Er þroti í augunum?
Nei, þau eru alveg eins og þau hafa alltaf verið, Moira.
Eru augun í mér þá alltaf þrútin?
Það er allt í lagi með augun í þér, Moira.
Þessir pokar eru eins og úttroðnir sígaunavagnar.
Guð minn góður, þetta má ekki gerast.
Gott og vel. Ég skal sjá um þetta.
Væruð þið til í að lækka í tónlistinni, takk?
Konan mín hefur ekkert sofið í alla nótt.
Blessaður, Johnny. –Roland?
Hvað ertu að gera hérna?
Við erum í framkvæmdum heima og þess vegna ætlum við
að gista hér þangað til þeim lýkur.
Ekki klára allt heita vatnið, elskan. Takk.
Er Jocelyn hérna? –Já.
Þetta er Johnny. Ég skila kveðju til hans.
Jocelyn biður að heilsa.
Heyrðuð þið ekki í okkur í gærkvöldi? –Nei.
Við börðum og börðum.
Það sem þið frúin gerið seint á kvöldin kemur ykkur einum við.
Við börðum í vegginn, Roland. Með hnefunum.
Ef þið eruð fyrir það káfar það ekkert upp á mig heldur.
Hættu nú. –Hvað?
Hvað eruð þið að gera hérna? –Ég sagði þér það.
Það flæddi inn í kjallarann hjá okkur.
Þú sagðir að þið stæðuð í framkvæmdum.
Við framkvæmum vegna þess að það flæddi inn í kjallarann.
Hvað?
Það er laukrétt hjá þér, elskan.
Það er tímabært að við biðjum Johnny að fara.
Johnny, mér finnst að þú ættir...
Er Jocelyn hér í raun og veru? –Heyrðirðu þetta, elskan?
Hann heldur að þú sért ekki hérna. Værirðu til í að segja honum það?
Takk. Ertu þá ánægður?
Jocelyn?
Sjáðu nú til, Johnny.
Ef þú ert ekki með húsleitarheimild ætlum við Jocelyn að loka dyrunum.
Jocelyn?
Þetta er nóg.
Heldurðu sem sagt að Jocelyn standi á bak við þetta?
Ég tel augljóst að þau hafi rifist.
Ég skil ekki hvernig hún þolir hann.
Núna býr hann við hliðina á okkur.
Ég hef aldrei látið sem mér líki þetta mótel
en það skapaði samt ákveðna fjarlægð
á milli okkar og þessa fólks.
Hvað heldurðu að þau verði lengi hérna?
Ég má ekki til þess hugsa.
Þetta er það síðasta sem við þurfum, John.
Það er rétt svo að við þolum við hérna eins og staðan er.
Hvað áttu við með því, Moira? Að við rétt svo þolum við?
Að búa svona þröngt er í sjálfu sér næg áþján og álag á hjónabandið
en nú er Roland orðinn nágranni okkar.
Þetta mun ríða okkur að fullu.
Ó, Moira. Þetta mun alls ekki ríða hjónabandi okkar að fullu.
Mér finnst einmitt hafa gengið svo vel hjá okkur
síðan við komum hingað.
Ég man varla eftir því að við höfum rifist.
Það er einmitt málið.
Í svona litlu herbergi verður maður bara að bíta á jaxlinn
ef maður verður pirraður því annars verður maður vitlaus.
Pirraður? Um hvaða pirring ertu að tala? Verð ég pirraður?
Við verðum öll pirruð yfir minniháttar yfirsjónum og ósiðum.
Eins og hverjum?
Stundum drekk ég aðeins of mikið te.
Er það allt og sumt? Þú drekkur te.
Það róar mig niður og þess vegna myndir þú kannski segja
að ég væri óþarflega taugaveikluð og óörugg.
Nei, ég myndi kannski segja að stundum færirðu
óþarflega mikið í vörn og værir jafnvel vænisjúk.
Það gerist bara eftir að þú hefur talað við mig
í föðurlegum umvöndunartóni.
Föðurlegum umvöndunartóni? –Þarna kom það.
Finnst þér ég tala með föðurlegum tóni?
Ég vildi að þú gætir heyrt sjálfan þig tala.
Þú gerir það samt aldrei.
Það er líklega hitt vandamálið. Ég heyri ekki í sjálfum mér.
Það er einmitt vegna þess að við sitjum á okkur
sem hjónabandið gengur svona vel.
Þú hefur samt enga galla annan en að drekka te.
Ég viðurkenndi að ég færi óþarflega oft í vörn
en það er bara þegar þú lætur eins og smákrakki.
Læt ég eins og smákrakki? –Já, John.
Þetta er ekki rétti tíminn til að taka enn eitt frekjukastið.
Af okkur tveimur er það ekki ég sem tek frekjuköst.
Ég ætla ekki að taka þátt í þessu.
Ég kæri mig ekki um að hann verði vitni að því.
Fyrirgefðu, það er greinilegt að þetta spjall okkar
hefur komið þér úr jafnvægi.
Ég verð að fá mér ferskt loft.
Það er síðan enn eitt vandamálið, hr. Rose.
Þú útkljáir aldrei rifrildi. –Þetta rifrildi er útkljáð.
Stevie, þú veist áreiðanlega ýmislegt um hagkvæmt húsnæði.
Heldurðu að þetta sé í lagi?
Þetta er íbúðarauglýsing.
Já, ég veit það. Finnst þér hún samt ekki krúttleg?
Ég myndi ekki segja að nokkur íbúð í þessum bæ væri krúttleg.
Hæ. –Hæ?
Það hangir hellingur af nærbolum á snúru fyrir utan herbergið mitt.
Væri möguleiki á að fjarlægja þá eða er verið að taka upp
atriði í hryllingsmynd sem ég vissi ekki um?
Roland ætlar reyndar að vera hérna í nokkra daga. –Oj.
Það er ógeðslegt. Hvað er eiginlega í gangi?
Leyfðu mér að líta á þetta.
Sjarmerandi stúdíóíbúð til leigu í neðri SC.
Hvað er neðri SC?
Ég hélt að það væri bara ein löng gata í þessum bæ.
Ég er að spá í að leigja mér húsnæði.
Ég á von á peningum og það er bara ekki smart
að vera komin á þennan aldur og búa ennþá heima.
Ekki móðgast, David. –Ekkert mál.
Það er ekki eins og ég hafi eitthvað um þetta að segja.
Þú ert samt fullorðinn maður, miklu eldri en ég og þú býrð heima.
Það er bara frekar niðurlægjandi. –Laus strax.
Gætirðu þá flutt út strax í kvöld? –Nei.
Ég þarf að nota minn helming af herberginu sem gestaherbergi.
Það væri enn betra að þú framleigðir það.
Það eru áreiðanlega fjölmargir flækingar í húsnæðisleit.
Talandi um það, David, þú þarft að koma með mér að líta á íbúðina.
Af hverju ætti ég að gera það?
Vegna þess að ég er aðlaðandi og einhleyp kona
og mér fyndist óþægilegt að fara alein að skoða íbúð.
Hvað ef manneskjan sem sýndi þér íbúðina
væri ótrúlega myndarlegur og einhleypur fasteignasali?
Slík manneskja fyrirfinnst ekki í þessum bæ.
Ef það er rétt, verðurðu að koma með mér, David.
Ef mér líst vel á íbúðina
geturðu fengið herbergið alveg út af fyrir þig.
Allt í lagi?
Hún er klikkuð.
Það væri gott ef þú gætir leyst þetta nærbolamál.
Þeir eru svo margir. Þetta er alveg yfirþyrmandi.
Bless.
Fyrir augun í mér.
Sæll, Johnny. –Hæ, Jocelyn.
Hvernig hefurðu það? –Bara fínt, takk.
Í alvöru? –Já.
Ég tók eftir því að þú varst eitthvað niðurdreginn í dag.
Niðurdreginn?
Kannski er það vegna þess að maðurinn þinn er fluttur
í herbergið við hliðina á okkur á mótelinu.
Mig grunaði að hann færi þangað. Við gistum þar í brúðkaupsferðinni.
Við skemmtum okkur mjög vel í þessu herbergi.
Ég held að hann sé ekki að skemmta sér núna.
Hann spilaði "Don't Cry Out Loud" klukkan tvö í nótt.
Það þykir mér leitt að heyra.
Það var brúðkaupslagið okkar.
Reyndar er það lagið okkar síðan við keluðum fyrst.
Ég þarf reyndar ekki að heyra um það í smáatriðum.
Ég myndi vilja bjóða þér að setjast en...
Takk, endilega.
Þið tvö eruð sem sagt... –Já.
Að ganga í gegnum eitthvað.
Við lentum í smá rifrildi og ég sagði honum að ég þyrfti rými.
Það gleður mig að þú hafir þitt rými og að Roland hafi sitt.
Nú skal ég segja þér hver er í miklum rýmisvanda.
Ég skil, Johnny.
Stundum er auðveldara að kenna öðrum um vandamál sín
en að líta inn á við, ertu ekki sammála?
Hvað meinarðu?
Það er frekar augljóst að þið Moira eigið líka við vandamál að stríða.
Nei, það er alls enginn vandi á ferðinni.
Alls engin vandi. Ef svo er er það vegna þess
að maðurinn þinn er að gera okkur...
Ætlarðu sem sagt að halda því fram að það sé allt í himnalagi?
Það er nákvæmlega ekkert að.
Áttu við hvort það sé minni háttar ágreiningur eða pirringur? –Já.
Það er allt í lagi hjá okkur. –Gott.
Gerið svo vel að koma þessa leið.
Eins og þið finnið er svona léttleikandi gustur hérna.
Með "gusti" á ég við að það er stöðugur dragsúgur hérna inni
en maður finnur víst bara fyrir honum á veturna.
Mér finnst þetta svo krúttlegt.
Þarna er líka fallegur gluggi með útsýni yfir allan bæinn.
Kaffihúsið, verkstæðið og þarna er líka tré.
Þetta er flott, er það ekki? Mér finnst þetta mjög krúttlegt.
Bíddu aðeins. Er þetta krúttlegt?
Ég veit að hér er bjart og rúmgott og vindasamt
en ég er ekki viss um að þetta sé krúttlegt.
Þetta er mjög krúttlegt.
Eru þessir listar upprunalegir?
Já, en það er samt ekkert mál að rífa þá í burtu.
Það er ég sem ætti að spyrja spurninganna hér.
Gerðu það endilega.
Hvenær...
Virkar arininn?
Já, við fundum meira að segja
sviðið íkornahræ í honum í síðustu viku.
Hvað ertu að gera, David?
Þú baðst mig um hjálp. Ég er að hjálpa til.
Hvað kostar þetta?
Þeir vilja fá 275 dollara en ég held að það séu draumórar.
Á viku? –Nei, á mánuði.
Ég held samt að við ættum að geta lækkað það eitthvað.
Kostar þetta 275 dollara á mánuði?
Það er minna en ég borgaði fyrir pósthólfið mitt í New York.
Finnst þér að ég ætti að taka hana?
Hún er voðalega gömul.
Ég held að mig langi að fá að sjá leigusamninginn.
Ég hélt að þú ætlaðir aldrei að spyrja.
Þetta minnir svolítið á gömlu skrifstofuna þína í vesturbænum.
Manstu eftir henni? –Já. –Svo krúttleg.
Veistu hvað ég held að hafi orsakað þetta?
Þessar fjárans kosningar. Þær reyna mikið á sambönd fólks.
Ekki misskilja mig, ég er virkilega ánægð með það
hversu vel Roland hefur stutt mig í kosningabaráttunni
en stundum getur hann bara verið svo... –Pirrandi?
Óþolandi?
Ég ætlaði að segja viðkvæmur. –Viðkvæmur, já.
Sérstaklega þegar ég vil gera eitthvað upp á eigin spýtur.
Finnst þér hann virkilega óþolandi og pirrandi?
Nei, alls ekki. Ég reyndi bara að ímynda mér hvernig þér liði.
Ég verð reyndar mjög oft vonsvikin.
Maður reynir að halda uppi eðlilegum samræðum við hann
en þá verður hann oft þrjóskur og eigingjarn.
Síðan lætur hann eins og það sért þú sem hegðir þér eins og barn.
Einmitt! –Er það ekki?
Það er einmitt þannig en síðan er það sem þú segir afbakað
og snúið út úr fyrir þér og notað gegn þér.
Já. Roland er einmitt þannig.
Hann vænir þig um að vera uppstökka og telur sig þess vegna
mega segja hvað sem er við þig. –Þetta er alveg rétt hjá þér.
Ég hélt að ég væri jafnvel tilbúin til að fyrirgefa honum
en ég held samt að honum veitti ekki af
að vera nokkrar nætur í viðbót á mótelinu.
Svo mætti kannski segja að þú kenndir honum ákveðna lexíu
með því að fyrirgefa honum? Er það ekki?
Því fyrr sem þú fyrirgefur honum því betra verður það fyrir þig.
Roland!
–Já, já, já.
Þetta er ekki hentugur tími, Moira. Við Jocelyn erum að útbúa dögurð.
Þú getur hætt þessum látalátum. Við þurfum að tala saman.
Lokaðu dyrunum, elskan. Flugurnar sleppa allar út.
Það er tímabært að þú farir heim og biðjist afsökunar.
Þá það, ég skal gera það. Bara ein spurning.
Hvar er Johnny? –Ég held að hann sé í vinnunni.
Hann virtist vera reiður í morgun.
Kannski væri rétt að þú færir heim og bæðist afsökunar.
Því miður, elskan, það er mjög hljóðbært hérna.
Ég veit allt um það.
Eina ástæðan fyrir þessu orðaskaki okkar Johns var sú
að við vorum úrvinda eftir að fá ekki svefnfrið alla nóttina.
Það var einhver hér á mótelinu
að spila tónlist til klukkan fjögur í nótt.
Fyrirgefðu, en ertu að kvarta undan fríu gistingunni
sem ég reddaði fyrir ykkur á síðasta ári?
Ég tel okkur hafa verið mjög kurteisa gesti, Roland.
Við höfum gert okkur far um að leggja heilmikið af mörkum
til þessa samfélags sem er reyndar alveg einstaklega illa stjórnað.
Svona þoli ég ekki.
Það er einmitt svona hroki sem ég þoli ekki.
Þið komið hingað og haldið að þið vitið allt. –Nei.
Ef ég væri í þínum sporum væri ég móttækilegri fyrir nýjum hugmyndum.
Vitanlega værirðu það. Auðvitað. –Ég væri það.
Já, einmitt. Halló, allir.
Ég heiti Moira Rose og ég þekki margt frægt fólk
og þess vegna kann ég ekki að tala við almúgann.
Afsakið mig, ég er að koma.
Er íbúðin ekki fullbúin húsgögnum?
Nei, hún verður galtóm.
Það hlýtur að vera dýrt að kaupa húsgögn í svona íbúð.
Nei, ekki ef maður kaupir notað.
Maður getur líka farið eldsnemma á fætur á þriðjudögum
þegar sorpið er hirt og náð sér í sófa sem einhver hefur hent.
Ég þarf eiginlega ekki á svoleiðis dóti að halda.
Ég kann ágætlega við þessa naumhyggju.
Það er mjög hljótt hér inni, Ray. Næstum óhugnanlega hljótt.
Fyrri eigandi lét hljóðþétta íbúðina
en það er samt skondið að fólkið sem býr í næstu íbúð
er vitaheyrnarlaust og þess vegna gætirðu öskrað tímunum saman
en það myndi samt enginn heyra í þér.
Heyrðirðu þetta?
Þú gætir öskrað tímunum saman en það myndi enginn heyra í þér.
Ímyndaðu þér bara hvað það væri gaman þegar maður héldi partí.
En hvað með bílastæði? –Þú átt ekki einu sinni bíl.
Guð minn góður, David.
Ef þig langar svona mikið í þessa íbúð skaltu bara segja það.
Hver sagði að mig langaði í hana? –Viltu hana ekki?
Nei.
En ef ég segði að mig langaði ekki í hana
myndirðu þá samt ekki vilja hana? –Viltu sem sagt ekki íbúðina?
Ég er bara að reyna að komast að því hvort þú viljir hana.
Jæja þá. Ég tel mig vita hvers vegna þú hefur efasemdir.
Það bjó hér manneskja sem svipti sig lífi
en góðu fréttirnar eru þær
að við komum fyrir nýrri spaðaviftu sem mun losna.
Svo að ég svari spurningunni þá fylgir líka bílastæði.
Það má líka vera með ketti.
Eigum við þá að láta allt flakka? Við skulum bara gera það, Roland.
Þú ert tilfinningalega heftur og sjálfsdýrkandi mann–krakki.
Þú notar þetta vald sem þú telur þig hafa
eins og hrekkjusvín í barnaskóla.
Þú ert bara gervimanneskja sem óttast ekkert eins mikið
og að einhver teldi þig bara vera venjulega manneskju.
Ég var alltaf bara venjuleg manneskja.
Þú ert bara snobbaður pilsvargur með trúðamálningu
og skúringamoppu á hausnum.
Þú ert óforbetranlegur fáviti. Hjónaband þitt er jafn ömurlegt
og þessi bær og það er engum að kenna nema sjálfum þér.
Hægan nú.
Þetta var of langt gengið. –Já.
Þetta var einum of. –Ég missti þetta út úr mér.
Þú fórst langt yfir strikið.
Ég kann vel við Jocelyn. Samband ykkar er mjög sérstakt.
Við erum svo sem ekki alltaf sammála.
Hver er það?
John?
Fyrirgefðu, elskan. Ég ætlaði ekki að vekja þig.
Ég heyri enga tónlist núna. –Ég held að hann sé farinn.
Það er ánægjulegt. Það er gott.
Hann þurfti bara að fá svolitla útrás.
Jocelyn verður ánægð með það. Hún var að koma að ná í hann.
Í alvöru? –Já. Ég held að hún hafi
bara þurft að vera aðeins ein og hreinsa hugann.
Það er skiljanlegt. Það er samt óheppilegt
að þau skuli ekki geta talað saman um það sem þau vilja.
Þau eiga ekki það sem við eigum.
Ég mótmæli því ekki.
Sagðirðu ekki að Jocelyn væri komin til að sættast við hann?
Jú.
Þetta lag er brúðkaupslagið þeirra.
Viðurkenndu bara að þig langaði í íbúðina.
Ég spurði bara spurninga til að hjálpa þér að ákveða þig.
Þú ert glataður lygari, David.
Þetta er samt frekar góður samningur.
Í alvöru talað, gætirðu hugsað þér að búa í íbúð
þar sem einhver svipti sig lífi?
Ég get næstum lofað þér því að það drap sig einhver í þessu herbergi.
Oj, David.
Góða nótt. –Góða nótt.
Stundum sé ég ýmislegt á nóttunni. –Guð minn góður, David.
Það er satt. Ég sé dökka veru.
Stundum er hérna gömul kona sem vappar í kringum rúmið þitt.
Hún veifar höndunum yfir andlitinu á þér.
Ég held samt að beinaberu fingurnir hafi aldrei snert á þér munninn.
Mamma!
Hefurðu einhvern tíma verið með sprungnar varir þegar þú vaknar?
Pabbi!
Pabbi er dauður.
Þú ert svo ömurlegur, David.
Hættu þessu.
Íslenskur texti: Berglind Anna Sigurðardóttir