Nazywam się Ben Burke.
Wszystkiego najlepszego!
Mój ojciec był agentem Secret Service w Seattle.
Zniknął w miasteczku Wayward Pines w Idaho.
Pojechaliśmy tam z mamą.
Obudziliśmy się 2000 lat później.
Jest teraz 4032 rok.
Destrukcyjny wpływ człowieka na środowisko doprowadził do ewolucyjnych aberracji.
Powstali Inni,
którzy władają Ziemią.
Jeden człowiek przewidział katastrofę.
Stworzył arkę dla gatunku ludzkiego,
w której grupa wybrańców zasnęła na 2000 lat.
Uratował ludzi przed wygięciem.
AKADEMIA WAYWARD PINES
Niektórzy świadomie wybrali ten los.
My, podobnie jak większość, zostaliśmy wzięci wbrew swej woli.
- Jak można się stąd wydostać? - Nie można.
Mój ojciec zginął broniąc swojej rodziny i reszty mieszkańców
przed potworami z zewnątrz.
Tato!
I zagrożeniami wewnętrznymi.
Trzy lata po śmierci ojca, władzę przejęła Pierwsza Generacja.
Ci, którzy urodzili się w Wayward Pines.
Rządzą miastem żelazną ręką.
To nie jest świat, w jakim chcę żyć. Przysiągłem go zmienić.
Nie tylko dla siebie czy mieszkańców Wayward Pines,
ale dla całej ludzkiej rasy.
Dla obudzonych i dla tych, którzy śpią,
śniąc o przyszłości naszego gatunku.
Podczas gdy my walczymy o przetrwanie.
Mogę pożyczyć twoje bikini?
I tak go nie używasz, więc…
Dzisiaj znowu idę popływać. Zrobię to.
Jeżeli nie pójdziesz ze mną,
wezmę tamtego grubasa z owłosionymi plecami.
Dwie margarity?
Jedno piwo. Postanowiła odpocząć.
Dobra.
Nadciąga sztorm.
Tak.
Z pewnością.
Możemy spokojnie posiedzieć. Dzisiaj nikt nie odpłynie.
Stawiam następną kolejkę.
Gość znowu wstał, stanął przede mną.
Powaliłeś go. Powiedz, że tak.
Stary, zapłaciłem 500 dolarów za bilety,
miejsca w drugim rzędzie.
- Jeżeli kogoś mają wyrzucić… - Tak.
…to musi być on.
Racja.
Stary, tacy są ludzie.
Czasami chciało by się
zacząć wszystko od początku, nie?
Tak.
Mówię serio.
Nadchodzą zmiany.
Źle traktujemy tę cholerną planetę.
Trwa jakaś…
ewolucyjna przemiana.
To się skończy rewolucją.
- Ratujesz ludzkie życia, tak? - Taką mam pracę.
Salut.
Słuchaj, doktorku.
Powiedzmy, że miałbyś szansę
ocalić tysiąc osób na raz.
Uśpić ich,
a potem obudzić
za pomocą magicznej sztuczki,
w której skuteczność wierzysz.
Zrobiłbyś to, prawda?
Mówię poważnie. Wszyscy uważaliby cię za wariata.
Ale ty wiedziałbyś swoje.
Uratujesz kupę ludzi, doktorku.
Tysiące ludzi, których jeszcze nawet nie znasz.
Ale ty ich ocalisz.
Cieszę się, że cię poznałem.
Wiesz, co? Mam intuicję do ludzi.
Do ciebie też.
THEO YEDLIN
Doktorze Yedlin.
Cześć.
Jestem trochę…
Chyba wczoraj za dużo wypiłem.
Źle się czuję.
Mam nadzieję, że nie narozrabiałem.
Dobra.
Dziękuję. Wrócę do swojego pokoju.
Obudził się.
Jest pan potrzebny w szpitalu.
Nie jestem w pracy. Jestem na wakacjach z żoną…
Sztorm…
- Gdzie moja żona? - Pańska żona jest bezpieczna.
Musi pan iść ze mną.
Natychmiast.
Czy da się przejechać Siódmą ulicą?
Nie. Jedźcie Piątą, aż do Cherry Blossom.
Gdzie jesteśmy?
W Wayward Pines.
Uwaga, mieszkańcy Wayward Pines.
Z powodu działalności rebeliantów, godzina policyjna zacznie się za 25 minut.
Dokąd jedziemy?
Już mówiłam, do szpitala.
- Nic mi nie jest. - Nie będziesz pacjentem.
Kula utkwiła u podstawy kości szyi.
Musisz ją wyciągnąć.
Nie rozumiem.
Jestem tylko lekarzem.
Xander, jadą do was.
Widzę ich.
Cholera. Zatrzymaj się!
Za nim!
Nie zabijajcie go!
Dokąd pójdziesz?
To małe miasto!
Znajdziemy cię.
- Pomóc w czymś? - Mogę pożyczyć komórkę?
Mam telefon stacjonarny. Do połączeń lokalnych.
Może być. Muszę zadzwonić na policję.
- Kto to, skarbie? - Chce pożyczyć komórkę.
Może pan usiądzie na chwilę?
Hector właśnie zaczął. Dzisiaj gra Chopina.
Czyż muzyka nie jest przywilejem?
Zaraz dostanie pan szklankę wody.
Jak się pan nazywa?
Nie słyszeliście wielkiego wybuchu na zewnątrz?
To pewnie transformator. Może nie być połączenia.
To ja może… już pójdę.
Proszę zostać.
Zgłoś to.
Wstawaj!
Pytam, co się wydarzyło przy tamtym murze.
- Czy jestem zatrzymany? - Nie, ale proszę już nie uciekać.
- To jedyny szpital? - Tak.
- Gdzie pozostali lekarze? - Doktor nie żyje.
Mieliście jednego lekarza na całe miasto?
Dlatego pan tutaj jest.
Doktorze Yedlin.
Jestem Jason Higgins. Dziękuję za przybycie.
Przykro mi, że odbyło się to w ten sposób.
Jest pan pewnie zdezorientowany.
Tak, jestem zdezorientowany.
Dziurami po kulach, rozlewem krwi, tą milicją.
Jestem bardzo zdezorientowany.
Miasto jest częścią tajnych, rządowych badań
nad psychologicznymi efektami przeżyć wojennych u cywilów.
Oto twórca tego projektu.
Wszyscy tutaj są ochotnikami.
Ja nie jestem.
Właśnie odgrywamy sytuację kryzysową.
Został pan polecony.
Powiedziałem Billowi Gibbonsowi, że chcę tylko najlepszych.
- Bill wie, że tu jestem? - Oczywiście.
Pańska żona także.
Chcieliśmy sprowadzić pana normalnie,
ale przez ten sztorm na Hawajach…
Pan nic z tego nie pamięta, prawda?
Stwierdziła, że będzie lepiej…
Jak zabierze się pan od razu do pracy.
- Moja Rebecca? - Oczywiście.
Niedługo tu przybędzie.
Wciąż powtarza, że to wasza najdłuższa rozłąka.
Wiem, że sytuacja jest niezwykła,
dlatego szczegóły omówimy później.
Najlepiej będzie, jeżeli na razie
skupi się pan na pacjencie.
Na tym, co jest prawdziwe.
Da pan radę, doktorze? Już nie możemy czekać.
Jest ważna.
Wszyscy są ważni, prawda?
Każde życie jest cennym skarbem.
Takie są wartości Wayward Pines.
Ale ona jest ważniejsza od pozostałych.
To na pewno.
Wdało się zakażenie. Ten stan trwa od kilku dni.
Dlaczego jej wcześniej nie leczono?
Mamy pielęgniarki i zespół, który czeka.
Brakującym ogniwem był lekarz.
Dajcie dzbanek czarnej kawy.
Bez cukru.
Tyle możemy zrobić.
- Skalpel. - Tak, doktorze.
Marnuje pan czas, doktorze.
Dziś oczyściliście cztery kolejne domy z rebeliantów.
Tak, proszę pani.
- Jak idzie operacja? - Ponoć zajmie kilka godzin.
Opowiadaj, Kerry.
Dzisiaj straciliśmy kolejnego człowieka.
Pewnie przez Xandera. Gdzie on był?
- Właśnie wrócił. - Nie ufam mu.
Kolejna dwójka zmarła dziś w szpitalu.
Razem troje.
Dodajmy to do strat z poprzednich tygodni.
Gdzie jesteś, Ben?
Mario mówi, że robimy postępy.
Nic nie wskazuje, żeby za ogrodzeniem aktywność narastała albo była nietypowa.
Tak mówi ostatnia kontrola.
- Byłby mną rozczarowany. - Robisz wszystko, co w twojej mocy.
Gdyby od początku słuchali ciebie i Pilchera,
w ogóle by do tego nie doszło.
Tutaj liczy się każde życie.
- On nas tego nauczył. - Tak, ale najważniejsza jest sprawa.
Zrozumiałby, że zduszenie rebelii jest kluczowe.
Trzeba wyeliminować buntowników, raz i na zawsze.
Jasne zasady, surowe kary.
- Jasne… - I surowe.
Właśnie. Innej drogi nie ma.
Mario cię wzywa.
Ben, tłumaczę ci, że musimy ich wyrywać po jednym.
Dla niego liczą się liczby.
Będzie chciał to z tobą obgadać.
Ale wtedy nic się nie zmieni, Xander.
Wiece, propaganda, osądzenia…
Nie ma stąd ucieczki.
Musimy zmienić Wayward Pines od środka.
Ja dzisiaj dołożyłem swoją cegiełkę.
Chodzi o to, żeby móc przynajmniej zarządzać własnym życiem.
Inaczej śmierć mojego taty i innych
pójdzie na marne.
Chyba musisz obniżyć oczekiwania, mały.
Dobra, muszę się przespać.
Niektórzy z nas od rana muszą pracować dla wroga.
Działania pod przykrywką, ważna rzecz.
Poza tym,
codzienna rutyna budulcem szczęścia.
Słowa samego Pilchera.
Doktor Yedlin.
Jestem pod wrażeniem, co udało się panu osiągnąć.
Dziękuję.
Przeprowadził pan
odcinkową resekcję wszczepu żyły odpiszczelowej.
Zgadza się.
Zastanawiam się,
czy mógłby mnie pan tego nauczyć.
Ja tu nie pracuję. Wybacz.
Nie pracuje pan?
Przydzielili pana do malowania domów, czy co?
Doktorze Yedlin.
Słyszę, że dobrze poszło.
Powinna dojść do siebie.
Trzeba monitorować jej stan.
Pan się tym zajmie. Dopilnuję tego.
Obiecaliście przyprowadzić moją żonę.
Zrobimy to, jak tylko przyjedzie.
Kwatery dla lekarzy mamy w szpitalu.
Każę przysłać pańskie rzeczy.
YEDLIN THEODORE RZECZY OSOBISTE
Po powrocie pójdziemy na terapię.
- Tego już próbowaliśmy. - Pójdziemy do kogoś innego.
Kochanie, jestem przekonany, że się dogadamy.
W pewnych kwestiach na pewno.
Ale nie w temacie posiadania dziecka.
W tym przypadku nie wyobrażam sobie kompromisu.
Wiedziałaś, kim jestem.
Od samego początku związku.
I takiego cię pokochałam.
Masz ochotę na napój?
Dobrze sobie radzisz, Arlene.
Dzień dobry.
Obudziła się.
Jestem doktor Yedlin.
Operowałem panią.
Yedlin.
Znam to nazwisko.
Była pani w Bostonie?
Dawno temu.
Pan jest z grupy C.
Z grupy C?
Dopiero co was obudzili.
Jeszcze pewnie o niczym nie powiedzieli.
O programie rządowym?
Powiedzieli.
Usłyszał pan, że to eksperyment. Że wszyscy jesteśmy ochotnikami.
Kto pana wprowadzał? Jason Higgins?
Pokój w hotelu jest gotowy.
Spotka się pan tam z żoną.
Organizujemy państwa powrót do domu.
Jeszcze raz za wszystko dziękujemy.
Kate na pewno też jest wdzięczna.
Czyli gdzie jest najbliższe lotnisko?
- Pewnie w Boise. - Pewnie tak.
Daleko stąd do Boise?
Nie wiem. Nigdy nie byłem.
- Skąd jesteś? - Z Wayward Pines, proszę pana.
I nigdy stąd nie wyjechałeś?
- Nie mieszkałeś nigdzie indziej? - Nie.
Zabawne. Też pochodzę z małego miasteczka.
Tam czeka cały świat.
Prowadzenie szczęśliwego i produktywnego życia w Wayward Pines
to mój najważniejszy wkład
w zachowanie gatunku, proszę pana.
Nie musiałem cię ratować.
Zastanawiam się, dlaczego to zrobiłeś.
Jesteś jednym z przywódców.
Powiedz nam, gdzie jest Ben.
Wyjaw kryjówkę rebeliantów, a będzie po wszystkim.
Nie możecie ich namierzyć za pomocą czipów albo setek kamer?
Faktycznie. Zapomniałam, że wysadziliśmy monitoring w powietrze.
Nie nachodzi cię refleksja, że to marnotrawstwo?
Tylko się wzajemnie zabijamy.
Oni tego właśnie chcą.
Nie muszą nawet przechodzić przez ogrodzenie.
Sami sobie radzimy.
Próbuję to powstrzymać.
Chcę chronić życie.
Na przykład przeprowadzając egzekucję mojego męża?
Robię to, czego chciał Pilcher.
Ale wszystko się zmienia, Jasonie.
Nasz świat się zmienia.
A ty stoisz w miejscu.
Wydaje ci się, że chronisz życie.
Myślę, że w to wierzysz.
Ale nauczono cię wyłącznie, żeby je kontrolować.
A to niewykonalne.
Mamusiu, nie idź.
Danny, muszę pójść z tymi panami.
- Dlaczego? - Takie są zasady.
- Dobrze? - Mamo?
Wystarczy, idziemy.
MCCONIGLE’OWIE
Mamo.
Hej, taka brutalność nie jest potrzebna.
Nie mieszaj się do tego.
Wszystko będzie dobrze, synku.
Mamusia zaraz wróci.
Chodź, Danny, pójdziemy po cukierki.
Chodźmy.
Wrócę po pana i pańską żonę o 7.00,
chyba, że będą potrzebowali pana wcześniej w szpitalu.
Dokąd zabrali tę kobietę?
O jakich zasadach mówili?
Dostanie pan coś do jedzenia.
Nie jestem głodna.
Theo, ta twoja pasywna agresja…
Wcale nie jestem agresywny.
Staram się po prostu…
- Chcę, byś osiągnęła sukces. - Nie chodzi o moją pracę.
- Nie czuję się zagrożony. - Czy ty siebie słyszysz?
- Co ty… - Próbuję to naprawić.
Doceniam starania.
Małżeństwo to nie potrójny bajpas.
Tyle akurat wiem. I wiesz, co?
Jest nawet trudniejsze.
To nie jest problem, który wymaga rozwiązania.
Nie próbuj ciągle czegoś naprawiać.
- Taki już jestem! - Ale ja nie.
Musisz się z tym pogodzić.
Nie muszę.
Theo.
Przyszedłem panu pomóc. Proszę iść ze mną, wyciągnę pana stąd.
Tędy. Czy Kate gadała z Jasonem?
- Kto? - Kate.
To ta kobieta ze szpitala.
- Żyje, prawda? - Tak.
Powiedziała coś Jasonowi?
- Nie mam pojęcia. - To bardzo ważne.
Czy coś zdradziła? Nazwiska, adresy?
- Mówiłem już, że nie wiem. - A panu coś mówiła?
O grupie C.
Muszę poszukać żony.
Chcę wrócić do domu.
Jest pan w domu.
Proszę za mną.
Czas na nas.
Nie chce pan tego widzieć.
Jesteś tego pewien?
Pocierp chwilę, zyskaj wiele. Nie pamiętasz?
Nie będą cię za to kochać.
Ich miłość mi niepotrzebna. Poza tym to wina Kate.
Dziękuję za przybycie.
Witam wszystkich zebranych na głównej ulicy
i tych, którzy słuchają nas przez radio w Wayward Pines.
Wiem, że niektórym z was
nie podoba się kierunek, w którym miasto zmierza od kilku lat.
Godzina policyjna, racjonowanie żywności…
Wiem, że Pilcher był lepszym liderem.
Nie jestem przywódcą, o jakim marzycie.
Ale Pilcher tego by nie chciał.
Trwająca już miesiąc rebelia nie służy nikomu.
Musimy działać razem, jak chciał Pilcher.
Ustalić, jak pokonać naszych prawdziwych wrogów.
Tych, którzy zaatakowali w Dniu Inwazji.
Chociaż nie we wszystkim się zgadzamy,
każdy z nas chce, żeby miasteczko przetrwało.
Dlatego chciałbym ogłosić amnestię
dla tych, którzy sami się zgłoszą.
Wzywam do złożenia broni.
Nadszedł czas, żeby się zjednoczyć
i scalić Wayward Pines.
Są chętni?
Mówię do rebeliantów podążających za Benem. Poddajcie się,
żeby powstrzymać dalszy rozlew krwi.
Próbowałem.
Idziemy.
Przed siebie.
Proponowałem pokojowe rozwiązanie.
Nie pozostawiliście mi wyboru.
Robię to, co zrobiłby Pilcher.
To, co najlepsze dla Wayward Pines.
Ruby.
- Jestem lekarzem. - Theo?
Rebecca!
Dość tego.
Jason! Słyszeliśmy apel.
Chcesz skończyć z zabijaniem, dokonać zmian? Przyszliśmy.
Brać ich.
Lekarza też.
Drodzy obywatele Wayward Pines, rebelia skończona.
Dla waszego bezpieczeństwa, rebelianci zostaną zatrzymani i przesłuchani.
Ulice są już bezpieczne.
Pracuj wytrwale, bądź szczęśliwy.
Ciesz się życiem w Wayward Pines.
Theo.
Dzięki Bogu jesteś bezpieczny.
Jesteś cała.
Posłuchaj, Rebecco. Muszę ci coś powiedzieć.
- Wyjedź jak najszybciej. - Wszystko w porządku.
Nie słuchaj ich. Wcale nie jest bezpiecznie.
Coś tu śmierdzi.
Doktorze Yedlin.
Xander, Jason chce z tobą rozmawiać.
Idziemy.
Będę na ciebie czekała.
AKADEMIA WAYWARD PINES
Panowie.
Rebelia zakończona.
Chcemy zacząć od nowa.
Zapraszam pana na górę, zjemy coś razem.
Porozmawiamy o przyszłości Wayward Pines.
Chcę wiedzieć, co się tutaj dzieje.
Poznać całą prawdę.
Tak będzie.
Proszę tylko wsiąść do auta, doktorze.
- Nowy początek, co? - Środki ostrożności.
Pierwsza Generacja nie skrzywdzi…
- Nie zrobię nic Benowi. - A Theo?
Mówiłeś, że to wyjątkowe okoliczności, że go wkrótce uśpisz.
Potrzebujemy lekarzy.
Ale naszych własnych. Rezydenci są prawie gotowi.
Nie będę ryzykował.
Nie potrzebny mi kolejny Ethan Burke.
Uważam, że to błąd.
Rebelia skończona, Kate.
Twoi ludzie się poddali.
Walczyliście wytrwale. Jesteśmy pod wrażeniem.
Wiem, że wierzyłaś w swoją sprawę,
ale czas, żebyśmy zapomnieli o przeszłości dla dobra Wayward Pines.
Po co tu jesteś?
Jason mnie przysłał.
Chciałby pomówić z tobą o przyszłości.
Oczywiście, jak już staniesz na nogi.
Przecież o przeszłości nie wolno mówić.
Za to o przyszłości… możemy dyskutować godzinami.
Wiem, wiele się zdarzyło. Padło wiele gniewnych słów.
Takich, które ranią.
Po drodze umierali też ludzie.
Mimo to możemy współpracować, Kate. Czuję, że się uda.
Ja także.
Myślę, że pora odpuścić.
O rety, środek przeciwbólowy przestaje działać.
Jakbyś nie miała dość zmartwień.
Chyba jeszcze pamiętam, jak to się robi.
Szkolenie zostaje z człowiekiem na zawsze.
Mówiłam już Jasonowi, że pielęgniarki,
odkąd straciły Pam, nie wiedzą, co robią.
Nie potrafisz się dopasować, co?
Zrobiliśmy wiele wspaniałych rzeczy!
Tak wiele.
Piramidy.
Człowiek na Księżycu.
The Beatles.
Tyle potrafiliśmy zrobić.
Ale to jest wasz świat.
Wasza przyszłość. A ja…
Nie chcę być jej częścią.
Gdzie jesteśmy? Co jest po drugiej stronie ogrodzenia?
Mario! Co ty robisz? Mario, wracaj!
- Mario! - Mario!
Nie! Zatrzymaj się!
Napisy: Karolina Fryszkowska