4032 yılı.
İnsanların doğayı yok etmeleri
Abbyler olarak bilinen evrimsel aberasyonları yarattı.
Dünyaya onlar hükmediyor.
Bir adam felaketin yaklaştığını gördü.
İnsanlık için Nuh'un gemisini yaptı
seçilmiş azınlıkla birlikte
2000 yıllık bir uykuya yattı ve insanlığın yok olmasını önledi.
WAYWARD PINES AKADEMİSİ
Dağlarla çevrili ve elektrikli çitle korunan bir yerde
dünyada hayatta kalan son insanlar
Wayward Pines adlı kasabada hayatta kalmak için mücadele ediyorlar.
Wayward Pines'ın önceki bölümlerinde…
-Neredeyiz? -Wayward Pines'tasın.
Kahretsin, durdur arabayı!
Seni çağırıp konuşmak isteyecek.
Pilcher'ın yapacağı şeyi yapıyorum.
-Jason! -Ölümleri durdurmak istiyorsan geldik.
Yakalayın onları.
-İlk Jenerasyon asla zarar… -Ben'e zarar vermeyeceğim.
Ya Theo? Yetenekli biri.
Dinle Rebecca, hemen gitmen gerekiyor.
Burada pis işler dönüyor.
Net kurallar, ağır cezalar.
-Net ve ağır. -Çitin diğer tarafında ne var?
Mario! Ne yapıyorsun?
Mario, geri dön!
Bu macerada bize kimler katılır?
Bu gelecek yolculuğunda?
Sadece kasabayı değil insanlığı da inşa edeceğimiz
bu yerde?
Toplumdaki en zeki ve en iyileri mi seçmeliydik?
Hayır.
Hayır, onlar şanslarını denediler ve
neredeyse gezegeni yok ediyorlardı.
Bunun yerine
çiftçi, öğretmen, doktor,
polis seçtik.
Çalışmayı bilen erkek ve kadınlar,
çünkü yapılması gereken çok iş vardı.
Ama kuralları çiğneyenlere taviz veremeyiz.
Yaptıklarının sonuçlarıyla halkın önünde yüzleşmeliler.
Herkes görsün diye.
Neden gidiyorlar? Kamerayı değiştir.
Neler oluyor?
Ne yapıyorlar?
Bunu neden yapıyorlar?
Mario, gel.
-Ne yapıyorlar? -Emin değiliz efendim.
Müdahale ekibini gönder.
Cipler kontrol noktasına. Yoldayım.
-Biz de geliyoruz. -Tamam.
-Jason. -Bir şey olmayacak.
Neler olduğunu görmeliyiz.
Yayını kes.
-İnsanların paniklemesini istemiyorum. -Tamam.
Açın şunu. Tekrar açın.
Lütfen, kocam orada. Hey!
WAYWARD PINES'A HOŞ GELDİNİZ
Gitmeliyiz.
-Ne? Dışarısı daha mı iyi sence? -Hayır, ayrılmalıyız.
Onları farklı yönlere çekersek şansımız artar.
Tamam.
Bir ekip duvarın kuzey tarafına gitsin.
Bir ekip de güney tarafına.
Kerry!
Hayır. Doktor! Doktor, buraya gel!
-Bir şeyler yap. -Tamam. Tanrım.
Hastane, onu hastaneye götürmeliyiz.
Hastaneyi ara, yolda olduğumuzu söyle.
-Emredersiniz. -Dayan Kerry.
Ameliyata hazırlanmalarını söyleyeyim mi?
Efendim? Efendim!
Serum veriyoruz.
Derin kesikler ve muhtemelen iç yaralanmalar var.
Bunun için deneyimim yok efendim. Üzgünüm.
Mario. Gidip Dr. Yedlin'i bul.
Kameralar onu 6. Bölge'de tespit etti.
-Ekinlerin orası mı? -Evet, acele et.
Hadi, gidelim! Gidelim!
Ateş açın!
İndirin onları!
İyi misin?
Dr. Yedlin. Kerry.
Abby saldırınca çok kan kaybetti.
-İç kanaması… -Sorularımı görmezden gelmeyi bırak.
-Unut onları şimdi… -Sorularıma cevap ver!
Karım nerede?
Boş ver şimdi karını. Şimdi bunu yapacaksın!
Hiçbir şey yapmayacağım, ta ki…
Her şeyi açıklayana kadar.
Ölmek mi istiyorsun? İstediğin bu mu?
Sen, Kerry, eşin, hepimiz.
Hepimiz öleceğiz.
Burada neler olduğunu bilmiyorsun.
Ameliyatı kim yapacak? Sen mi?
Belki de 12 yaşındaki hamile kızlardan biri?
Rebecca'yı bulup buraya getireceksin,
ve bana olup biten her şeyi anlatacaksın.
Şimdi.
-Aman tanrım. -Rebecca.
Tanrıya şükür iyisin.
-Aman tanrım. -Tamam, yeter. Doktor, gidelim.
Dediğim gibi, bu ilk kısımdı.
İçeride. Durumu stabil olsun,
-sonra konuşacağız. -Sana inanmıyorum.
-Doktor… -Nerede olduğumuzu bilmek istiyorum.
O çitin amacını bilmek istiyorum.
Çitin dışındaki o şeylerin ne olduğunu bilmek istiyorum
ve yaşı tutmayan bir salağın nasıl bu işin başında olduğunu bilmek istiyorum.
-Theo, yapma. -Bir görevin var.
Yalvarmamı mı istiyorsun? İstediğin bu mu?
Hawaii'de kaçırıldın ve dondurularak uyutuldun.
Doğayı yok ettiğimiz için insanlığın sonu geldi,
ve evrimsel aberasyonlar gezegeni ele geçirdi.
O çit,
bizi onlardan koruyor.
Bu kasabadakiler dünyada kalan son insanlar.
Herhangi bir yerde. Sonsuza dek.
-Gerçeği istiyorum! -Tanrım…
Hayır, lütfen. Lütfen, dur. Lütfen.
-Mario! -Lütfen, tanrı aşkına!
-Rebecca, söyle ona. -Evet, Theo. Theo.
-İçeride ölüyor! -Beni dinle Theo.
Onu kurtarmak için ne gerekiyorsa yap, tamam mı?
Yap bunu.
Tamam. Bırakın onu.
İyi olacaksın.
Çok şanslısın. En azından o öyle söylüyor.
Abbyler.
-Çiti aştılar mı? -Hayır.
El bombası kullandık ve geri çekildiler.
Çitin güvenliğini sağladık. Her şey yolunda.
Ya ekinler?
Yiyecekleri içeri sokabilecek miyiz?
Ya diğer isyancılar, Ben'le birlikte teslim olanlar?
Bunları düşünmeni istemiyorum.
Dinlenmen gerek.
-Benimle ilgilendiğin için teşekkürler. -Elbette.
-Her zaman ilgileneceğimi biliyorsun. -Dr. Yedlin nerede?
Ona da teşekkür etmeliyim.
Ona teşekkür etmene gerek yok.
Sadece işini yapıyor.
Zar zor.
Burada kim yaşıyor?
Aç mısın?
Aç olmalısın.
Neler var bakayım, muhtemelen pek bir şey yoktur.
Burada yiyecek payları salı günü teslim ediliyor.
Ama sen geldiğine göre sanırım iki pay alacağız.
Yiyecek payı mı?
Git gide azalıyor.
İsyan çıkmasının bir nedeni de buydu.
Ama yakında hasat yapılacağı söylendi.
Senin için zor olduğunu biliyorum Theo.
Ama onlar için de zor.
Az bilgiyle fazla bilgi arasındaki doğru dengeyi bulmak zor.
Uyanıp uyku kabininden çıkarıldığında…
Bunlara inanma. Bunların hiçbirine inanma.
Başta inanmadım.
Neye inanacağımı bilmek benim için çok zordu ama
-zamanla bunu kabul etmeyi öğrendim. -Zamanla mı?
Buraya geldiğin bir gün içinde mi?
Üç yıldır buradayım Theo.
Burada yaşıyorum.
Toplantıya geliyor musun?
Savaşla ilgiliyse hayır.
İsyan bitti.
Jason her şeyi normale döndürüyor.
Sen Pilcher'ın çıraklarından birisin.
Sevineceğini düşündüm.
Sevindim. Belli olmuyor mu?
Jason ekinleri toplamak istiyor.
Hazırlar, değil mi?
-Hazır görünüyorlar. -Evet.
İsyan yüzünden yeterince erteledik.
-Beklememeliyiz. -Abbyler ne olacak?
Bize ulaşmak için kendi cesetlerini çiğniyorlar.
Kendilerini feda ediyorlar.
Pilcher'ın yıllar süren araştırmasında böyle bir davranış görünmüyor.
Wayward Pines'a geldiğimizden beri görmediğimiz bir şey.
Oraya ektik çünkü buna mecburduk.
Çünkü çitin içindeki toprakta kimyasal seviyesi değişti.
Yani toplayacak kişileri koruduğumuz sürece
yiyeceği toplayabiliriz.
CJ, sana güvendiğimi biliyorsun.
-Bundan emin misin? -Hasatçıları koruruz. Buna mecburuz.
-Nasıl? -Birkaç alev silahı yaptık bile.
Yaklaşırlarsa onları yakarız.
-Ateşi kontrol edemezsiniz. -Kontrol edebiliriz.
Ateş durdurulamaz bir şeydir. Canlı ve tahmin edilemezdir.
Rüzgâr veya güneşi kontrol etmeye çalışmak gibi.
Davranışları değişti. Biz de değişmeliyiz.
Geri püskürtme zamanı. Her zamankinden daha sert şekilde.
Bunun bizi yıldırmayacağına inanarak.
Üç yıl diyorsun. Seni üç gün önce gördüm.
Seni üç gün önce bir bungalovda gördüm.
Bungalovu hatırlıyor musun?
-Orada ne dediğini hatırlıyor musun? -Hepsi önemsiz.
Bir fırtına vardı, başımı çarptım.
-Uzun zaman önceydi. -Ciddi bir yara mıydı?
-Komaya mı soktular? -Hayır.
-Hawaii'de miydik? -Evet, Hawaii'deydik.
Gerçekten mi?
Bu nereden geldi? Evlendik mi?
Theo, tüm bunları unut, tamam mı?
Bunun Grand Mal nöbeti olmadığını biliyorum.
Theo, beni dinliyor musun?
Dinliyor musun? Beni dinle.
Hiçbiri önemli değil, tamam mı? Önemli olan burada olmamız.
Wayward Pines'ta hayatta kalmanın bir yolunu bulmalıyız.
-Herkes gibi. -"Herkes gibi" mi?
Başka kimse yok, bu gerçek değil. Bu bir halüsinasyon.
Bu gerçek hissettirdi mi?
Bir halüsinasyonun içinde acı hissetmezsin Theo.
Theo,
hayattasın.
Açmamız gerek.
Merhaba Nancy. Her şey yolunda mı?
Drake nefes darlığı çekiyor.
Günlerdir böyle. Acıdığını söylüyor.
Bir sorun var.
Çok üzgünüm.
-Her şey deliceydi… -Biliyorum.
Ama kasabada yeni bir doktor olduğunu duydum.
Sen doktorsun, değil mi?
-Evet. -Bize yardım edecek misin?
Günaydın Wayward Pines.
Güneş yeni bir güne doğuyor.
İyi talihimize şükredip
hayatımızı normal şekilde yaşamaya devam edelim.
Günaydın Wayward Pines.
Dr. Theodore Yedlin İlaç Ve Cerrahi Müdürü
Günaydın Dr. Yedlin.
Ben Arlene Moran.
Hastanenin danışma görevlisiyim.
Tüm tıbbi ihtiyaçlarınız için size yardım etmekten mutluluk
duyacağımı söylemek istedim.
Aslında tıp alanında profesyonel sayılmam.
Seni geçen gece görmemiş miydim?
-O sen değil miydin? -Evet.
Evet, bendim. Biraz ayarlama yaptırıyordum.
Arada bir yaptırmam gerekiyor. Toparlanmama yardım ediyor.
Ama sonrasında iyi oluyorum. Şu an tamamen hazırım.
Neye ihtiyacınız olursa.
Dr. Yedlin.
Bu sabah pek çok hastanız var. Hazır olduğunuzda başlayabiliriz.
Bir şey söylemek istiyorum efendim, Kerry'de yaptığınız şey
-çok şeydi… -Lütfen kes şunu. Teşekkürler.
Wayward Güzellik Salonu
Rebecca.
Merhaba. Theresa, nasılsın?
-Üzgünüm, ben daha… -Jason Ben'i çitin ötesine koymuş.
-Ne? -İnsanlar öyle söylüyorlar.
Bu nasıl olabilir? O, İlk Jenerasyon. İkisi de İlk Jenerasyon.
-Bu Jason. -Koan da oradaydı, değil mi?
-Evet. -Ve o hayatta.
Belki Ben de hayattadır. Bu…
Bu mümkün.
Evet, mümkün.
Tamam, kocana eve döndüğü zaman beni gelip görmesini
söylemen gerekiyor, tamam mı? Bildiklerini öğrenmem lazım.
-Rebecca, lütfen. -Theresa, ben…
Rebecca.
Sen de birilerini kaybettin, biliyorum. Ama bir tanesini geri kazandın.
Lütfen bana yardım et.
Etkileyici, değil mi? Merak etmeyin, size zarar veremez. Unutmayın
-tek iyi Abby… -Ölü Abby'dir.
Harika.
Bu, yeni genişletilen araştırma merkezinde incelenmekte
olan beş Abby kadavrasından biri.
Ayrıca üç canlı Aberasyon da var.
Meraklanmayın.
Güvenli bir şekilde kafeste tutuluyorlar.
Genellikle de yatıştırılmış oluyorlar.
Jason'ın programımıza teşviki ve desteğiyle
her gün daha fazla şey öğreniyoruz.
Onları ne kadar iyi anlarsak
zayıflıklarını bulma şansımız da o kadar artar, değil mi?
Akademide eskisi gibi zaman geçiremediğimi biliyorum
çünkü artık bilimsel araştırmaları yönetiyorum,
-ama sorularınız varsa… -Yığını ortadan kaldırdınız mı?
İçeri girmek için yaptıkları yığın.
Bunu nereden duydun Frank?
-Bunu yine yapacaklar mı? -Hayır.
Hayır, kendimizi nasıl savunduğumuzu gördüler.
Unutmayın çocuklar,
Wayward Pines biz birlikte çalıştığımızda işler.
Birlik olduğumuz sürece, topluluğumuzdaki bazı insanların
yapmaya çalıştıkları gibi kargaşaya ve anlaşmazlığa çekilmeye
izin vermediğimiz sürece.
Bir arada olursak tamamen güvendeyiz.
Wayward Pines'ta tamamen güvendeyiz.
Dili epey şişmiş.
Annen acıdığını söyledi. Neresi olduğunu gösterir misin?
Kollarım da.
Eklemler mi?
Bunlar yetersiz beslenme belirtileri.
-Evdeki durum ne? -Tüm payı önce ona veriyorum.
Şu an gıdaların yetersiz olduğunu anlıyorum ama
temel şeylere erişiminiz nasıl? Multivitamin ya da…
Herkesin hakkı yok Dr. Yedlin.
Vitamin almaya nasıl hak kazanılır?
Tamam.
Bunu düzeltebiliriz.
Tüp takıp sıvı vereceğiz. Gastroenteroloğu arayın…
Ama bir gastroenteroloğumuz yok, yani…
Ben yapacağım.
Çok hasta var doktor.
Dr. Yedlin.
Zor bir uyum süreci olduğuna eminim.
Ama sizin yardımınızla sakinler yakında eğitilecek…
Kasabadaki insanların durumunu biliyor musun?
O zaman burada çalışmanız iyi bir şey. Biz Wayward Pines'ta böyle yaparız.
Burada yaptığın şeyin pek bir anlamı yok.
Bu seni ilgilendirmez.
İlgilendirir çünkü bana devamlı hasta gönderiyorsun.
İşleri nasıl yürüteceğimi söylemek senin işin değil.
Bunu önermek de değil.
Bir yemin ettim. İnsanları iyileştirmek benim işim.
Aslında bu işi yapabilecek tek kişi benim, değil mi?
Kerry bu sabah nasıl?
Bana bu yerin ne olduğuna dair istediğin hikâyeyi anlatabilirsin
Bazı versiyonlarını kabul edebilirim. Belki.
Ama bir diktatörlükte uyandığım gerçeğini kabul edemem.
-Gerçek dünyada… -Artık dünya bu.
O zaman kalan insanlık kırıntılarını korumak için daha çok çabalayacağım.
Şu an bana ders veriyorsun.
Bence benimle konuşurken ses tonuna dikkat et Doktor.
İşini yapamayacağımı mı düşünüyorsun? Sorun değil.
Ama benim işimi yapamayacağını ikimiz de biliyoruz.
Daha yeni geldi.
Ondan tavsiye almayacağım.
Mecbur değilsin.
Ama bir küçük kasaba doktoru, tek küçük kasaba doktoru
insanlar cevapları onda arayacaklar.
Pek çok konuda.
Sağduyu meselesi.
-Nasıl durduracağız? -Bunu durduramayız.
Ama kontrol edebilirsen tehdit oluşturmaz.
Sana yardım edeceğim.
Wayward Pines bunu daha önce yaşadı.
Gruplaşmalar, karşı sesler olmamalı.
Yetki sadece bir kişide olmalı.
Yoksa her şey paramparça olur ve yok oluruz.
Biliyorum.
Onunla birlikte çalış, Jason.
Böyle bir kavga başlatmak istemezsin.
Zamanını harcamaya değmez.
Haklısın.
O buna değmez.
Onu hiç uyandırmamalıydım.
O zaman ölmüş olurdum.
Hayatlarımız onun kibrine değer.
Bugün hâlâ buradayım.
Sen hâlâ buradasın. Kasabanın ihtiyacı olan şey bu.
Zor biri, evet.
İkimiz de onun, kasabanın hayatta kalması için gerekli olduğunu biliyoruz.
Biliyorum.
WAYWARD PINES OTELİ
McConigles DONDURMA VE ŞEKERLEME DÜKKÂNI
Merhaba Dr. Yedlin.
-Merhaba. -Rebecca bir saat önce çıktı.
Rebecca eşiniz değil mi?
Rebecca benim eşim, evet.
-Sen kimsin? -Lucy Armstrong. O benim patronum.
Hadi.
Merhaba.
Demek artık mimar değilsin?
Güzellik uzmanı mı oldun?
Evet, burada bana bu işi verdiler.
-Sana işini verdikleri gibi. -Burada mı?
Bunu yapmamı söylediler Theo.
Bazen hayatta kalmak için sana söylenen şeyi yapman gerekir.
İşin senin için her şey demekti.
Bugün ana caddedeydim,
McConigles adında bir dondurma dükkânı gördüm.
Bu Harvard Mimarlık Okulu'ndaki en sevdiğin
profesörün adı değil miydi?
Bununla bir ilgin var mı merak ediyorum.
Paranoyaklık ediyorsun.
Neden paranoyak oluyorum?
Çünkü bir yere varamayacaksın.
İki yıl önce dondurma dükkânı yandı.
Yeniden inşa etmek için yardım istediler.
İsmi seçmeme de izin verdiler.
Hepsi bu.
Bu gece az hareketlilik ve dolunay var.
Dağdan oradaki her şeyi izleyecekler.
Alanı temizleyeceğiz
alev silahlarını buraya ve buraya yerleştireceğiz.
-Ya ateş onları çekerse? -Üstlerinde daha önce ateş kullanmadık.
Bundan ne anladıklarını bilmiyoruz.
Bu gece öğrenecekler.
Üç metre aralıkla askerler olacak.
Girip çıkacağız.
Unutmayın, Wayward Pines'taki herkesin hayatı bizim o yiyecekleri
almamıza bağlı.
-Hadi, yürüyün! -Gidelim!
-Durmuyorlar. -Alev silahlarını kullanın.
Geri çekiliyorlar.
-Alan temiz. -Anlaşıldı.
Hasatçıları gönderin.
Mısır tarlası B tamam.
İlk altı kamyon yolda. Tamam.
-Beni de götür. -Ben.
Lütfen, beni kamyona sakla.
Ben İlk Jenerasyon'um! Beni burada ölüme terk edemezsin!
Hey!
Hayır!
Ben, Ben Burke. Dışarıdayım.
Bu son mesajım olabilir.
Efendim, bunu görmeniz gerek.
Anne, işleri sonuna kadar götürmemi her zaman onaylamadığını
biliyorum.
-Çok üzgünüm. -O hayatta.
Ve babamın da mükemmel olmadığını biliyorum ama bana
inandığım şeyler için savaşmamı öğretti.
İkiniz de öyle. Ve…
Sadece seni gururlandırmak ve Wayward
Pines'taki herkes için en iyisini yapmak istedim.
Yeterli olmadığı için üzgünüm.
Jason bunu izliyorsan, bunun bir hata olduğunu biliyorsun.
Beni çitin dışına attın,
bu bir idam cezası ve bunu biliyorsun.
-Pilcher demişti ki… -Kapat.
-İlk Jenerasyon'dan… -Efendim?
-biri bir diğerine zarar veremez. -Kapat hemen.
Bunun iyi bir sonucu olacaksa
belki insanlar senin nasıl bir lider olduğunu görürler.
-İyi iş çıkardınız. -Teşekkürler.
İyi iş çıkardınız.
Ben'i gördünüz mü?
-Onu gördün mü? -Hayır, görmedim. Üzgünüm.
İlk Jenerasyon'la ilgili söyledikleri şey doğru, değil mi?
İlk kural
birbirinize asla zarar veremeyeceğiniz, bu doğru değil mi?
Bayan Burke, sizi anlıyorum…
O dışarıda ve hayatta olabilir.
Neden hiçbir şey yapmadan burada oturuyorsunuz?
Biliyorum, üzücü efendim ama biz sadece emirleri uyguluyoruz.
Jason'ın böyle bir şey yapmasına nasıl izin verirsiniz?
Lütfen, bir şeyler yapın.
Bir şeyler yapın.
Bir şeyler yapın, lütfen!
-Onu eve götür. -Kahretsin!
O haklı.
Bu ilk kural.
-Bize karşı savaştı. -Ama hâlâ bizden biri.
-Jason'a sorup gidebiliriz… -Hayır.
Hayır. Hayır diyecek.
Gidelim.
Nefes al.
Nefesini ver.
Ben iyiyim. İşimin başına dönmem gerek.
Bize izin verir misin?
Dışarı çık.
-Acı hissetmiyor musun? -Acının ne olduğunu biliyorum, iyiyim.
Yaralandığımda yaptıklarınız için teşekkürler.
Benim işim bu, değil mi?
Tabii bir yerde berbere ihtiyacınız yoksa.
Seni dinliyor, değil mi?
Pilcher'ın isteyeceği şeyleri yapıyor. Ve doğru şeyler yapıyor.
Ama sana kulak veriyor.
Umarım Dr. Yedlin. Bir amacınız mı var?
Bir amacım yok.
İşlerin nasıl yürüdüğünü anlamaya çalışıyorum.
Hastanenin çalışmasını sağlayın.
Gerisini bize bırakın.
Bir şeyler yemelisin Kerry.
Deniyorum.
Bu gece Wayward Pines'taki insanlar gerçek yemek yiyecekler.
Çit dayanacak. İsyancılar ezildi.
Kasaba sonunda yeniden toparlanmaya başladı.
Theresa ortalıkta Ben'le ilgili ssorular soruyor.
-Biliyorum. -Kurallar, Jason.
Bir İlk Jenerasyon bir diğerine zarar veremez.
-Bize bu öğretildi. -Ona zarar vermedim.
Onu sürgün ettim.
Zarar veren Abbyler.
Bizi birbirimize düşürmeye çalıştı.
Bunu bazı kişilere açıklamak zorunda kalabilirsin.
Buna mecbur değilim.
Zaten İlk Jenerasyon değildi.
-Sonradan geldi, orijinal değil. -Ben de orijinal değilim.
Bu farklı.
Sen farklısın.
Sen sadıksın.
Sen benimsin.
Mario, sen misin?
Ben nerede?
Xander, benim.
Ben nerede?
Lanet olsun ben annesiyim. Nerede?
Üzgünüm baba.
Bulaşıcı hastalık.
Anlamadım. Umursamadım.
Galiba hiç doğum yaptırmadım.
En azından kendi başıma.
En son ne zaman kırık bir kemiği düzelttiğimi hatırlamıyorum.
İhtisas döneminde her şeyden biraz yaptın.
Bunları hatırlarsın.
İşaret parmağım.
Sierralarda.
White Bear Kaplıcaları.
Eden'daydı.
Çıplaktık.
Ve bungalov.
Hâlâ orada mısın?
Kafanda?
Burada uyandığımda öldün sandım.
Ama şimdi buradasın,
benimle oturuyorsun hayattasın.
Bunun için mutluyum.
Ama hepsi bu.
Şimdilik.
Bak.
Neye?
Hiçbir şey yok.
Tüm kameraları kontrol ettim, tek bir Abby bile yok.
-Daha önce hiç olmamıştı. -Bu mümkün mü?
Gitmişler.
Alt yazı çevirmeni: Sinan Şanlıer