Wat voorafging:
Ze zijn weg.
Vanavond eet Wayward Pines echt eten.
Het gaat eindelijk weer lopen.
Je kunt me van alles over deze plek vertellen.
Maar in een dictatuur wakker worden, dat accepteer ik niet.
Wayward Pines heeft een nieuwe generatie nodig.
Jullie krijgen de eer ouders te worden van de Eerste Generatie...
van 100 procent oorspronkelijke bewoners.
Eerste Gens mogen elkaar geen kwaad doen. Dat hebben we geleerd.
Ik heb hem alleen verbannen. De abbies deden 'm kwaad.
Het gaat erom dat we hier zijn...
en in Wayward Pines moeten zien te overleven.
Ik wil weten waar we echt zijn.
Ik wil weten waar dat hek voor is.
Ik wil weten wat die dingen buiten het hek zijn.
Ik wil weten hoe het kan dat een snotneus hier de baas is.
Er was eens een stadje...
honderden kilometers en duizenden jaren ver weg.
Er stond een hek om het stadje heen.
Achter het hek leefden wezens.
Vreselijke wezens.
De mensheid, maar mislukt.
Maar binnen het hek was er een jongetje.
En hij wist het nog niet, omdat hij te jong was...
maar hij was heel bijzonder.
Wat is de status?
We wachten.
Ontvangt u mij?
Alles in orde.
Ik zie alleen een hert.
Er is hier een hert.
Begrepen.
Heeft u het nieuws gehoord, dr. Yedlin? -Helaas niet.
Ze zeggen dat de abbies voorgoed zijn opgehoepeld.
Dat zou mooi zijn.
Geloof je echt dat ze zomaar zijn gevlucht?
Nou, je moet hoop hebben...
Anders draaien mensen door.
Zullen we het gaan vieren met een drankje in de Biergarten?
Ik ben zo vrij.
Ik weet het.
Ik bedoel...
wat in Wayward Pines gebeurt, blijft in Wayward Pines.
Kan ook niet anders. Er is verder niemand.
Nergens.
Letterlijk.
De abbies zijn niet weg.
Ze hebben zich teruggetrokken. Het is bevestigd.
Al twee dagen niets te zien bij het hek.
Twee dagen? We moeten meer testen.
De warmtebeeldcamera's zien tot 50 kilometer ver.
Het vuur werkte. We waren zo bezig met hoe we ze konden doden.
We hebben nooit gedacht aan ze bang maken.
Nu hebben we opties.
Spannend, dit. Wil je niet weten wat er daar buiten is?
Nu moeten we het proberen. -Je hebt er pas mensen heen gestuurd.
En als Ben Burke dood is...
heb je een lid van de Eerste Gen vermoord.
Ze zeggen dat die dingen zijn verdwenen.
Heb je dat gehoord? -Ja, op het werk.
Dat ze zijn gevlucht?
Misschien heeft Jason informatie die wij niet hebben.
Waarom heeft iedereen zo veel vertrouwen in dat joch?
Hij is hiervoor klaargestoomd.
Als een prins?
Soms moet je gewoon stoppen met vragen stellen.
Dat kan ik niet.
Dit is niet makkelijk.
Wat was dat?
Er is iemand beneden. Blijf hier.
Hallo, Jason.
Het jongetje was de eerstgeboren zoon van Wayward Pines.
Opgevoed door een lieve, slimme man...
en z'n sterke zus.
Ze hielden van hem alsof hij hun zoon was...
en leerden hem de belangrijke lessen van de nieuwe wereld.
Je bent zo nieuwsgierig.
Zie je deze man? Hij was accountant.
Maar in Wayward Pines geven we hem een winkeltje...
waar hij speelgoed kan maken.
We maken z'n hart gelukkig.
En dit is Emely Martin.
Ze was natuurgids en kende alle planten en dieren...
en wist hoe je in het bos overleeft.
Welke dieren zijn er nu?
De wereld is nu heel anders.
Wat doen ze als ze wakker worden? -We helpen ze zich aan te passen.
Dat lukt een aantal wel. Het is niet voor iedereen makkelijk.
Wat wij doen, is niet natuurlijk.
CJ. -Hij moet het weten.
Als je het hem echt wilt leren, moet hij alles weten.
Je weet wat je te doen staat.
Want dit is jouw wereld.
Daarom heb je de allerbelangrijkste taak.
Ze is er net. Ik wilde je halen.
Ik haalde hem over om...
een oude zuster op een donkere avond binnen te laten.
Ik kan blijven. -Nee.
Dat is niet nodig.
Toch, Pam? -Nee.
Het komt goed.
Je slaapt te weinig.
Dat zie ik altijd.
Wat doe je hier?
We hadden een afspraak.
Je zou in dat huis blijven en ik zou je niet zoeken.
Het was niet wederzijds.
Het was een moeilijke tijd. -Je hebt Pilcher vermoord.
Begrijp je waarom?
Waarom ik m'n eigen broer vermoordde?
Lieverd, ik heb toegekeken.
Ik heb goed opgelet op alles waar David zo hard voor heeft gewerkt.
En de heel moeilijke keuzes die jij moest maken.
De opstand, moorden.
Ben.
Ben je vergeten hoe je bent opgevoed?
Ik heb Pilchers plannen gelezen.
Als we meer planten, is er meer zekerheid en worden we sterker.
Als onze aantallen groeien, vestigen we nieuwe kolonies...
buiten het hek. Dat is wat hij wilde.
Ik was bij David toen hij die plannen maakte.
Ik ken elke stap. Ik kon ze in het donker lopen.
Laat je mij jou hier doorheen leiden?
Hoe komt het over...
als ik je er nu weer bij laat?
Als de evolutie van een groot leider.
Dat is m'n jongen.
Wat feestelijk.
Wie gaan ze executeren?
Wie is dat? -Degene die Pilcher heeft vermoord.
Pam Pilcher?
Ze was z'n zus. -Heeft ze haar broer gedood?
Om het stadje te redden dat zij hielp opbouwen.
Ze schijnt in dat spookhuis te wonen aan de rand van de stad.
Veel van jullie weten al waarom we hier zijn.
Een oude vriend is weer bij ons.
Sommigen van jullie kennen haar als de moeder van Wayward Pines.
Pam Pilcher werd op Invasiedag op de proef gesteld.
Ze moest in een flits een beslissing nemen.
We rouwen allemaal om het verlies van onze voormalige leider...
maar we blijven ons ontwikkelen.
En uiteindelijk genezen we.
Hoe het verder gaat, hangt af van hoe we ons uitbreiden.
Uitbreiden buiten het hek van Wayward Pines.
Maar ons overleven hangt af van ons verenigd front.
Daarom voel ik me gezegend om Pam weer aan m'n zijde te hebben...
om deze dappere stappen de toekomst in te zetten.
Ik vergeef en ga door.
Dat moeten we allemaal doen.
Miss Pilcher. -Goed om je te zien.
Het is fijn dat je terug bent. -We drinken er een keer eentje.
Ik kan niets beloven. Ik moet in m'n agenda kijken.
Als je tijd hebt. -Het is lastig, op dit moment.
Voor mij dan.
Dr. Yedlin, je ziet er goed uit.
Sorry, kennen wij elkaar? -Ja.
Van lang geleden.
Werk je hier nu?
Het is een leerziekenhuis. Wil je dat ik je iets leer?
Wat dan?
Misschien over hoe we in Wayward Pines geneeskunde beoefenen.
Je was verbannen.
Het is voor iedereen een moeilijke tijd.
Jij kende David niet. Je begrijpt het niet.
Je was er nog niet eens. Tenminste, niet wakker.
Ik heb gehoord dat je weer bij je vrouw bent.
Ingewikkeld, zeker?
Maar vast wel interessant in bed, hè?
Sorry?
Is het net als de eerste keer?
Na 2000 jaar?
Het is er nog niet van gekomen. Wat erg.
Je bent hier nutteloos als je niet...
aan de slag gaat.
Wat is je punt?
Want ik ben niet van Hawaï gehaald om alleen met m'n vrouw bezig te zijn.
Hawaï.
Die barman kon heerlijke mai-tai's maken en dat is knap.
Sheriff Pope en ik kwamen 's ochtend bijna niet uit bed.
Dacht je echt dat Hawaï om jou ging?
Ik moet nog een hoop opruimen hier, dus kunnen we later kletsen?
Ja. Doen we.
Leg je verslag op m'n bureau. -Ja, kapitein.
De jongen groeide...
verkende en leerde zoveel als hij kon.
Maar hij groeide...
en z'n wereld begon kleiner te voelen.
De lucht was dichterbij.
De bomen leken te krimpen.
Het hek voelde beklemmend.
Hij wilde zelfverzekerd rondlopen. Hij wilde afstand voelen.
Hij wilde nieuw land verkennen.
Zo, wat werk jij hard.
Maar het feest is daar, maat.
Ze zijn m'n vrienden niet. Jij haalde ze hierheen.
Natuurlijk wilden ze komen.
Wie zou jouw wekdag nou niet willen vieren?
Ze mogen me niet.
Natuurlijk wel. Waarom zeg je dat?
Jason, je gaat nu terug naar dat feestje.
Ze heeft gelijk. Iedereen wacht op je.
Precies.
Moet je overtuigd worden, maat? Luister.
Sheriff Pope neemt speciaal voor jou een nieuwe smaak ijs mee.
Dat klinkt lekker.
Pam, begin jij maar alvast.
Wij komen zo. -Dank je wel.
Zit je te mokken op je verjaardag?
Ik ken het. Heb ik ook een paar keer gehad.
En zij accepteert het niet, hè, sip kijken?
Weet je wat? Je mag altijd bij mij komen.
Oké? En vertellen wat je denkt, wat je voelt.
Dat is mijn cadeau en het blijft geldig.
Ik wil niet speciaal worden behandeld.
Dat is niet speciaal. Dat is je recht.
Als zoon van Wayward Pines.
De hele Eerste Generatie is van Wayward Pines.
Maar jij bent de eerste, toch?
En jij bent van hen. -Ze zijn m'n echte ouders, toch?
Pam en David?
Zo ongeveer, ja.
En ze hebben spannende toekomstplannen voor je.
Maak je niet druk om die kinderen.
Ze zijn je vrienden.
En ze weten dat ze binnenkort allemaal achter jou staan.
Er worden verkennende stappen gezet naar ons leven buiten Wayward Pines.
Geweldig, hè?
Maar om zo sterk mogelijk te zijn als gemeenschap...
worden de belangrijkste stappen hier gezet.
Door jullie.
Inderdaad.
We gaan weer helemaal voor voortplanten.
Evan, lieverd?
We beginnen bij K.
Mooi.
Ja, lieverd?
We worden toch pas na het examen officieel gekoppeld?
Officieel wel...
maar vrienden van je hebben er niet op gewacht, toch?
Steek je hand op als je al op weg bent.
Voordat we beginnen moeten Dana McKinnie...
Julie Jackson, Riley Ford en Lucy Armstrong...
hun spullen pakken en mee naar de gang.
Ga naar de bibliotheek...
daar heeft Mrs Randolph speciaal leesvoer voor jullie.
Krijgen we straf? -Nee, lieverd.
Jullie hebben je bloei nog niet ervaren.
Als het zover is, kunnen jullie helemaal meedoen.
Tot die tijd, lekker leren.
AAN DE SLAG DRAAG JE STEENTJE BIJ
Indrukwekkend.
Pilcher zou trots zijn.
Ik ben niet zeker van het toegangsprotocol...
gezien je situatie.
Je hebt Jason gehoord. Hij wil dat ik welkom ben.
Je wil toch niet ongehoorzaam zijn?
Het zit wel goed.
Pam?
Daar ben je.
Ik wist niet dat we een afspraak hadden.
Hebben we niet.
Mag je hier wel komen?
Doe niet zo gek.
Ik vind het indrukwekkend, wat je hier hebt gedaan...
ondanks je beperking.
Het is 'n wonder dat je nog leeft.
Ja, klopt.
Nu hou ik me bezig met hun gewoonten bestuderen.
Ik zoek zwakke plekken in hun genetische code.
Het kost veel tijd, het is erg gevaarlijk. -Ja, natuurlijk.
Moeilijk voor een hypnotherapeut.
En Jason lijkt je te vertrouwen. -En jou.
Het is overal behelpen.
Het is moeilijk, leider zijn in 'n crisis. Het is afmattend.
Ik weet hoeveel m'n broer voor je betekende.
En het was vreselijk wat ik moest doen. Ik smeek je het te begrijpen.
Dat respecteer ik.
Maar ik doe niet alsof ik je warm onthaal...
alsof je een held bent.
Denk je dat ik complimenten wil?
Wil je dat ik je vergeef?
Dat doe ik niet.
Je moest maar weer eens gaan.
Het ga je goed.
Kom binnen.
Ik werk je een beetje bij.
Pam Pilcher.
Wat is daarmee?
Ze was op Hawaï toen wij werden meegenomen.
Sommige mensen zijn zelf hierheen gekomen.
Mensen die erin geloofden. -En degenen die niet geloofden?
Waar is je ring?
Wat? -Je trouwring.
Die heb ik niet gekregen.
Ze zei ook dat...
Hawaï niet alleen om mij draaide.
Voor mij zit het verleden ook vol gaten.
Ze is terug.
Kom.
MOORDENAAR
Nou, kijk aan.
Jou had ik hier niet verwacht.
Ja, het ziekenhuis.
We hebben gevaarlijk weinig mensen.
Dit kunnen we morgen in het ziekenhuis bespreken.
Het was een flinke wandeling.
Dit is toch geen huisbezoek waard.
Hoe was het...
een kind om vergiffenis smeken?
Want zo ben je teruggekomen, toch?
Maar welke regel je ook overtrad, het was enorm humaan.
Ik heb de basis gelegd.
Je had vast je redenen voor je daad op die dag.
Invasiedag, noemen jullie het, toch?
Het was geen invasie.
David liet ze binnen en z'n beslissing was...
onverstandig. De mijne ook.
Hem in de borst schieten? Je broer.
Waarom deed je dat?
Hij had opgegeven. Hij was doorgedraaid...
Was er verder nog iets?
Ja, je zei dat Hawaï...
Dat je er niet voor mij was. -Heb ik dat gezegd?
Het selectieproces moet gruwelijk zijn geweest.
Jullie hadden zo veel tijd in mensen kiezen gestopt...
en toen namen jullie ons zo mee.
En jullie zijn er... Levend.
Er moeten richtlijnen zijn geweest. Dat moet wel.
Over wie hier nodig waren en waarom.
Honderden artsen in Boston, maar...
jullie kozen mij.
Iedereen is om een reden gekozen. -Een willekeurige arts?
En een architect?
Bedankt voor je bezoek, dokter.
Iets gevonden?
Wat is variola major?
Hoezo? Ontbreekt die? -Misschien eentje.
Tel ze nog een keer. Ik bel dr. Yedlin.
Zoals jullie weten, zijn Pilchers plannen heel specifiek.
Hij schrijft over de vallei heroveren, meer drinkwater uit het noorden halen...
en het hek uitbreiden.
Maar het gaat mij om z'n oorspronkelijke bedoeling.
We boffen dat Pam wat details kan invullen.
Ze komt zo. -Waarom?
Omdat ik dat wil.
De eerste groep moet volgende week op pad.
Dat is ambitieus.
Pam. Ga zitten.
Hoe zien de landbouwplannen eruit?
De eerste keer duurde vruchtbare grond vinden even.
We maken nu een breder pad om meer variatie te vinden.
Mooi. Mario, kan iemand in je team...
Dit is een besloten gesprek.
Sta langzaam op en verlaat de ruimte.
Raak elkaar niet aan, niets.
Jij.
Blijf daar zitten.
Wat is dit?
Ze heeft de pokken. Uit het lab meegenomen.
Wil je zo graag dat er niets met dit stadje gebeurt?
Prima. Dan gaan we testen.
Dat beslis ik.
Eén keer. Op pokken. Nou?
We verdoven je en plaatsen je in quarantaine.
Dat is niet nodig.
Ze kan iedereen besmetten.
Ze wil ons vermoorden.
Wayward Pines moest de redding van de mensheid zijn.
Dat is het. -Nee, het is voorbij.
Je saboteert ons.
Omdat dit verhaal zo eindigt.
Ik weet het sinds m'n broer overleed.
Jij hebt hem vermoord.
Hij heeft Ben vermoord en wie nog meer?
We keren ons tegen elkaar. We kennen alleen nog haat.
CJ, jij weet dit. Beter dan wie dan ook.
Wat jij hebt gezien, wat wij hebben gedaan.
Waar is de droom?
Lieverd, ik probeer je een cadeau te geven.
Ik heb je als leider opgevoed...
en ik smeek je...
je volk naar een vreedzaam einde te leiden.
Ik liet je binnen.
En nu zit je met me.
Neem haar mee.
Het abbie-gevaar is geweken. -Mooi.
We hebben gewonnen. -Gewonnen?
De verraders zijn weg.
Kate's speelgoedterroristen. Ik heb ze uit de weg geruimd.
Waar is Pilcher? Hij moet het ook weten.
Jason.
Dit is waar je me op hebt voorbereid.
Je had gelijk. Hun leven ligt in m'n handen.
Dat namen ze voor lief. Ik moest ze vermoorden. Allemaal.
Als groep, op hun knieën.
Wat ik hier heb gedaan, wat wij hebben gedaan...
wordt historisch.
Nee, dat willen we niet voor jou. -Wat bedoel je?
Hoe kan dit een gemeenschap zijn als ze niet achter me staan?
Hoe durf je?
Elk verlies in onze kleine groep is tragisch.
En jij wil het vieren?
Een legende worden? Nee.
Nee, dat is niet de jongen die we hebben opgevoed.
Moord is onmenselijk.
Wist je dat altijd al?
Wat, lieverd?
Dat z'n plan zou mislukken. Dat het zo zou worden.
Dat wilde ik nooit geloven.
Daarom ben je hier.
Je kunt nog steeds de juiste keuze maken.
Wat?
Al die mensen laten sterven?
Besef je hoe gestoord je klinkt? Ons met de pokken doden?
Denk je dat ik het zou toelaten? Ik ben een zoon van Wayward Pines.
Je bent niet alleen een zoon van Wayward Pines.
Wat dan nog meer?
Jij bent van mij.
Mijn zoon.
Ik heb je opgevoed om even volhardend te zijn als ik.
Het enige dat voor mij telt, is onze fout rechtzetten.
Ik hou niet op. Het gaat me lukken.
Dus, lieverd...
laat me aan de pokken overlijden...
of vermoord me.
Ze heeft niemand besmet.
Ze zit nog in de incubatietijd.
Je hebt de stad gered, dr. Yedlin.
Je bent een held.
Misschien waarderen ze het wel.
We kunnen haar nu vaccineren.
Dat beslis jij niet.
Herinner je je het verhaal dat ik vertelde?
Het verhaal van Wayward Pines. -Jouw verhaal.
Je hebt het einde nooit verteld.
Was er een?
Dat doet er niet toe. Sprookjes zijn niet echt.
Het was mijn fantasie van hoe deze plek zou moeten zijn.
Ik vertelde je nooit hoe afschuwelijk hij was.
Goed.
De jongen was volwassen.
En hij keek naar z'n stadje...
en wist dat hij ermee kon doen wat hij wilde.
Ze wilden meer.
Maar het meer was van de wezens.
Toen hij dat besefte, voelde hij zich alleen.
En hij werd heel verdrietig.
En in z'n verdriet...
dacht hij aan hoe bijzonder hij was.
En hij sloot z'n ogen...
en wenste...
om genade.
Is het gebeurd?
We moeten bespreken wie de eerste groep vormen.
Ik wil geen waardevolle mensen kwijt...
maar er moeten experts het veld in.
CJ, wil zeker weten gaan.
Een ingenieur is goed. En extra militairen.
Wil je erover praten?
Gaat het?
Ik wil steeds op m'n horloge kijken.
Alsof tijd hier iets betekent.
Ik heb nooit een cadeau van m'n vader gekregen.
Niet voor Kerstmis, verjaardagen, niets.
En toen m'n moeder was overleden...
ging ik hem na de dienst een hand geven.
Hij deed z'n horloge af...
z'n pensioengeschenk voor 40 jaar in de haven.
'O'Clancy's, 17.30 uur.'
Ik had nog nooit een biertje gedronken met m'n vader.
Ik kwam binnen en hij zat er.
Met twee biertjes.
Dus, elke donderdag om 17.30 uur.
Dat was de vaste afspraak.
Ik vraag me af wat er die eerste donderdag gebeurde...
om 17.31 uur.
Toen hij met de telefoon die hij van mij had...
waar hij een hekel aan had, belde.
En ik natuurlijk niet opnam, omdat...
ik er niet meer was.
En wanneer hij de politie belde...
of hoelang hij wachtte? Ging hij de week daarna weer?
Je mag er niet aan denken, want als het je opvreet...
kun je niet verder met je dag, maar je moet weten dat...
ik dat nooit zal vergeten.
Ondertiteling: Brian Winter