Het is het jaar 4032.
Door de verwoesting van het milieu...
ontstonden er evolutionaire aberraties, oftewel 'abbies'...
die nu heersen.
Eén man zag de ramp aankomen.
Hij bouwde een ark voor de mensheid...
waar een aantal mensen voor 2000 jaar in slaap gebracht werd...
om zo uitsterving te voorkomen.
Omringd door bergen en beschermd door een elektrisch hek...
doen de laatste mensen op aarde...
hun best om te overleven in het stadje Wayward Pines.
Wat voorafging:
Er is een probleem, Mr Pilcher. Ethan Burke's vrouw zoekt hem misschien.
Ik wil stoppen. -Het is al te laat, Adam.
Ik moet je iets laten zien. Het is Adam Hassler.
Het is 15 september. Nog steeds geen teken van overlevenden.
De abbies zijn weg.
Hallo, Jason. -Wij hadden een afspraak.
Voor wie de regels overtreedt, kan er geen genade zijn.
De opstand is voorbij.
Jason heeft Ben buiten het hek gezet.
Ben.
Goedemorgen, Wayward Pines.
De zon is op, het is een nieuwe dag.
Laten we ons geluk vieren en gewoon verder leven.
Goedemorgen, Wayward Pines.
We hebben 25 zwangerschappen in het derde trimester...
34 in het tweede en 19 in het eerste.
Verder zijn deze maand negen vrouwen vruchtbaar geworden.
Uitstekend. En het onderzoek in het lab?
Ik heb later deze week een update. -Misschien kan dr. Yedlin helpen.
Ik weet niet of hij die expertise heeft.
Om de abbies te onderzoeken moet je ze jaren kennen...
en een specifieke biomedische achtergrond hebben.
Hij leert snel. Kun je het met hem bespreken?
Oké, doe ik.
We moeten ook het afronden van de opleiding met Yedlin plannen.
Kijk of hij suggesties heeft over hoe het sneller kan.
Dat is een goed idee. CJ.
Dit ging toch over de gewassen?
Over het veiligstellen van een voedsel- en waterbron.
Het gaat over de problemen van Wayward Pines. We hebben er veel.
Doet er niet toe als er geen eten is.
Dankzij jou zijn we er nog. Dat weten we.
Alsjeblieft. Blijf.
Als Wayward Pines groeit, moet onze voedselvoorraad meegroeien.
We moeten een goede plek kiezen.
Misschien bij de oorspronkelijke gewassen. Misschien verder weg.
Maar we moeten bodemonderzoek doen. Zonlicht meten.
Bepalen welke van onze zaden goed zullen groeien.
We moeten irrigeren, extra water...
Ik heb begrepen...
dat er alleen een paar extra rijen maïs moeten worden geplant.
Dit is een unieke kans.
De abbies hebben zich teruggetrokken. We kunnen zonder angst werken.
Een behoedzame landbouwbeslissing nemen voor ons allemaal.
Er zijn nog risico's.
We weten niet waar ze heen zijn en voor hoelang.
Kerry heeft gelijk. Dit klinkt ambitieus.
Misschien moeten we ons op zaken binnen Wayward Pines concentreren.
Wat CJ zegt, is logisch.
We moeten alleen denken aan wat Pilcher zou hebben gewild.
Daar moeten we ons aan houden. -Hij wilde dat we overleven.
En zo moedig zijn als hij.
Als ik die gewassen drie jaar geleden niet had geplant, waren we verhongerd.
Ja.
Hoe kun je tegen ons eten beschermen zijn?
We hebben dezelfde beveiliging, zelfs nog meer dan de oogsters.
Ze komen terug als de eerste set onderzoeken is afgerond.
Ze gaan niet ver.
Ik begrijp je zorgen.
We moeten dit doen.
Rustig.
Kom je uit Wayward Pines? -Dat kan niet anders.
Ben je een nomade? -Wat? Een nomade? Nee.
Wie heeft je gestuurd? Pilcher? -Nee, Pilcher is dood.
Wie ben jij?
Kan het iets minder met dat mes, vriend?
Ik ben geen mutant.
We staan aan dezelfde kant. Beloofd.
Wie heeft de leiding?
Pam?
Nee, nee. Pam...
Pam heeft het gedaan.
Heb ik gehoord, tenminste. Ze is verdwenen.
Er is nu een jongen de baas.
Hij heet Jason.
Je zou hem mogen.
Waar zijn we?
Ik werd wakker in een kuil.
Stoppen ze mensen in kuilen? -Ze doen van alles.
Waar ga je heen?
Dus Pilcher heeft je hierheen gestuurd?
Wat had je hem geflikt? -Niets.
Een aantal van ons is op verkenning gestuurd.
Om andere overlevenden te vinden. -Wat heb je gevonden?
Jou.
Ik laat Lucy je haar wassen.
Lucy.
Lieverd, rustig maar.
Ik kan me mijn eerste keer nog herinneren.
Het is heel eng. Ik weet het.
Maar het went.
Hoe oud was jij toen je werd gekoppeld?
Het ging toen anders.
Weet je wat?
Ze stellen je aan een paar jongens voor.
En één ervan zal heel lief zijn. -Ik wil geen moeder zijn.
Lucy.
Ik ben er niet klaar voor. Stuur me niet terug.
Het spijt me. -Nee.
Je moet terug.
Anders komen ze erachter dat er iets mis is.
Kom hier.
Weet je zeker dat ze weg zijn?
Niet zeker. Nooit zeker.
Geruststellend.
Ze sturen vaak 'n verkenner.
Die moet je pakken voor hij terug kan. Dan heb je een kans om te vluchten.
Ze zijn te doorgronden.
Als je lang genoeg kunt overleven.
Wat is jouw verhaal?
Nou, Groep B.
Wakker geworden in het paradijs, zo'n vijf jaar geleden.
Voor Invasiedag. -Dat bedoel ik niet.
Waarom ben je hier?
Ik heb buiten de lijntjes gekleurd.
Ik vind het een zware straf. -Ja, mee eens.
Maar...
ik ben nu wel veilig, toch?
Dat ligt eraan.
Ik ga naar huis.
Ik moet iemand opzoeken.
Maar wie weet? Misschien sturen ze je gewoon terug.
Ik ben slecht.
Harten.
Oké.
Abbies?
Nee, kan niet. Andere straling.
Kom, naar het hek.
ONBEKENDE STRALING
Xander en iemand anders. -Doe open.
Paraat staan.
Is dat Hassler? -Dat kan.
Wie ben jij?
Dr. Yedlin.
Wie ben jij?
Waarom was je buiten?
Hoe ver ben je gekomen?
Zijn we alleen?
Dat weten we nog steeds niet.
We weten het.
Ze zijn onze vijanden niet.
Ze zijn onze vervangers.
Wat betekent dat?
Heb je pijn?
Ga liggen.
Adam Hassler. Hoe gaat het met hem?
Dat moet je hem vragen. -Hij praat niet met ons.
Daarom vraag ik het.
Ik ben z'n arts, dus ik zeg niets.
Ik heb een eed afgelegd.
We leven nu in een andere tijd. Sommige oude regels gelden niet.
Is hij stabiel? Mentaal, bedoel ik.
Wat heb je niet begrepen? -Ik begrijp je wel.
Maar Adam is een held.
Pilcher stuurde twaalf nomaden in twaalf richtingen op pad...
om te melden wat ze vonden.
Alleen Adam kwam terug.
Dit is belangrijk nieuws.
We moeten weten wat hij weet, zelfs het kleinste...
Vraag het dan aan hem.
Ze komen bij jou als ze ziek zijn.
Toch?
Dan verzorg je ze. Dan ben je bezorgd om ze.
Als je al bezorgd bent. Bij jou is dat soms lastig te zien.
Ik ben continu verantwoordelijk voor ze.
Ze zijn een soort familie. -Net als Pam Pilcher.
Daar weet jij niets van.
Wel dat ze dood is.
Ik ben om iedereen bezorgd. Ik lig er wakker van.
En ik doe alles om ze te beschermen.
Ik maak moeilijke keuzes.
Zou jij dat doen?
Mr Hassler.
Ik kon wat regelen...
en heb een gratis knipbeurt geboekt.
En ik kon er een bodywax bij krijgen en een mani- en pedicure.
Maar misschien...
moeten we het verplaatsen.
Kijk.
Dit is het land waar ik een gemeenschap zal bouwen.
En de mensheid uit de duisternis zal leiden.
Als we ontwaken en in onze wereld terugkeren...
zal de Eerste Generatie ons leiden.
En zelf gezinnen stichten.
De droom van een herbevolkte aarde leeft.
En hij begint hier, in het stadje Wayward Pines.
dennenbomen, die altijd overleven
dennenbomen, praat niet over het verleden
dennenbomen, jullie naalden doorboren ons hart
dennenbomen, gaven ons een nieuwe start
jullie geur is goud we verbranden jullie hout
jullie beschermen ons tegen de zon zorgen dat plannen kon
voor eensgezindheid maken wij ons hard
dennenbomen
Lucy.
Lieverd.
Is alles goed?
Ik heb gemerkt dat je de laatste tijd vaker naar de wc gaat.
Iets verkeerds gegeten.
Oké.
Wat wilde 'Duidelijk en Zwaar'?
Wat is er?
Volgens mij weet ze het.
Geen zorgen. Ik zeg niets.
Adam.
Jij bent het.
Waar is Ethan?
Ethan is weg.
Ze hebben Ben er pas uit gezet.
Heb je hem gezien? Leeft hij?
Ik heb 'm niet gezien.
Vuile schoft.
Je stuurde Ethan hierheen.
Je wist het al, hè?
Je werkte met Pilcher...
en je wist van deze plek.
Door jou is mijn gezin er niet meer.
We vertrouwden je.
Uit de veren.
Ik kon niet wachten op m'n ontbijt-ijs.
Ik had de sloten moeten vervangen.
Ik heb sleutels. Die maken van alles open hier.
De kids zullen blij zijn dat je terug bent. Wat is de smaak van de dag?
Maïs. -Echt?
Ik hoopte op spijt.
Hassler praat niet en Jason twijfelt nog over wat hij met jou moet.
Hij weet dat je wapens en granaten hebt gestolen...
en dat je loyaliteit aan de Eerste Generatie...
elastisch was.
En nog steeds straf waard.
Maar door je overleven ben je nu een soort held.
En alles is net weer bij het oude. -Ik hou me gedeisd.
Hoelang? -Weet ik niet.
Tot het ijs op is?
Ik zou hier geen grap van maken.
We geven je je tiende tweede kans.
Ik begrijp het. Ik zal geen ruzie zoeken.
En hoe ga je je vermaken?
Hoe heb je het buiten overleefd?
Hielp Hassler je? -Heb je hem gezien?
Hij was onderweg terug, maar hij boft dat ik hem vond.
Weet je...
het zijn geen domme beesten.
Ze zijn te doorgronden.
Als je het lang genoeg overleeft.
Heb je iets ontdekt? Iets wat ons kan helpen?
Ik breng verslag uit bij Jason. Ik kan zelfs voor jullie met Adam praten.
We hebben een soort band ontwikkeld.
Als ik mijn positie daarmee verbeter.
Zijn ze onze vervangers?
Dat zei hij. -Dat zei Adam Hassler.
Je moet iets zeggen, vind ik.
Pilcher noemde ze abbies omdat ze aberraties zijn.
Ze zijn niet de toekomst.
En nu gaan ze mensen naar buiten sturen.
Zeg het tegen Jason. -Ik leg m'n lot niet in zijn handen.
Het is niet alleen jouw lot, hè?
Niets is meer Wayward Pines dan een verse, warme toffee.
Bedankt dat je er bent. Het is niet cool om met je juf te worden gezien.
Ja, nou... Het is wel oké.
Weet je waarom ik je heb uitgenodigd?
Nee? Om je aan David Pilchers grootste geschenk te herinneren.
Het hek?
Het leven.
Zo kostbaar en noodzakelijk. Vind je niet?
Iedereen moet iets bijdragen.
En ik wilde jou eraan herinneren.
Een van de regels van de academie is dat er geen geheimen zijn...
tussen leden van de Eerste Generatie, en zeker niet voor mij.
Dus we moeten elkaar verlinken?
Laten we dat woord niet gebruiken. We moeten informatie delen.
We moeten eerlijk tegen onszelf zijn en tegen elkaar.
Frank, help me met je zus.
Ik weet niet wat u bedoelt. -Frank, ik ben het.
Ze is niet klaar. -Dat bepaal jij niet.
Ik heb beloofd haar te beschermen.
Dat doe je en het is bewonderenswaardig.
Zeker na alles wat jullie is overkomen.
Maar ze wordt volwassen.
Ze is een bloeiende bloem.
Ze wordt een vrouw en dat moet worden gevierd.
En wat wij aanmoedigen is gewoon...
een natuurlijke manier om zonder beperkingen te leven...
en een kans voor haar om een hoger doel te dienen.
Ik weet dat je het beste met haar voor hebt.
Nu moet je het beste met Wayward Pines voor hebben.
De abbies zijn weg, dokter.
Misschien niet eeuwig. De stad loopt nog steeds gevaar.
Maar ik begrijp je zorgen.
Maar we kunnen onze toekomst veiligstellen...
en een nieuwe weg inslaan.
Luister.
Ik ben nieuw, dat begrijp ik.
Maar ik zag ze ladders maken met hun lijken.
Dat is problemen oplossen, een sociale structuur.
Ze zijn bereid zichzelf op te offeren.
Je onderschat ze en brengt je mensen in gevaar.
Hoelang ben je hier?
Een week, tien dagen?
Stel je eens voor dat je hier al een jaar bent, vijf, tien jaar.
Denk aan...
het leven dat je had, de mensen die je achterliet...
dat die herinneringen vervagen...
en de beelden in je hoofd, waar je troost uit put...
niets meer zijn dan bloemen op het graf leggen.
Ons werk is belangrijk, ja.
Maar dit gaat niet om water, maïs of bodemmonsters.
We gaan morgen het hek uit en blijven buiten.
Het gaat niet eens om ons.
Het gaat om de mensen die we achterlaten.
De mensen die niet mee kunnen.
Door ons kunnen ze de horizon zien.
En door ons kunnen ze hopen.
Mogen ze weg? -Ja, spannend, hè?
Wacht.
Theresa. -Ik wil mee.
CJ...
laat me m'n zoon zoeken.
En hij?
Mijn probleem niet.
Rijden.
Alles goed?
Ja. Nou...
Ik ben er nog. Dat is wel iets.
Ik zie dat je man wakker is.
Of ontdooid, of wat dan ook.
Laat hij je met rust? -Je man?
Nee, Jason.
Oké.
Onduidelijk.
Ik heb gezegd dat ik iets weet over de abbies.
Is dat zo? -Ik bedenk wel iets.
Probeer braaf te zijn.
Ik probeer te overleven.
Ja, iedereen, toch?
Van het huis.
Bof ik even.
Ik wil ze Wayward Vines noemen.
Dat is geniaal. -Kom op, het is grappig.
Heel charmant.
Megan.
Kan ik je helpen? -Ik was met Lucy in gesprek.
Dat zie ik. Waarover?
Nou, ik herinnerde Lucy aan haar verplichtingen.
Verplichtingen? -Ja, spannend, hè?
Je moet met mij mee, lieverd. -Nee, alsjeblieft.
Lucy, ga even naar buiten.
Hier, dit is lekker.
Iedereen hier heeft de plicht om de toekomst van de mens veilig te stellen.
Soms mislukt het natuurlijk, zoals bij jou.
Daarom moeten we de Eerste Generatie aanmoedigen...
om zo snel mogelijk kinderen te baren.
Dat begrijp ik.
Maar je kunt de mens behouden...
en tegelijkertijd ook proberen menselijk te blijven.
Je beseft dat je kinderen vraagt om kinderen te baren.
Een overlevingsstrategie die talloze maatschappijen gebruikten.
Primitieve. Die meisjes moeten mogen kiezen.
Lucy mag kiezen.
Nou, niet dus. Moet ik het echt uitleggen?
Ik laat je haar geen pijn doen.
Niemand staat boven de regels. Ik kan nu niet anders.
Ik zie Jason straks voor een onderzoeksbriefing.
Je weet dat ik dit moet melden. -Wat, precies?
Rebecca Yedlin overtreedt de regels?
Rebecca Yedlin moet worden beteugeld. Gestraft.
Wil je dat gevecht echt aangaan?
Want ik weet niet zeker of je het wint.
Je doet erg zelfvernietigend.
Kon je het maar zien.
Lucy, kom binnen.
Ga vanavond met mij mee. Ik breng je naar school.
Onze wereld.
Nog steeds prachtig.
We zetten de tenten op.
Waarom ben je terug?
Voor mij? Wil je me helpen?
De oogsters hebben Ben gezien.
Ik weet hoe het is.
Iets zien wat je niet kunt beschrijven...
en niemand gelooft.
Een einde voelen aankomen.
Heb je hem gezien?
Lucy logeert een paar dagen bij ons.
De douche is daar links.
Ik kom straks laten zien waar je slaapt, oké?
Waar zijn haar ouders? -Gestorven op Invasiedag.
Ze woont met haar broer en de andere wezen op de academie.
Ik let een beetje op haar.
Ze is pas ongesteld geworden...
en ze willen haar in het vruchtbaarheidsprogramma inschrijven.
Dat meisje?
Hoe oud is ze? Elf? -Precies.
Hoe werkt dat?
Worden ze bevrucht?
Gekoppeld.
En dan stoppen ze ze in voortplantingskamers.
En volgens mij doen ze het ouderwets.
Ouderwets...
is een sixpack en de auto van je broer lenen.
Je vaders luchtje en de radio. Niet...
Wie kiest ze?
Wie koppelt ze?
Niet één persoon, volgens mij.
En gaat het op uiterlijk of intelligentie?
Lengte, misschien?
Het is eugenetica en dat weet je.
Ik sta aan jouw kant. Ik ben het met je eens.
Ik doe m'n best om haar te beschermen...
zo lang mogelijk.
Daarom is ze hier.
CJ heeft me verteld waarom ze naar buiten gaan.
Niet voor het voedsel.
Het moet hoop geven.
Wat ik ergens wel logisch vind.
Maar steeds als iets hier bijna rationeel lijkt...
zijn er twee andere dingen die nergens op slaan.
Dus praten we. We proberen er iets van te maken.
Er wordt over overleven gepraat, niet over leven.
Dit is geen leven.
Werk hard. Wees gelukkig. Geniet van je leven in Wayward Pines.
Hé. Luce. Waar was je?
Ik weet dat jij het was.
Waar heb je het over?
Je hebt het haar verteld. Zal ik dingen over jou vertellen?
Wat voor dingen? -Ik haat je.
Wacht. -Schieten.
Hoeveel staat het? -Hé, gooien.
Ondertiteling: Brian Winter