Jest 4032 rok.
Destrukcyjny wpływ człowieka na środowisko
doprowadził do powstania ewolucyjnych aberracji, zwanych Innymi,
które władają Ziemią.
Był człowiek, który przewidział tę katastrofę.
Stworzył arkę dla gatunku ludzkiego.
Jego wybrańcy przespali 2000 lat…
AKADEMIA WAYWARD PINES
…by ludzkość nie wymarła.
Otoczeni górami i chronieni przez ogrodzenie pod napięciem,
ostatni ludzie, żyjący na Ziemi,
robią wszystko, by przetrwać w Wayward Pines.
Poprzednio…
Użyć miotaczy ognia.
- Jesteśmy tu przez ciebie, CJ. - Nauczyli się używać ognia.
Zrozumieli, że pola są dla nas ważne.
Mówisz, jakby Inni mieli plan.
- Ponoć złapaliście jedną z istot. - To nasza pierwsza samica.
Czy ma na dłoni wzór? Jak znakowanie?
Jest w niej coś niezwykłego.
Zakręt skroniowy ma dwa razy większy niż u człowieka.
Myślisz, że nas rozumie?
Inni powrócili już do doliny za ogrodzeniem.
- Czy ogrodzenie jest szczelne? - Jest bezpieczne.
- A jeśli się mylisz? - To wszyscy zginiemy.
Nic nam nie będzie, prawda, doktorze Yedlin?
19 KWIETNIA 2034 ROKU
DAVID PILCHER
JASON HIGGINS
REBECCA YEDLIN
Połączenie przychodzące.
Nie powstrzymamy ich!
Uprawy umierają.
Bliżej domu, na wybrzeżu północno-zachodnim,
nadal są przyjmowani uchodźcy z Korei Północnej.
Sekretarz stanu, Curry, zapewnił wczoraj reporterów,
że każdy, kto przekracza granicę USA jest badany na obecność wirusa H1R3.
Czy to była pomyłka?
Widzę, że nikt nie może spać.
Sprawdzałam pod mikroskopem, co się dzieje ze spleśniałym chlebem.
Mnożą się zarodniki penicyliny.
Mogliśmy wcześniej na to wpaść.
Dlaczego mi o tym nie powiedziałaś?
To znak plemienny.
To oznacza, że mają narzędzia, wzory i przede wszystkim plemię.
Dostała się tutaj, a żadne z was nie wie do tej pory jak.
Jason nad tym pracuje, jestem przekonana…
Nie jest tu przypadkowo.
Ona rozumie.
Lepiej ustalmy, ile rozumie albo to dla nas koniec.
Niby jak mamy to osiągnąć?
Posłużymy się systemem.
Tak, nie.
Nauczymy ją schematów, wspólnego języka albo poznamy jej.
Nic prostszego.
Psa nauczyłem sikać na dworze w dwa dni. Ona jest mądrzejsza.
Podstawy oceny zdolności pojmowania.
Kojarzenie obrazków ze znaczeniami to podstawa języka.
Jeśli mózg samic jest lepiej rozwinięty niż samców…
Komunikacja powinna się udać.
Może nawet lepiej niż z niektórymi ludźmi.
Przykro mi, jak patrzę, co się dzieje z twoją żoną.
Kiedyś była wizjonerką.
Umiejscowiła garaże za domami.
Teraz musi się zajmować tylko włosami.
Moje szczere kondolencje.
Ale niczym się nie martw.
Jason na pewno znajdzie dla ciebie inną partnerkę.
A może ja już sam znalazłem?
Co one jedzą?
Grudki zrobione z resztek racji żywnościowych.
A co? Szukasz czegoś do nagradzania?
Nie do nagradzania, tylko do uczenia.
- Gotowa? - Tak.
Zielony.
Zielony znaczy „tak”.
Tak.
To dla ciebie. Tak.
Czerwony.
Nie.
Ręka.
Przyjaciel.
Ona jest przyjacielem.
Przyjaciel.
- Mam to zjeść? - Jak się spiszesz.
Korona…
to przywódca.
Przywódca.
- Pokłoń mi się. - Słucham?
Próbuję jej pokazać „poddaństwo”.
Zapomnij o swoim ego. Chodzi o to, że stoję…
Pokłoń się.
Przywódca.
Tak. Nie. Przyjaciel. Przywódca.
Jeśli ona nie zna angielskiego, w niczym nam to nie pomoże.
Jest podobnie, jak pojedzie się do obcego kraju.
Chwyta się ogólny koncept, mowę ciała.
Powiedzmy, że jesteś świadkiem rodzinnej awantury
w jakimś mieszkaniu w Korei Północnej.
Nie znasz języka, a i tak wiesz, kto trzyma władzę,
kto zawinił, kto się boi, a kogo to bawi.
Ona może uczyć się od nas, a my od niej.
Beverly, kiedy ostatnio rozmawialiśmy,
miałaś problem z aksamitkami.
Radzę ci z nich nie rezygnować, bo odstraszają insekty.
Nie słuchaj Harolda.
Złości się na mnie po zeszłotygodniowym meczu.
Haroldzie.
Uprzedzałem cię, że grałem w bierki w wojsku.
Nadal widać olbrzymie eksplozje z odległości wielu kilometrów.
Atak z powietrza trwa, końca nie widać. Cywile…
To jest alarm…
Proszę postępować…
Zostaniecie wyposażeni…
Nie ruszaj się!
- Nie niosę ognia. - Słucham?
Masz metal.
- Proszę. - Skąd idziesz?
Od dawna nikogo nie widziałem.
Jestem czysty.
Mam na imię CJ.
Griffin.
Skąd idziesz?
Z zachodu.
Masz na myśli Stary Zachód?
- Niewiele z niego zostało. - Tak.
Był taki piękny.
Co z rybami?
Mamy szczęście, że woda jest nieskażona.
Na zachodzie woda jest zdatna do picia.
Ale wszędzie bliżej…
Straciłeś bliskich?
Jak każdy.
Zobacz, złapałem jedną.
O rany.
Rozpalę ognisko.
- Posłuchaj, dalej pójdę sam. - Dlaczego?
Chciałem odejść, jak spałeś, żeby tego nie utrudniać.
Tak jest niby łatwiej?
- Razem mamy szansę przetrwać. - Nie!
Kto ci pomaga?
Przyszedłeś tutaj, tak blisko, jesteś zadbany.
- Nie mogę. - Dlaczego?
Pomóż mi! Zabierz mnie ze sobą!
- Mam opiekować się nimi. - Dlaczego nie mną?
Weź mnie ze sobą!
Przykro mi. Nie mogę.
Akurat ty masz prawo być bezpieczny?
Tak wielu ludzi nie mogliśmy ocalić.
Mogę cię tylko ochronić przed tym, co nadchodzi.
Odpocznij już.
Przepraszam.
Wybacz.
Próbujemy od kilku godzin.
Nawet jeśli podniesie właściwą kartę,
to będzie fart.
Wykaże się.
Daj jej przysmak, zrozumie, że to nagroda.
Chce, żeby oni zjedli.
- Empatia. - Ale nie wobec nas.
Ile razy ktoś ją dotykał, szturchał albo przytrzymywał?
Są gatunki, które zabiłyby nas za to na miejscu.
I takie, które nie współczują nawet swoim.
Zwierzęta, które jedzą własne potomstwo w imię przetrwania, a ona…
przedkłada dobro słabszych ponad swoje.
Ci „słabsi” czekają na zewnątrz, żeby nas zabić.
Chodzi o znak na jej dłoni. Według Hasslera to symbol władzy.
Ona nie jest szympansem, powtarzającym sekwencję za ciasteczko.
To istota inteligentna…
może zechce nam pomóc z tym bałaganem.
Naprawdę w to wierzysz?
Ty lepiej też uwierz.
Bo nie chodzi tylko o ich umysły. Oni są gotowi na porażenie prądem.
Widziałem, że poświęcają się, żeby inni mogli wejść.
Rozstrzygnie kwestia matematyki.
Mają liczebną przewagę.
To oni wygrają.
Wyglądasz na zmęczonego.
Eileen.
Prawie pora wracać do spania.
Robisz się leniwy.
Zaraz cię pokonam.
To zawsze była twoja gra.
Wolałem wspólne prace w ogrodzie.
Pobrudzić ręce ziemią. Patrzeć, co rośnie.
Glebę pod paznokciami.
Tak szorowałaś swoje dłonie, że aż skóra zaczynała pękać.
Wtedy je nacierałem.
Balsam pachniał miodem.
Pomidory w lecie.
Zjadaliśmy, zanim donieśliśmy do domu.
Brakuje mi zapachu lata.
Czym pachnie tutaj? Właściwie już nie wiem.
Martwię się o ciebie.
Wiedziałem, że nie przyszłaś dziś bez powodu.
Mamy iść teraz?
Kochanie, to nie moja działka.
Wielka szkoda, ale to twoja praca.
Nie możesz iść ze mną.
Może wkrótce?
Przed nami wiele kilometrów.
Kiedy wrócę do domu,
kiedy to się skończy…
zawsze sądziłem, że będę mógł cię odnaleźć…
i położyć się obok ciebie.
Ale ziemi, w której zostałaś, już nawet nie ma, prawda?
Jest tylko kurz.
To nie ja.
Uniosłaś się ponad ten pył i stałaś częścią powietrza.
A ja tu leżę…
zakonserwowany oszust.
Taką masz pracę.
Czy tak w ogóle można?
Taki jest teraz świat.
Ja już tego świata nie poznam.
Widziałem bomby, spadające jak deszcz.
Niebo zielone od trującego światła.
Czasami miałem ochotę wołać.
Ale wyobraziłem sobie, że mój głos tylko okrąży świat
i wróci do mnie, bo nie ma już kto go usłyszeć.
Świat może być tym, czym chcesz.
Masz taką moc.
Nie chcę być sam.
Nie jesteś.
Gdzie ona jest?
Wypuśćcie ją! Natychmiast!
Chwila!
- Ona ma znak! - Wiemy o tym, Adamie.
Więc dlaczego ją tutaj trzymacie?
Zbierają się tu dla niej.
Przyjdą po nią, jeśli natychmiast jej im nie oddamy.
Nie wiemy, czy tego właśnie chcą.
Nie wiemy, ale ona znalazła się tutaj nie bez powodu.
Nie została schwytana. Siedziała sobie na karuzeli.
Chciała tu być.
Ten symbol powstaje miesiącami.
- Widziałem, jak to robią. - Powiedz mi,
co prowokuje ich do ataku?
Doskonałe pytanie, doktorze Yedlin.
Którą kartą mamy je zadać?
Obydwoje nie rozumiecie.
Inni za ogrodzeniem gromadzą się dla niej.
Ona jest przywódcą. Świadczy o tym znak.
W takim razie pracujmy nad tym, żeby mogła skomunikować się z naszym przywódcą.
- Masz na myśli Jasona? - Długo cię nie było, Adamie.
Nie wiesz, jakie zmiany zaszły w Wayward Pines.
Masz rację, Megan. Długo mnie nie było.
Ale ty powinnaś przejmować się tym, co znajduje się poza Wayward Pines.
Dzwonię po Jasona. Śpią dzisiaj z Kerry w górze.
- Musicie ją wypuścić. - Pomóż nam.
- Wypuśćcie ją. - Posłuchaj mnie.
Jesteśmy po tej samej stronie.
Oni nie docenili tych istot.
Ci ludzie są zbyt głupi albo ślepi,
żeby coś z tym zrobić.
Próbuję to naprostować.
Spóźniłeś się.
CJ MITCHUM
Christopher.
Proszę pana.
Czy świat jest gotowy na to, żebyśmy zaczęli budowę?
Ostatnie wyniki badań gleby i powietrza były prawidłowe.
Wskaźniki sprzed rewolucji przemysłowej.
To wielki przywilej, że możemy przygotować się do wybudzenia grupy A.
Nie potrafię sobie wyobrazić, co widziałeś.
Świat się zmieniał, jak piasek sypiący się przez palce.
Tak.
Gotowy?
Zatem chodźmy, Christopherze Jamesie.
One tu żyją?
Nie ruszać się.
O mój Boże.
Widziałem człowieka, ale dawno temu.
On zaczynał przechodzić przemianę.
Był w pierwszym stadium.
- Miał pan rację. - Nie powinno ich tu już być.
Mutacja powinna zrobić swoje.
Powinni już wszyscy nie żyć. Ale są tutaj.
Nie atakują.
Może są jak zwierzęta w naturalnym środowisku?
O ile nie prowokowane…
To nie są zwierzęta, CJ.
To rodzaj ludzki, odmieniony na gorsze.
Te istoty już od dawna nie są ludźmi.
Możemy znowu zasnąć.
Skoro nie było ich w planie, może powinniśmy.
Wracajmy do pozostałych. Mamy do wykonania pracę.
Jak będziemy tutaj żyli?
Miałem nadzieję, że się z nimi nie spotkamy.
Ale są tu, taka jest nowa rzeczywistość.
Trzeba je stąd przepędzić i wybudować ogrodzenie.
Wokół osady?
To żadna osada.
Te istoty nie są tak inteligentne jak my.
Nie mają poczucia wspólnoty.
Straciły je dawno temu.
To nasz ziemia. Znowu należy do nas.
Mam na to plan.
Miałem nadzieję, że nie zobaczę ich po przebudzeniu…
ale bez obaw. Ludzkość zwycięży.
Megan twierdzi, że nawiązujecie
komunikację z samicą.
Musimy się śpieszyć.
Ilu Innych było tu godzinę temu?
Spójrzcie na ekrany. Teraz jest ich ponad tysiąc.
- Wiemy, że się gromadzą. - Tak, jak to armia.
- Musimy ją wypuścić! - Przeceniasz ją.
- Wayward Pines należało do nich. - To my zbudowaliśmy to miasto.
- Tak, na ruinach ich osady. - Żeby ocalić ludzkość.
Po tym jak niemal zniszczyliśmy całą planetę.
Ile ona ma lat? Jakieś trzydzieści?
Badania krwi wykazały, że to dojrzała kobieta.
Nie rozumiecie? Ona tam była, kiedy odbieraliśmy im ziemię.
- Była tam. - Nie uczłowieczaj jej.
Terytorialność nie jest cechą wyłącznie ludzką.
Odzyskaliśmy swoją ziemię.
Co w tym złego. Walka leży w naszej naturze.
Nic w tym złego.
O ile chcesz walczyć, żeby przegrać. Oni przejmą to miejsce z powrotem
i rozerwą tu wszystkich na kawałki.
Próbowałeś wszystkiego innego.
Otaczają nas, przybywa ich z każdą minutą.
Po swojej stronie mamy już jedynie naukę.
A ona podpowiada nam, że ten gatunek jest inteligentny.
Gdyby tylko udało nam się znaleźć sposób…
Żeby co? Negocjować?
Nie rozważysz tego?
Nie doceniasz naszej siły. Pilcher zawsze mówił, że te zwierzęta…
Mówił wiele rzeczy. Nie miałoby to znaczenia,
gdyby Wayward Pines zostało w jego głowie.
Być może takie rozwiązanie da nam więcej czasu.
Nie potrzebna mi krytykanta.
Myślę, że sam nie wiesz, czego tego potrzebujesz.
Sama jestem zaskoczona, że to rozważam.
Ale nawet Megan dała się przekonać.
Bo zajął się tym ktoś z medycznym wykształceniem.
Nie podoba mi się twój protekcjonalny ton.
Stwierdzam tylko fakt.
Nie byłaś nawet obudzona, gdy budowaliśmy miasto.
Uczyłam cię w akademii, teraz też chętnie cię podszkolę.
Nigdy nie zaprzeczałam, że masz głowę na karku,
ale miałaś przyczynić się znacznie poważniej
- do przyszłości Wayward Pines. - Czy to jakieś żarty?
Płodność i przetrwanie kroczą ramię w ramię.
Kerry wie, że program jest bardzo ważny.
- Teraz to nie może być priorytet… - Ale jest.
Jakby w szpitalu psychiatrycznym rządzili pacjenci.
Nie przyszło wam do głowy,
że kiedy my obserwujemy ją, ona obserwuje nas?
Nie chcesz podejść, żeby wszystkich poznać?
Powitacie grupę A beze mnie.
Chodź, CJ.
Ciężko na to pracowaliśmy, żeby móc ich obudzić.
Za chwilę tu będą. Chodź świętować z nami!
Nie rozumiem twojego podejścia.
Odbudowujemy świat.
Wiem. Widziałem jego upadek. Przyglądałem się w samotności.
Kto może przewidzieć, jaka będzie ludzkość za 2000 lat?
Skąd możemy wiedzieć, jak będzie?
Skąd możemy wiedzieć, co ten czas, ta strata zrobi z naszymi duszami?
On wiedział.
Moja dusza odżyła. Musisz mieć wiarę, CJ.
Mówisz o upadku świata,
zapominając o ludziach, których Pilcher uratował.
- Sam do nich należysz. - Co miałbym im powiedzieć?
Grupo A, przetnijcie wstęgę, częstujcie się plackiem.
Sądzisz, że będą wdzięczni,
że wykradliśmy ich ze świata, który znali?
Uważasz, że zrozumieją, co stracili?
- Z czasem. - Z czasem.
Ja miałem 2000 lat, żeby to zaakceptować.
Oni stracą wszystko w kilka sekund.
Dołącz do nas.
Grupa A musi wiedzieć, ile dla niej zrobiłeś.
Wierzę, że docenią zaszczyt,
jakim jest przetrwanie w Wayward Pines.
O Boże. To się nie dzieje naprawdę.
Pomóżcie mi!
Okłamali nas!
Nie zostawiajcie mnie tutaj!
To nie może być prawda!
To nie jest prawda.
Przyjaciel.
Ludzie…
w tym miasteczku…
przyjaciele.
Jason jest przywódcą.
To była strata czasu.
Dlaczego ona idzie na współpracę? Jestem po prostu ciekawa.
Po co to robi, zważywszy, jak ich wcześniej traktowaliśmy?
Ona się komunikuje, nie „idzie na współpracę”.
Jak będzie w stanie zrozumieć więcej niż proste karty,
przejdziemy dalej.
Staram się pokazać,
że nie każdy jest wrogiem.
Powinno wam zależeć, by nam się udało.
Nikt tak nie walczy o nasze przetrwanie jak ja.
Ale to jest wojna, doktorze.
To prawda.
Próbujmy wszystkiego.
Przyjaciele.
Doktorze.
- Niech pan przestanie. - Zabiją pana.
Doktorze Yedlin, ja…
Zabierzcie go!
To ona ich kontroluje.
Eksperyment skończony.
Nie!
Przestań!
Skoro potrafią się uczyć, niech zrozumieją, że czyny mają konsekwencje.
Jeśli ją zabijesz, wszyscy zginiemy.
Kerry.
Jeśli to ona ich kontroluje, nie powinieneś jej zabijać.
Nie wiem, co może zakończyć tę wojnę,
ale wyeliminowania kogoś ważnego
to nie jest dobry pomysł.
Chyba że moje słowa nic już dla ciebie nie znaczą.
Oczywiście, że znaczą.
Doktor Yedlin prezentuje nowe informacje.
Zastanówmy się, co z nimi zrobić, zanim się zmarnują.
Okrutny żart, prawda?
Oto my, ostatni przedstawiciele gatunku.
Najlepsi z ostatnich.
A nie możemy się nawet wspiąć po własnych ruinach, by się uratować.
Może i zajmiesz miejsce Jasona…
ale oni zajmą nasze.
Mieszkam w Wayward Pines od wielu lat.
Ledwo pamiętam wcześniejszy świat.
Ciężko pracowałam, żeby zapomnieć.
Jestem bardzo wdzięczna…
że tak daleko zaszłam i tyle widziałam.
To fascynująca podróż…
mówię o badaniu z tobą Margaret.
Ale na tym etapie nie możemy stwierdzić…
Indoktrynacja sprawia, że nie dostrzegasz,
że jedynym zwierzęciem w tym pomieszczeniu był Jason.
Widzę jego słabości.
Ale to nie my jesteśmy tu gorszym gatunkiem.
Oni nas nie zastąpią.
Nie poddam się takiemu myśleniu.
Nie mogę.
Przepraszam.
Wracam do domu.
To znaczy do szpitala.
Wezmę prysznic i oczyszczę umysł.
Za kilka godzin wrócę, wtedy…
Sam nie wiem, co wtedy.
CJ, ty widziałeś ich pierwszy.
Mówię o Innych.
Tak, z Pilcherem.
Co myślisz?
O czym?
Czy to był błąd?
Zaczynać budowę akurat wtedy.
Może obudziliśmy się zbyt wcześnie?
Ukradliśmy całe wieki.
Ale czasu się już nie cofnie. Po co o tym dyskutować?
Później jest spotkanie, omówimy procedury.
Wayward Pines nie wybrało się w przyszłość,
żeby coś takiego je powstrzymało.
Nie pozwolę na to.
Zapewniam was, że ludzkość zwycięży.
Margaret.
Napisy: KF