Jest 4032 rok.
Destrukcyjny wpływ człowieka na środowisko
doprowadził do powstania ewolucyjnych aberracji, zwanych Innymi,
które władają Ziemią.
Był człowiek, który przewidział tę katastrofę.
Stworzył arkę dla gatunku ludzkiego.
Jego wybrańcy przespali 2000 lat,
AKADEMIA WAYWARD PINES
by ludzkość nie wymarła.
Otoczeni górami i chronieni przez ogrodzenie pod napięciem,
ostatni ludzie żyjący na Ziemi
robią wszystko, by przetrwać w Wayward Pines.
Poprzednio…
Zbieramy broń, która została wydana
wczoraj wieczorem z arsenału.
Nie schowałeś jeszcze jakiejś?
Powinniśmy mieć dziecko.
Syna przywódcę.
Albo córkę.
Wiem, że mieliśmy problemy, ale były i dobre chwile.
Może dowiem się, kiedy wracam do domu.
Inni wrócili już do doliny przed ogrodzeniem.
Oni nie doceniają tych istot.
Zakręt skroniowy u szympansa to jedna trzecia ludzkiego.
Ona ma dwa razy większy niż u człowieka.
Przeprowadziliśmy wstępne badania samicy.
- Wychodzi na to… - Macie samicę?
Samica Innych jest w mieście?
Czy ma na dłoni znak?
Eksperyment skończony.
Jeśli ją zabijesz, wszyscy zginiemy.
Nie chodzi tylko o ich umysły. Mają przewagę liczebną.
Jest ich już ponad tysiąc.
Gromadzą się dla niej, idą po nią.
Świadczy o tym znak.
Ona jest ich przywódcą.
Dobrzy obywatele Wayward Pines,
oto świt nowego dnia.
Musimy się zjednoczyć, by stawić czoło wspólnemu wrogowi.
SOSNY
Nie pozwolimy, żeby zagrożenie przepędziło nas do kryjówek.
Spokój odnajdziemy w naszym stylu życia.
Ten czas minie.
Idźcie do szkoły, pracujcie wytrwale, bądźcie szczęśliwi.
Cieszcie się życiem w Wayward Pines.
Doktorze Yedlin, dobrze pana dziś widzieć.
- Kerry. - Jak ramię, doktorze Yedlin?
- Lepiej, dziękuję. - Jaki będzie następny krok,
skoro udało się z podstawami komunikacji?
Pewnie już się nie odezwie, chyba że pod przymusem.
Wszystko, co pan mówił…
Budowałem jej zaufanie. Przekreśliły je trzy strzały.
Mam wyniki twoich badań.
Proszę mówić.
Znaleźliśmy uraz.
Zbliznowacenie, może po ataku tej istoty,
a może po czymś zupełnie innym.
To może być endometrioza, ale nie mamy sprzętu, żeby…
Nie będziesz w stanie donosić ciąży.
Przykro mi.
Oczekuje się od nas rodzenia dzieci.
Musimy je mieć.
Chciałam wypełnić swój obowiązek. Przyczynić się.
Bo co?
On sprawi, że znikniesz, jak pozostali?
Dziękuję, doktorze Yedlin.
Po spotkaniu z Jasonem, wejdę do laboratorium,
żeby mógł mi pan wyjaśnić dalsze etapy badań.
Proszę dać znać, jeśli Megan będzie sprawiać kłopoty.
Kod czerwony.
Naruszenie bezpieczeństwa w laboratorium.
Personel na stanowiska.
Kod czerwony. Naruszenie bezpieczeństwa w laboratorium.
Personel na stanowiska.
O mój Boże.
Jak do tego doszło?
Kod do klatki.
Widziała, jak go wpisuję i zapamiętała.
- Chce wrócić do swoich. - Po co?
Żeby się zemścić za to, co im zrobiliśmy.
Rozpocząć poszukiwania.
Szyb wentylacyjny, każdy korytarz i klatka schodowa.
Korytarz numer trzy czysty.
Korytarz numer cztery czysty.
Korytarz numer siedem czysty.
OD NAS ZALEŻY PRZETRWANIE
Na piętrach czysto. Do tuneli.
Idziemy.
Gdzie ona jest?
GRANICA MIASTA 3 KILOMETRY
Mogła uciec dwie minuty albo dwie godziny temu.
- Trzeba ostrzec mieszkańców. - Żołnierze się tym zajmą.
Nie pamiętasz, po co gromadzą się pozostali?
Czekają na nią.
Nie mogli zaatakować jak ją więziliśmy. Natychmiast powiadomimy mieszkańców!
On ma rację.
Powiemy prawdę.
Wyślijcie dwa zespoły, jeden pod granicę po południowej stronie miasta,
- na wypadek, gdyby wróciła do lasu. - Sama weszła to sama wyjdzie.
Będziemy przeszukiwać okolicę.
Masz na to ludzi?
Pomogą mieszkańcy miasteczka.
Nieuzbrojeni.
Zgłoszą, jak tylko coś zobaczą.
Dopiero co odebraliśmy broń rebeliantom. Nie możemy znowu rozdać.
- Doktorze Yedlin! - Poszukam Hasslera.
Dobrze się czujesz?
Tak.
- Jason… - Kerry,
może i jest inteligentna, ale na pewno ją znajdziemy.
Cześć.
Rozmawiałaś z nim?
Nie wrócił do domu.
Przez całą noc?
Od dwóch nocy. Nie wiem, gdzie jest. Może w szpitalu.
On unika ciebie czy ty jego?
Co mam powiedzieć, Xander?
Jeszcze sama się z tym nie pogodziłam.
Hej…
Dlaczego to dla ciebie taki trudny temat?
Bo jesteśmy tu wszyscy razem, a mnie nadal na nim zależy.
Zorientuje się, że nie jest jego.
Wiem. Powiem mu.
Posłuchaj, zdarzyło się. I tak już jest.
Będziemy mieli dziecko.
Ja tego chcę. Myślę, że ty także.
Nie mamy wpływu na to, co tam dzieje się. Tutaj to inna sprawa.
Arlene.
AKADEMIA WAYWARD PINES
To nagły wypadek.
Powiadomiliśmy waszych rodziców. Wszyscy wracacie do środka.
- Co się dzieje? - Nie wiem. Do budynku.
Idziemy.
Serio?
Do przodu, bez popychania.
Uwaga, obywatele Wayward Pines,
wejdźcie do środka i zamknijcie drzwi.
Inny uciekł z superkonstrukcji.
Zgłaszajcie wszystko, co podejrzane.
Idziemy. Pospiesz się.
Uwaga, obywatele Wayward Pines, wejdźcie do środka
i zamknijcie drzwi.
Inny uciekł…
- Chodźmy do internatu. - Czy już po nas?
Możemy robić, co chcemy, a wy wracacie do internatu?
Tak nam kazano.
Mówią tu różne rzeczy. Mamy przecież ogrodzenie pod napięciem.
Inni się nie przedostaną.
Chyba że zbudują swoją drabinę.
Skoro to koniec świata, nie zamierzam
spędzić go w piwnicy.
Muszę się zobaczyć z Rebeccą.
- Lucy. - Boję się.
Musimy wracać do środka.
Ona dodaje mi odwagi. Proszę.
Dobra, odprowadzę cię.
Wejdźcie.
Do środka!
Nie możecie tu zostać!
Dalej!
Pospieszcie się.
Szybko.
Idziemy.
Zgłaszajcie wszystko…
Uwaga, obywatele Wayward Pines,
Wejdźcie do środka
i zamknijcie drzwi.
Inny uciekł z superkonstrukcji.
Zgłaszajcie wszystko, co podejrzane.
Uwaga, obywatele Wayward Pines, wejdźcie do środka i zamknijcie…
Zbliża się konkurs ortograficzny.
Ćwiczysz?
Pamiętaj, I-N-N-I, nie I-N-I.
Poza tym Pilcher, nie Pilchner.
W nazwisku nie ma „n”.
Wiem o tym.
Uważaj na siebie.
Uciekła, prawda?
Pomożesz mi ją znaleźć?
Frank. Lucy, do środka.
Nic wam nie jest?
Zatrzymać się. Przeszukamy główną ulicę.
Rozproszyć się. Pierwsza załoga za mną. Sprawdzać dachy.
Boczne alejki też.
Tutaj czysto.
Wszyscy na tyły. Idziemy!
Tutaj jest!
SOSNY
Co masz?
Przecież musi iść do ogrodzenia,
a ślady prowadzą w innym kierunku.
Zna to miejsce lepiej niż my.
Mieszkała tutaj.
Pamiętam pierwszy tydzień.
Pierwszy dzień.
Nie miałem pojęcia, co gdzie jest.
Nie wiedziałem nawet, jak włączyć komputer.
Zawsze mi pomagałaś.
Doradzałaś, przestrzegałaś.
Miałaś entuzjazm.
Nauczyłaś mnie niezależności.
Ale mnie z tobą nie było.
Starałem się postąpić, jak należy.
- Dowódco. - Za chwilę przyjdę.
Nie ujdzie jej to na sucho.
Dokąd ona idzie?
Mamy różne doniesienia.
Ktoś widział ją przy Cherry Blossom,
ktoś przy Siódmej, na drugim końcu miasta.
Raz jest w kanałach, raz w kuble na śmieci.
Obstawiliście południową granicę?
Nie mam ludzi, dowódco. Skąd pewność, że tam pójdzie?
Poprosimy cywili. Poinformujcie ich. Przyda się każdy,
kto chce pomóc. Reszta zostaje w budynkach.
Zrozumiałem.
- Jedziemy. - Tak jest.
Skąd to masz?
Ukryłem w kanale burzowym
w tylnej alejce, kiedy zostały spalone uprawy.
Musimy im pomóc ją znaleźć.
Góry, ulica Główna, my tutaj.
Szpital, szkoła.
Niecałe dziesięć kilometrów w przewężeniu.
Dobrze poinformowana z ciebie fryzjerka.
Zaprojektowała to miasto.
Ty, Wayward Pines?
Wiedziałaś o tym?
Chwilę. Została porwana, jak większość z nas.
Możemy tu stać i pogawędzić o jej przeszłości
albo zająć się bieżącym problemem. Kto pomoże lepiej niż ona?
Najkorzystniejsze punkty znajdują się na dachu hotelu,
a także szpitala i na tym wzniesieniu
na zachodnim odcinku rezerwatu przyrody.
Przydadzą się lornetki i więcej broni.
Mogę coś zrobić. Jakoś pomóc.
Obserwuję ptaki.
Lornetka.
Mam jedną w domu.
Podglądam przez nią ptaki.
To znaczy, nie ma tu wielu ptaków, ale lubię je obserwować.
To znaczy, nie podglądam przez nią sąsiadów.
Pójdę po lornetkę.
Jest w mojej sypialni.
Dobrze.
Pomożemy w poszukiwaniach.
Bierz.
Nie celuj w nic, czego nie chcesz zabić.
Uważajcie na siebie.
Niełatwo się tu dostać.
Skoro znalazła lukę, przez którą weszła,
pewnie będzie się chciała także przez nią wydostać.
O ile stara się wydostać.
A może to pozostali wejdą do środka, żeby zniszczyć miasteczko na dobre?
Zbudowaliśmy Wayward Pines na ruinach starego miasta.
Gdybym tylko miała plany tego dawnego miasta!
W górze jest kopia. Przyniosę ją.
Spotkamy się w domu za godzinę.
Rebecco, uważaj na siebie.
Umiesz w ogóle strzelać?
Tata mnie nauczył.
Potem z tym zerwaliśmy.
Gdy zobaczyłem, ile to robi szkód
i co robi ludziom.
Wszyscy tu cofamy dawne obietnice.
Tak się tutaj dzieje.
Chyba że ktoś się postawi…
zacznie dotrzymywać obietnic.
Co ty na to, doktorku?
Zabierzesz trofeum, żeby wykonać w miasteczku taniec zwycięzcy?
Ona nie jest trofeum.
Oby nim została.
Potrzebne mi coś z gabinetu.
Jesteś fryzjerką. Nikt z salonu nie ma uprawnień.
Jason kazał mi po to przyjść.
Śmiało, zapytaj przez radio.
Jest odrobinę zajęty poszukiwaniem Innej.
Na pewno odbierze.
To nie była jej krew.
Wykorzystała jego, żeby nas zmylić.
Nie jest ranna.
Idziemy.
Znalazłaś, czego szukałaś?
Owszem.
Pierwotne plany geologiczne. Pomogą w poszukiwaniach.
Pewnie planują wejść przez dawny tunel.
Jason nie będzie pochwalał kradzieży.
Ja chyba też nie.
Plany nie należą do niego.
Dlaczego z nim jesteś?
Nie twoja sprawa.
Stać cię na więcej, niż myślisz.
- Nie musisz stać za Jasonem. - Nie stoję.
Ależ stoisz.
Przy tym, co się dzieje, to nikomu nie pomaga.
Szczególnie tobie.
Dlaczego z nim jesteś?
Jest silny, ciekawy i stanowi wyzwanie.
Mówiłam o Xanderze.
Ja też.
Jeden typ mężczyzn poślubia się w Bostonie,
drugi w Wayward Pines.
Rozumiem.
Inne światy.
Żaden mężczyzna mnie nie określa.
Stanowię sama o sobie, Kerry.
Spróbuj kiedyś.
Kieruje się na wschód.
Skąd wiesz? Szła przecież na południe.
Od góry, przez główną ulicę i miasteczko. Czyli na południe.
Ogrodzenie jest na południu.
Do góry!
Na domu.
Coś jest na dachu.
Sprawdźcie alejkę.
Słyszałeś?
Tam!
Coś się ruszyło!
- Nic ci nie jest? - Nie.
Chodźmy.
Czysto!
- Ogródek wolny! - Potwierdzam!
Zaglądajcie pod ganki.
- Idziemy. - Coś jest na dachu!
- Tom. - Nic ci nie jest?
Co tutaj robicie? Do środka!
Wracajcie do domów!
- Przyszliśmy pomóc! - Nie potrzebujemy pomocy.
- Hej, za domem. - Gdzie?
Dowódco, za domem.
Tutaj, jest tutaj!
- Za tobą! - Tam jest!
Mario!
Rzuć broń!
To był przypadek.
Nie wiedzieliśmy, że to wy.
Mam to gdzieś! Rzuć broń!
Nie strzelać!
Wycofać się.
Nie strzelać.
Może ją złapali?
A może nie.
Ruszam na wschód.
Co jest?
- Odłóż broń. - Strzelali do nas.
A wy do nich.
Nie pogarszajmy sytuacji.
- Musimy się dostać do szpitala. - Co z nim?
Nie oddycha. Wyjdzie z tego?
Nic mu nie będzie?
- Przykro mi. Zmarł. - Nie!
Chwileczkę!
Co mu zrobiłeś? Odsuń się.
Nie ruszę się.
Odłóżcie broń. Wszyscy.
Oni w ogóle nie powinni mieć broni.
To miasteczko nie działa.
Nie działa cały system.
Musimy to zmienić, zrobić to sami, razem.
Mamy coraz mniej czasu.
Opuśćcie broń. Teraz!
Do szpitala z nimi.
Co dalej, doktorze?
Raz, dwa, trzy.
- Macie coś? - Nie.
Doszło do incydentu, ale bez związku z Margaret.
Liczba Innych za ogrodzeniem potroiła się.
Wiem. Gromadzą się dla niej.
Wracamy do góry?
Chodź ze mną.
Co to za miejsce?
Dla nas.
Na kapsuły.
Mówisz, że to dla nas.
Czy to jedyne takie miejsce?
Ktoś jeszcze o nim wie?
Tylko my.
To tyle.
Rebecce powiedziałem, że będzie tu pokój dla dziecka.
I niedługo to się ziści, prawda?
- Jason. - Kerry,
tam są tysiące Innych.
Jak przedostaną się do superkonstrukcji, tu będziemy mieli szansę przeżyć.
Ty i ja.
Jak Adam i Ewa.
Sądziłem, że będziesz tego chciała.
Nie mogę mieć dzieci.
Doktor Yedlin przeprowadził badania.
Mam uraz.
Zbliznowacenie.
Przez atak tamtego Innego?
Tak.
Jesteś pewna?
A może Yedlin próbuje…
Nie.
Nie skłamałby w takiej sprawie.
Wie, że to dla mnie ważne.
W porządku.
Będzie dobrze.
Przepraszam.
To ja przepraszam.
Chciałam mieć dziecko.
Twoje dziecko.
Wiem o tym.
Cieszę się, że mi powiedziałaś.
Szkoda, że wcześniej nie wiedziałem.
Inaczej bym to wszystko załatwił.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Dobry strzał.
Staram się.
Muszę znaleźć słabe ogniwo ogrodzenia.
Miejsca z niedokończonymi tunelami.
Coś w rodzaju dołu?
Trzymali mnie w takim, gdy byłem na zewnątrz. Był ogromny.
Wiemy, dokąd idzie Inna.
Skąd macie plany?
Ja jej dałam.
Patrzcie. Tutaj ogrodzenie styka się ze wschodnią podstawą góry.
W dawnym mieście była sieć kanalizacyjna,
biegnąca stąd aż tutaj. Rury, tunele…
Jakim cudem dostała się do tunelu zza ogrodzenia?
- Oni potrafią kopać. - Idziemy.
Dlaczego ją tu więzicie? Jest ich przywódczynią.
Świadczy o tym znak. Gromadzą się dla niej.
Przychodzą dla niej, musimy im ją wydać.
Kopała od zewnątrz, aż natrafiła na rury.
Hassler.
- Zabrała go. - Albo on pozwolił jej uciec.
Żadne z nas jej na nic nie pozwoliło.
Zabiją nas wszystkich.
Granaty! Już!
- Zawalić przejście! - Teraz!
Ruszać się!
Kula przeszła na wylot.
Ominęła wątrobę.
Na szczęście dzięki opiece medycznej na najwyższym poziomie…
Zamknij się, Oscar.
Już po nas?
Ty żyjesz. Wyjdziesz z tego.
Czy nas zabiją?
Tego nie wiem.
Możliwe.
Szczęśliwe i produktywne życie
w Wayward Pines to mój najważniejszy wkład
w przetrwanie gatunku, proszę pana.
Szczęśliwe i produktywne życie w Wayward Pines
to mój najważniejszy wkład
w przetrwanie gatunku, proszę pana.
Szczęśliwe i produktywne życie…
w Wayward Pines to mój najważniejszy wkład
w przetrwanie gatunku, proszę pana.
Szczęśliwe i produktywne życie…
…proszę pana.
Co znowu zrobiłem źle, Theo?
Broń? Serio?
Rozdajesz cywilom broń ze swojego małego arsenału?
A co miałem zrobić? Wysłać ich nieuzbrojonych?
Muszą się bronić.
- Rany boskie! - Jeden nie żyje,
drugi jest w szpitalu.
To nic nie dało!
Ona uciekła.
- Dobra decyzja, synu. - To nie jego wina.
Nie? A czyja?
Czyja?
Margaret? Jasona? Tego miasta?
Dlaczego tu zawsze ktoś inny jest winien?
On chciał pomóc, Theo. Przykro mu.
I to wystarczy?
Wypadki się zdarzają. To wystarczy?
Tak uważam.
Czasami wypadki się tutaj zdarzają.
Napisy: Karolina Fryszkowska